ஊரெல்லாம் பூவாசம் - பொறிஞர் ப. நரசிம்மன்

 

ஊரெல்லாம் பூவாசம்

[ அணிந்துரை எழுதிய நூல் ]

 

ஆசிரியர்: பொறிஞர் ப.நரசிம்மன்

அலைபேசி: ‪+91 94437 71590

நூல்:   ஊரெல்லாம் பூ வாசம்

வகை :  கவிதை நூல்

ஆண்டு: ஏப்ரல் 2025

விலை: 120/-

வெளியீடு: இனிய நந்தவனம் பதிப்பகம் திருச்சிராப்பள்ளி

94432 84823

 

 

   “எளிய நடையில் ஏற்ற மிகு கவிதைகள்”

 

      விரிந்து கிடக்கும் உலகத்தில் பரந்து கிடக்கும் தாய் மொழியாம் தமிழ் மொழியின் சிறப்புகள் கணக்கில் அடங்காது. தமிழை வாசித்தவர்கள் விட்டதில்லை. தமிழை நேசித்தவர்கள் வேறு எதையும் தொட்டதில்லை. தமிழை இனிமை என்பார்; தமிழ் எந்தன் உயிர் என்பார் பாவேந்தர் பாரதிதாசன். செந்தமிழை எண்ணி வியந்து பாடுகின்ற பொழுது இன்பத் தேன் வந்து பாயுது காதினிலே என்பார் முண்டாசுக் கவிஞர் பாரதி. தமிழில் சொற்சுவையும் பொருட்சுவையும் நிறைந்து கிடக்கிறது. அள்ள அள்ள குறையாத அட்சய பாத்திரம் தமிழ். தமிழிலிருந்துதான் எண்ணற்ற கிளை மொழிகள் தோன்றி இருக்கின்றன. எண்ணற்ற மொழிகளுக்கு மூலமாய் இருக்கும் முத்தமிழை கொண்டாடித்தீர்கின்றனர் இன்றைய படைப்பாளுமைகள்.

    அந்த வகையில் தமிழின் புதிய வரவாய் கவிஞர் நரசிம்மனின் கவிதை நூல் வந்திருப்பது பாராட்டுக்குரியது. தமிழன்னை பெரும் மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்று கொண்டாடி மகிழ்வாள் என்பதில் எவ்வித மாற்றுக் கருத்தும் இல்லை. புதிய படைப்புகள் நாள்தோறும் வந்து கொண்டே இருக்கின்றன. அவை தமிழின் பெருமையை இந்த உலகமெங்கும் பறைசாற்றிக் கொண்டு இருக்கின்றன. புதிதாய் எழுத வருகின்றவர்களின் கரங்களை இறுக பற்றி அவர்களின் கவிதைகளை கொண்டாடி மகிழ வேண்டும். அப்போதுதான் அவர்கள் அடுத்த கட்ட நகர்வுக்கு செல்ல முடியும். தடுக்கி விழுந்தாலும் தமிழ் நம்மை தூக்கி விடுவாள் என்கிற தன்னம்பிக்கை அவர்களுக்குள் ஊற்றெடுக்கும். மிகுந்த தன்னம்பிக்கையோடு கொண்டு வந்திருக்கும் கவிஞர் நரசிம்மனின் கவிதை நூல் உண்மையிலேயே கொண்டாடப்பட வேண்டிய நூல் என்றுதான் சொல்வேன். காரணம்,  எளிய நடை. மற்றொன்று சமூகச் சிந்தனை. சமூக சிந்தனை என்பது பொத்தாம் பொதுவாக போகிற போக்கில் சொல்வது கிடையாது. ஊழல் இல்லாத உலகை வலிமையான பூமியை உருவாக்க முயற்சி செய்கின்றார் கவிஞர் நரசிம்மன்.

