“ பகவான் கேண்டீன் முதலாளி குமார்”
ஆசிரியர் பயிற்சி முடித்துவிட்டு இங்கு மிகக் குறைந்த ஊதியத்தில் வேலை செய்து குடும்பத்தின் வறுமை நிலை மிக உச்சத்தையே தொட்டு இருந்தது. சோத்துக்கும் வழி தேடிக்கொள்ளும் நிலையான வேலை தேடிய பொழுது எங்கள் ஊரைச் சேர்ந்த சித்தப்பா ராம ஜெயம் அவர்கள் புதுக்கோட்டையில் ஹோட்டலில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவரிடம் சென்று உங்கள் ஓட்டலில் எனக்கும் வேலை கேட்டு வரவும் என்று சொன்னேன். நீ வாத்தியாருக்கு படிச்சிருக்க அங்க உனக்கு என்ன வேலை கொடுப்பாங்க என்று திருப்பி கேட்டார். படித்து இருக்கின்றேன் என்று சொன்னால் ஒருவேளை வேலை கிடைக்காதோ என்று கருதி நான் படித்து இருப்பதாக சொல்ல வேண்டாம். எந்த வேலையாக இருந்தாலும் செய்கிறேன் என்று அவரிடம் சொன்னேன். அவரும் அதன்படியே கேட்டு வந்து தகவல் சொன்னார். அதன்படி அவருடன் சென்று 2004 ஜனவரி முதல் வாரத்தில் புதுக்கோட்டை பிருந்தாவனம் அருகில் பகவான் கேண்டியனில் வேலைக்கு சேர்ந்தேன்.
பழைய கைலி பழைய அரக்கை சட்டை அணிந்தபடி கேண்டியன் வாசலில் முதலாளி முன் நின்றேன். மேலும் கீழுமாக பார்த்தவர் ஒழுங்கா வேலை செய்வியா என்று கேட்டார். உனக்கு 60 ரூபாய் சம்பளம். மாலை ஐந்து மணியிலிருந்து இரவு 12 மணி வரை கடை இருக்கும். காலை 6 மணி முதல் 11 மணி வரை காலை டிபன் இருக்கும். இங்கேயே தங்கி வேலை செய்யவும். மதியமும் இரவும் பாத்திரம் கழுவுவதற்கு ஒரு அம்மா வருவார்கள் அவருடன் சேர்ந்து பாத்திரம் கழுவ வேண்டும். எச்சில் இலை எடுக்க வேண்டும். டேபிள் துடைக்க வேண்டும். புது குளத்தில் தென்கரையில் இருந்த அடிகுழாயில் இரவு 12 மணிக்கு மேல் ட்ரை சைக்கிளில் (தண்ணீர் எடுப்பதற்கு என்று பிரத்தியேகமாக தயாரிக்கப்பட்ட மூன்று சக்கர மிதிவண்டி) சென்று தண்ணீர் எடுத்து வர வேண்டும். ஒவ்வொரு இரவும் 70 முதல் 100 குடம் வரை தண்ணீர் எடுத்து வர வேண்டும். தண்ணீர் எடுத்து முடித்த பிறகு கேண்டியனை நாள்தோறும் இரவு கழுவ வேண்டும். எப்படியும் இரவு இரண்டு, மூன்று மணி ஆகிவிடும். பிறகு சிறிது நேரம் குட்டி தூக்கம். அதிகாலை நான்கு மணிக்கு எல்லாம் ராஜேந்திரன் மாஸ்டர் வந்துவிடுவார். அவருக்கு தக்காளி வெங்காயம் ஒரு கூடை நறுக்கி தர வேண்டும். காலையில் டிபன் உண்டு. 