       முதல் கவிதையில் தனது ஆதங்கத்தை பதிவு செய்கிறார். உலக நாடுகள் மெச்சுகின்ற அளவுக்கு நம் நாடு ஒலிம்பிக்கில் உயர்வு பெற முடியவில்லையே என வேதனைப்படுகின்றார் கவிஞர். அவரின் ஆதங்கம் நியாயமானதுதான். விளையாட்டு மட்டுமல்ல அனைத்திலும் ஏதோ ஒருவித அரசியல் சாயல் நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ கலந்து இருக்கின்றது என்பதை மறுக்க முடியாது. எவ்வளவுதான் திறமை இருந்தாலும் வசதி வாய்ப்பு இல்லாதவர்கள் அல்லது இனத்தால் மொழியால் ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் ஓரங்கட்டப்படுவது வாடிக்கையாகவே இருக்கின்றது. புராணத்தில் ஏகலைவனின் கட்டைவிரல் காவு கொடுக்கப்பட்டதும் இந்த மண்ணில்தான். பாரிஸ் ஒலிம்பிக் போட்டியில் மல்யுத்த பிரிவில் 100 கிராம் எடை கூடியதற்காக தினேஷ் போகத் தகுதி நீக்கம் செய்யப்பட்டதும் இதே மண்ணில்தான். விளையாட்டுக்குள் அரசியல் வந்துவிடக் கூடாது. அரசியல் என்பது விளையாட்டாகி விடக்கூடாது. ஆனால் எல்லாம் தலைகீழாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. இருந்தபோதும் ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் நம்மால் பதக்கப் பட்டியலில் முதல் இடத்தில் பிடிக்க முடியவில்லையே என ஆதங்கப்படும் கவிஞர் நரசிம்மனை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும்.

 

ஒலிம்பிக் உள்ளிட்ட

பன்னாட்டு போட்டிகளில்

பதக்கப் பட்டியலில்

முதன்மை இல்லையென

ஆதங்கப்பட்டதுண்டு..... என தனது முதல் கவிதையை இவ்வாறு பதிவு செய்கின்றார். இந்த ஆதங்கம் நாட்டை நேசிக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் எழ வேண்டிய ஆதங்கம் என்பதில் ஐயமில்லை. அரசியல் சாயம் இல்லாமல் விளையாட்டுகளை நாம் அங்கீகரித்து செயல்பட வேண்டும். மேலும் திறமைகள் எங்கெல்லாம் இருக்கின்றதோ அடையாளம் கண்டுபிடித்து பாகுபாடு இல்லாமல் பொதுத்தளத்திற்கு கொண்டு வந்து முன்னிறுத்தி அவர்களுக்கு ஊக்கம் அளிக்க வேண்டும். ஏனென்றால்,  எல்லோருக்குள்ளும் ஏதோ ஒரு வித திறமைகள் குவிந்து கிடக்கின்றது என்பதை நம்மால் மறுக்க முடியாது. திறமையானவர்களை அங்கீகாரம் செய்ய வேண்டியது நமது ஒன்றிய மாநில அரசுகளின் தலையாய கடமை. விளையாட்டுகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளித்து பயிற்சி அளிக்கப்பட வேண்டும். தகுதியானவர்களை தாமதிக்காமல் உலகப் போட்டிகளுக்கு அனுப்பி வைக்க வேண்டும். முதல் கவிதையிலேயே தான் யார் என்பதை அழகாக படம் பிடித்துக் காட்டுகின்றார் கவிஞர் நரசிம்மன்.

 

நாட்டுக்குள் ஏதாவது ஒரு கலவரம் வந்து விடாதா..? அந்தக் கலவரத்தை மையப்படுத்தி அரசியல் செய்துவிட மாட்டோமா..? என்று அரசியலில் காய் நகர்த்துகின்ற தலைவர்களை பார்த்து இருக்கின்றோம். காடுகளை அழித்து கட்டடங்களை உருவாக்கி அனைத்தையும் தனதாக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என பலரும் நினைக்கின்றனர். இயற்கையை அதன் போக்கில் விடாமல் அபகரித்துக் கொள்ள நினைக்கும் போதுதான் பல இயற்கை சீற்றங்களை நாம் சந்திக்கின்றோம் என்பதை பலரும் மறந்து விடுகிறார்கள். இந்த மண்ணை எவ்வளவு தூரம் நாம் நேசிக்கின்றோமோ அவ்வளவு தூரம் நம்மை அந்த மண் நேசித்து வாழ வைக்கும். மண்ணை வாழ வைப்பதன் மூலம் மனிதன் தன்னுடைய ஆயுளை நிலை நிறுத்திக் கொள்கிறான் என்பதுதான் உண்மை. ஆதலால்,  இயற்கையை ஒவ்வொருவரும் கொண்டாடி மகிழ வேண்டும். இயற்கை நமக்கு வாழ வழி சொல்லிக் கொடுக்கும். அதை உணர்த்தும் விதமாக..,