11 மணி வரை காலையில் கடை இருக்கும். அதன் பிறகு டேபிள் அனைத்தையும் கழுவ வேண்டும். காலை உணவு சாப்பிட 11 மணி ஆகிவிடும். மதியத்திற்கு பொங்கலோ ஊத்தப்பமோ கொஞ்சம் கட்டி வைத்து விடுவேன். அதுதான் மதிய உணவு. சிறிது நேர தூக்கம். பிறகு இரண்டு மணிக்கு மாலை நேர சமையல் செய்ய மாஸ்டர் ராஜேந்திரன் வந்து விடுவார். மீண்டும் அவருக்கு குருமாவுக்கு சட்டினி சாம்பார் செய்வதற்கு காய்கறிகள் நறுக்கி தர வேண்டும். மதிய நேரத்தில் திலகர் திடல் சென்று விறகு கடையில் ட்ரை சைக்கிளில் விறகு ஏற்றிக்கொண்டு வரவேண்டும். தட்டு வண்டியில் மளிகை சாமான் கொண்டுவரும் தர்மன் அண்ணனிடம் பொருட்களை வாங்கி பாதுகாப்பாக வைக்க வேண்டும். இதெல்லாம் என்னுடைய அன்றாட வேலை. காலையில் டிபன் கடை, மாலையில் பரோட்டா உட்பட முழுக்க முழுக்க சைவம். ஒரு நாள் சம்பளம் ரூபாய் 60. மூன்று மாதங்கள் இப்படியே தொடர்ந்து வேலை செய்து கொண்டு இருந்தேன். கடையின் முதலாளி குமார் அவர்கள் என்னிடம் அதிகமாக பேசியது இல்லை. மாலையும் காலையும் எப்பொழுதும் வாடிக்கையாளர்கள் கூட்டம் அதிகமாகவே இருக்கும்.
சப்ளையராக சித்தப்பா ராமஜெயம், சப்ளையராக அண்ணன் சீனி, பார்சல் கட்டுபவராக அண்ணன் சண்முகம், சமையல் மாஸ்டர் ராஜேந்திரன், பரோட்டா மாஸ்டர்கள் அண்ணன்கள் சோலை , சண்முகம் என இவர்கள்தான் பகவான் கேண்டியனில் உள்ள ஊழியர்கள். அருகில் ஹரிப்பிரியா கேண்டின் அண்ணன் மூர்த்தி அவர்களும் சைவ கேண்டியன்தான் நடத்திக் கொண்டிருந்தார்.
ஒரு நாள் சாப்பிட்ட இலையை எடுத்து தொட்டியில் போட்டுவிட்டு மேசையை துடைத்துக் கொண்டிருந்தேன். இரவு 10:30 மணி அளவில் கூட்டம் சற்று குறைவாக இருந்தது. அப்போதுதான் முதலாளி குமார் அவர்கள் என்னை அழைத்தார். சார் என்று தான் அழைப்பேன். என்னைப் பற்றி அவருக்கு எதுவும் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பு இல்லை.
அவர் இருக்கை அருகே என்னை அழைத்தவர் மேலும் கீழும் பார்த்தார். உன்னைய பார்த்தா அப்பா அம்மா பேச்சை கேட்கிறவன் மாதிரி தெரியல. தாய் தகப்பன் பேச்சைக் கேட்கலனா இப்படித்தான் கஷ்டப்படணும். இந்த காலத்திலேயும் நீ எல்லாம் எதுக்கு படிக்காம இருக்க. ம்.... இனிமேல் ஆச்சு பொறுப்பா பொழச்சிக்கோ. வேலை ஈஸியா இருக்குதா என்று கேட்டார். நானும் நல்லாருக்கு சார்... என்றேன்.
ஆமா... பத்தாவது படிச்சி இருப்பியா என்று கேட்டார். காரணம் என்னுடைய உடையும் உடல் மொழியும் அவ்வாறாக இருந்ததுதான். நான் சற்று யோசித்தேன்... காரணம் டீச்சர் ட்ரைனிங் முடித்திருப்பதாக சொன்னால் ஒரு வேளை வேலை தர மாட்டாரோ என்று உள்ளுக்குள் பயம்.
அதுவும் படிக்கலையா உன்னை எல்லாம் பொளேர்னு கன்னத்துல விடனும் என்று முறைத்துப் பார்த்தவர் கொடுக்கிற காச ஒழுங்கா வீட்ல கொடுக்குறீயா இல்லையா என்றார். நான் எதுவும் பேசவில்லை. என் சூழ்நிலை எனக்கு தானே தெரியும்.
பகவான் கேண்டியனுக்கு எப்போதாவது ஸ்டுடியோ டீலக்ஸ் சேகர் அண்ணன் சாப்பிட வருவார். முதலாளி குமார் அவர்களின் நண்பர் குணசேகரன் கேண்டியனுக்குள் வரும் போதே திருப்பதி என்ன பண்ற என் சத்தம் போட்டுக்கொண்டே வருவார். அந்த சத்தத்தை கேட்கும்பொழுது புதுக்கோட்டையில் நம்மையும் பேர் சொல்லி அழைக்க ஆள் இருக்கிறதே என்று மகிழ்ச்சி அடைவேன்.
புதுக்கோட்டையின் முக்கிய அரசியல் பிரமுகர்கள் தொழிலதிபர்கள் என பலரும் இரவு 10 மணிக்கு மேல் சாப்பிட வருவார்கள். சில நேரம் உணவு இருக்காது. ஆனால் ஏதாவது செஞ்சு கொடு குமாரு என்று சொல்லிக் கொண்டே வருவார்கள். அப்போது திடீர் சமையலாக பரோட்டா மாஸ்டர் சண்முகம் அண்ணன் அல்லது சோலை அண்ணன் சமையல் செய்து கொடுப்பார்கள். அதை மனம் நோகாமல் சாப்பிட்டு விட்டு பல நேரங்களில் சென்றிருக்கிறார்கள்.
முதலாளி குமார் அவர்கள் ஆஞ்சநேயர் மீது அளவு கடந்த பற்று கொண்டவர். காலையும் மாலையும் அருகில் உள்ள ஆஞ்சநேயர் கோயிலுக்கு செல்வது வழக்கம். கோயிலுக்கு சென்று வந்த பிறகு கேண்டியனில் உள்ள சாமி படங்களுக்கு பூஜை செய்வார். பூஜைகள் முடிந்த பிறகு தான் உணவு பரிமாறப்படும்.
மதிமுக பொதுச்செயலாளர் திரு வைகோ அவர்கள் 2004 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு முழுவதும் நடைப்பயணம் மேற்கொண்டார். புதுக்கோட்டையிலும் இரவு 9 மணி அளவில் புதுக்குளம் அருகே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த மேடையில் முழங்கிக் கொண்டிருந்தார். அவரின் பேச்சுக்களை தீவிரமாக ரசித்தவன் நான். அந்த வகையில் அவரின் பேச்சைக் கேட்பதற்காக ஒன்பது மணிக்கெல்லாம் ட்ரை சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு புதுக்குளத்திற்கு தண்ணீர் எடுத்து வருவதாக சொல்லி சென்றுவிட்டேன். பொதுக்கூட்டம் முடிந்த பிறகுதான் கேண்டியனுக்கு வந்தேன்.
வேலை நேரத்தில் இங்கு இருக்காமல் தண்ணீர் எடுப்பதாக சென்று விட்டு இவ்வளவு நேரம் என்ன செய்தாய் என்று கேட்டு முதலாளி குமார் அவர்கள் சற்று கோவமாகவே நடந்து கொண்டார் . வேறு வழி இல்லாமல் பொதுக்கூட்டத்தை பார்த்துக்கொண்டு இருந்ததாக சொன்னேன் . அவர் சற்று கோபத்தை குறைத்தவர் சரி போய் வேலையை பாரு என்று சொன்னார் . அதற்குக் காரணம் மதிமுக மாவட்ட செயலாளர் அண்ணன் கலியமூர்த்தி அவர்கள் முதலாளி குமார் அவர்களுடன் நெருக்கமாக இருப்பவர் .
அடிக்கடி கேண்டியனுக்கும் வருபவர் .