 

காடு கழனி வளங்களை வளர்ப்போம்

எல்லோரும் ஓரினமெனக் காண்போம்... என்கிறார் கவிஞர் நரசிம்மன். இந்த உயரிய சிந்தனையைத்தான் நாம் கொண்டாடி மகிழ வேண்டும். வானியல் அறிஞர்களும் இயற்கை ஆர்வலர்களும் மண்ணைக் காப்பதன் அவசியத்தை தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றார்கள். நாம் எதையும் காதில் வாங்கிக் கொள்வதே இல்லை. அவ்வப்போது கவிஞர்களாக எழுத்தாளர்களாக அவதாரம் எடுப்பவர்களும் இயற்கையை நேசிப்பதன் அவசியத்தையும் மண்ணின் முக்கியத்துவத்தையும் வலியுறுத்தியே வருகின்றனர். இந்த ஆண்டு நம் கண் முன்னே கேரளா வயநாட்டில் ஏற்பட்ட நிலச்சரிவை பார்த்தோம். இயற்கைக்கு மிஞ்சியது எதுவும் இல்லை. ஆதலால் கவிஞரின் கூற்றுக்கு வலு சேர்ப்போம்.

யானையைக்கூட 

அடிக்கடி பார்க்க முடிகிறது 

மாதக்கணக்காயிற்று

மண்புழுவைப் பார்த்து... என்று இயற்கையின் அவசியத்தை அழகாக எழுதியிருப்பார் எழுத்தாளர் வண்ணதாசன். நாம் மட்டுமே இந்த மண்ணுக்கு சொந்தக்காரர்கள் அல்ல. எண்ணற்ற உயிர்களுக்கும் இந்த மண்ணின் மீது வாழ உரிமை இருக்கிறது என்பதை நாம் மறந்து விட்டு செய்யக் கூடிய தவறுகளால் எண்ணற்ற உயிர்கள் பலியாகின்றன. இனிமேலாவது இயற்கையின் மீது நம் கண்கள் திரும்பட்டும்.

 

மடையனை மாவீரனாகவும்

திருடனை தியாகியாகவும்

போக்கிரியை போராளியாகவும்

பொறுப்பற்ற பிறவியாய்

வாழ்ந்திட லானோம்..... என்று இன்னொரு கவிதையில் இந்த சமூகத்தில் மனிதர்கள் எவ்வாறு வாழ்கின்றார்கள் என்பதை அழகாக படம் பிடித்து காட்டி தனது வேதனையை பதிவு செய்து இருக்கின்றார் கவிஞர் நரசிம்மன். படைப்பாளன் என்பவன் நிறை குறைகளை சீர்தூக்கி பார்க்கக் கூடியவராகவும் இந்த மண்ணின் மீது அக்கறை கொண்டவராகவும் இருக்க வேண்டும். எதற்கெடுத்தாலும் வாழ்க கோஷம் போட்டால் இந்த மண்ணில் வெளிச்சம் ஏது...?

 

வளரும் தலைமுறையினருக்கு அறிவுரை கேட்பது என்றால் பிடிக்காத ஒன்று. புள்ளாகி திசையொழி என்பார் முண்டாசுக் கவிஞர் பாரதி. பறவை இனங்கள் தனக்கான ஒரு நாட்டையோ ஒரு இடத்தையோ தேர்ந்தெடுக்காது. அவற்றிற்கு நாடுகளின் சட்டங்கள் பொருந்தாது. சுதந்திரமாய் எங்கு வேணாலும் பறக்கும். எங்கு வேண்டுமானாலும் முட்டையிட்டு குஞ்சு பொரிக்கும். இது பறவை இனங்களுக்கு கிடைத்த மிகப்பெரிய வரம் என்று தான் சொல்ல வேண்டும். எங்கு வாழவேண்டும் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதை பறவையினங்கள் வழி வழியாக கற்றுக்கொண்டு இருக்கின்றன. ஆனால் நாம் நல்லெண்ணவற்றை காது கொடுத்து கேட்கின்றோமா..?  புள்ளாகி திசை ஒழிக்க வேண்டும் என்றால் நல்லனவற்றை நாம் காது கொடுத்து கேட்க வேண்டும்.