அன்று இரவு 11 மணிக்கு என்னை அருகில் அழைத்த முதலாளி குமார் அவர்கள் நிறைய அறிவுரைகளை சொன்னார்கள் . நானும் பொறுமையாக கேட்டு கொண்டேன் . பிறகு என் குடும்பத்தில் உள்ளவர்களை பற்றி விசாரித்தார் . உயிர் பிழைக்கவே முடியாத சூழ்நிலையில் என் தாய் இருப்பதையும் குடும்பத்தில் வறுமை நிலையையும் எடுத்துக் கூறினேன் . அதைக் கேட்டு கண் கலங்கியவர் இதற்குத்தான் படிக்க வேண்டும் என்று நான் யாரைப் பார்த்தாலும் சொல்கிறேன் என்று சொன்னார் . இப்ப சொல்லு நீ என்னதான்டா படிச்சிருக்க என்று கேட்டார் . எழுதப் படிக்கவாச்சும் ஓரளவுக்கு தெரியுமா என்று கேட்டார் .
நான் டீச்சர் ட்ரைனிங் 2002 இல் புதுக்கோட்டையில் படித்ததாக சொன்னேன் . சற்று நேரம் ஆஞ்சநேயர் புகைப்படத்தை பார்த்து ஏதோ மனதுக்குள் வேண்டிக்கொண்டார் . எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை . சிறிது நேரம் கழித்து .... நாளைக்கே உனக்கு வாத்தியார் வேலை கிடைச்சா நூறு பேருக்கு சொல்லிக் கொடுக்கக்கூடிய குருயா நீ . உன்ன போய் டேபிள் துடைக்கவும் பாத்திரம் கழுவும் வெச்சிட்டேனே என்று கண் கலங்கினார் . நீ ஏன் என்னிடம் முதலிலேயே சொல்லவில்லை என்று உரிமையுடன் கேட்டார் . படித்திருக்கிறேன் என்று சொன்னால் ஹோட்டலில் வேலை தர மாட்டீர்களோ என்று பயந்து தான் சொல்லவில்லை என்றேன் . அதுக்காக இப்படியா பழைய சட்டை கைலிய கட்டி இருப்ப . நல்ல சட்டை போடுறது இல்லையா என்றார் . சொல்லப்போனால் மாற்றிக் கொள்வதற்கு கூட அப்போது வேறு துணி இல்லை என்பது தான் உண்மை .
உனக்கு இனிமேல் 80 ரூபாய் சம்பளம் . நீ டேபிள் துடைக்க வேண்டாம் . சப்ளை மட்டும் செய் என்றார் . நான் ஆஞ்சநேயர் பக்தன் . நான் சொன்னால் பலிக்கும் . கவலைப்படாதே உனக்கு சீக்கிரம் வேலை கிடைக்கும் என்றார் . அது மட்டுமல்லாது அங்கு சாப்பிட வரும் கல்வி அதிகாரிகளிடம் என்னை பற்றி சொல்லி அறிமுகம் செய்து வைத்தார் .
எப்போதும் சத்தம் இல்லாமல் வேலை செய்யும் நான் சப்ளையர் வேலை கிடைத்ததும் முதல் முதலாக என்னுடைய குரல் ஒலிக்க ஆரம்பித்தது .
திருப்பதிக்கு ஒரு ஊத்தப்பம் ......
பரோட்டா மாஸ்டர் அண்ணன் சண்முகம் சிரித்துக்கொண்டார் . டேய் திருப்பதி ப்ரமோஷன் வாங்கிட்டியா . இத்தனை நாளு நீ படிச்சத யார்கிட்டயும் சொல்லலையே . இன்னைல இருந்து உனக்கு நான் மாணவன் . நீ என்ன ஆர்டர் பண்றியோ அதை உன் கஸ்டமர்க்கு செஞ்சு தாரேன் என்று கலகலப்பாக சொன்னார் .
2004 அக்டோபர் 29ஆம் தேதி கேண்டியனில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுதுதான் முதன் முதலாக தொகுப்பு ஊதியத்தில் ஆசிரியர் பணியில் சேர்ந்தேன் .
முதலாளி குமார் அவர்கள் வாடிக்கையாளாரிடமும் அங்கு பணிபுரியும் ஊழியரிடமும் மிகவும் மரியாதையாகவும் அன்பாகவும் நடந்து கொள்வார் . ஒவ்வொருவரும் வாழ்க்கையில் முன்னுக்கு வர வேண்டும் என்பதற்காக நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அறிவுரைகள் சொல்வார் . யாரேனும் குடித்துவிட்டு சாப்பிட வந்தால் அவர்களுக்கு புத்திமதி சொல்வார் . அவருக்கு இரண்டு ஆண் குழந்தைகள் . இரண்டு குழந்தைகளும் என் மீது அளவு கடந்த பாசமாக இருப்பார்கள்.
எப்பொழுது பிருந்தாவனம் பக்கமாக செல்ல நேர்ந்தாலும்
திருப்பதிக்கு ஒரு ஊத்தப்பம் ....
திருப்பதிக்கு ஒரு ரவா தோசை ....
இப்படி என் காதில் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும் .
முதலாளி குமார் அவர்கள் என் திருமண விழாவில் கலந்து கொண்டார் . என் மனைவி குழந்தைகளுக்கும் அவரை அறிமுகம் செய்து வைத்தேன் . நான் எப்பொழுது அந்த கடைக்கு சாப்பிட அல்லது பார்சல் வாங்க சென்றாலும் என்னிடம் முதலாளி குமார் அவர்கள் காசு வாங்க மாட்டார் . காசு கொடுக்காமல் சாப்பிட எனக்கு மனம் ஒத்துக் கொள்ளாததால் பல நேரம் அந்தப் பக்கம் செல்வதை தவிர்த்து விடுவேன் . ஆனாலும் அவரை எங்கு பார்த்தாலும் பார்த்து பேசி விட்டு தான் செல்வேன்.
புதுக்கோட்டையில் தேசியக் கவிஞர் புதுகைப்புதல்வன் அவர்களுடன் நான் பேசிக் கொண்டிருந்த பொழுது உலகக் கவிஞர் பீர்முகமது அவர்களும் வந்து விட்டார் . அப்போது பகவான் கேண்டீன் முதலாளி குமார் இறந்து விட்டதாக தேசியக் கவிஞர் உலக கவிஞரிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் . யார் என்று போட்டோவை காட்டச் சொன்னேன் . வாட்ஸ் அப்பில் வந்த தகவலை என்னிடம் காட்டினார் . எங்கள் முதலாளி என்று தெரிந்ததும் மிகவும் வேதனைப்பட்டேன் . வாடிக்கையாளர்களுக்கு சுவையான தரமான உணவை வழங்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தவர் . இரவு நேரங்களில் பகவான் கேண்டியன் உணவுக்காகவே கூட்டம் அலைமோதும் . எங்கள் கேண்டியனில் உணவு தீர்ந்தால் மட்டும் தான் பக்கத்து கடையில் வியாபாரமே தொடங்கும்.
முதலாளி குமார் அவர்கள் ஒயின் ஷாப்பில் பணி செய்யும் பொழுது தொடர்ந்து யாராவது குடிக்க வந்தால் அவர்களை அணுகி அறிவுரை சொல்வாராம் . ஏண்டா இப்படி குடிச்சு வீணா போற . பொண்டாட்டி புள்ளைய காப்பாத்து என்று புத்திமதி சொல்வாராம் .
பிருந்தாவனம் அருகில் ஆட்டோ ஸ்டாண்டில் இருக்கும் அனைவருமே அவருக்கு நெருக்கமானவர்கள் தான் . புதுக்கோட்டை நகராட்சியில் கவுன்சிலராக போட்டியிட்டு நூல் இலையில் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்தவர் .
என்னை பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் நீ நல்லா வருவ திருப்பதி . பேர கூட மாத்தி வச்சுக்கிட்டதானே . ஆம ... சோலச்சி என்று பெருமைப்படுவார்.
பகவான் கேண்டீன் முதலாளி குமார் அவர்களின் நிழலில் வேலை செய்ததை எண்ணி எப்போதும் பெருமை கொள்வேன்.
இன்னும் நீண்ட காலம் வாழ்ந்திருக்க வேண்டியவர் . இளைப்பாருங்கள் சார் ...
கண்ணீர் அஞ்சலியை காணிக்கையாக்குகிறேன் ..... சார்
சோலச்சி
06.10.2026