 

நல்லன செய்திடப் பழகிடு

நன்றி மறவா நெஞ்சம் கொள்

நன்னெறி தவறாமல் வாழ்ந்திடு

எளியோர் வாழ்வில் நாட்டம் கொள்... என்று வளரும் தலைமுறையினருக்கும் பாடம் நடத்துகின்றார் கவிஞர் நரசிம்மன். இந்தப் பாடம் தேர்வுக்கு வரக்கூடிய பாடம் அல்ல. ஆனால் வாழ்க்கைக்கு நாம் ஒவ்வொருவரும் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய ஒரு பாடம். வறுமை இல்லாத தேசத்தை கட்டமைப்போம் என்று வாக்குறுதி கொடுத்து ஆட்சி அமைத்தவர்கள் எளியோரை எள்ளி நகையாடுவதை கண்ணால் காண முடிகிறது. இந்த நிலையில் எளியோர் மீதும் நாட்டம் கொள்ள வேண்டும் என வலியுறுத்துகின்றார் கவிஞர் நரசிம்மன். அடித்தட்டு மக்கள்தான் இந்த நிலத்தின் பூர்வீக குடிகள். அதனால் அவர்கள் இன்னும் எளியோராய் வறியோராய் வாழ்ந்து கிடப்பது எந்த விதத்தில் நியாயம்..?

 

இந்த நிலைக்கு கவிஞர் நரசிம்மனே தீர்வு சொல்கிறார்.

அகத்தூய்மை

புறத்தூய்மை

அமையப்பெற்றால்

அனைத்தும் பிடிக்கும்... என மக்களிடம் தனது நிலையை காட்சிப்படுத்தும் விதம் பாராட்டுக்குரியது.

வடக்கு வாழ்கிறது

தெற்கு தேய்கிறது.... என்று பேரறிஞர் அண்ணா அவர்கள் முழங்கினாலும் இன்று வடக்கிலிருந்து கூலித் தொழிலாளியாக தமிழ்நாட்டு பக்கம் வருபவர்கள் எண்ணிக்கை அதிகமாகிக்கொண்டே இருக்கிறது. இதற்கு மிக முக்கியமான காரணம் கல்வி விழிப்புணர்வு இல்லாததும் வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்காததும்தான். முறையான கல்வி இல்லாததால் தன்னுடைய வறுமை நிலைக்கு அஞ்சி குடி பெயர்ந்து வாழும் அவல நிலையை நாம் காண்கின்றோம்.

 

செல்வம் ஆயிரம்

கொட்டி கிடக்க

அழியா செல்வமாம்

கல்வியை நாமும்

கற்றுத்தேறும்

நாளும் எந்நாளோ...? என்று கல்விக்கு முக்கியத்துவம் அளித்திருக்கிறார் கவிஞர் நரசிம்மன். பெருந்தலைவர் காமராஜர் அவர்கள் கண்ட கனவை நனவாக்க தனது கவிதை நூலின் மூலமாக முயற்சி செய்கின்றார் கவிஞர் நரசிம்மன் .

 

பக்கங்கள் முழுவதும் சமூக சிந்தனையே மேலோங்கி நிற்கும் கவிதை தொகுப்பாக வலம் வந்தாலும் ஆங்காங்கே பொதுவுடமை சித்தாந்தம் காதலையும் தொட்டிருப்பது பெரும் மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.

 

நாம் இருவர் சந்தித்த பொழுதினிலே

நம்மை நாம் அறியாமலே

நம் இருவர் கண்களாகவே

கொஞ்சிக் குலாவி பேசியதை

நம் இருவர் வாய்களுமே

வாய் திறந்து வியந்தனவே...! என்று நினைவே ஒரு சங்கீதம் என ஒரு நெடுங் கவிதையே புனைந்து இருக்கின்றார் கவிஞர் நரசிம்மன்.

 

கவிதை நூலில் ஆங்காங்கே பக்தி பரவசத்தையும் மணம் கமல வைத்திருக்கின்றார் கவிஞர். நாராயணன் திருமால் ஆண்டாள் என பலரையும் கவிதை நூலுக்குள் கொண்டு வந்து தனது பக்தியையும் நிலைநாட்டுகிறார் கவிஞர் நரசிம்மன்.

 

கவிதை என்பது எளிய நடையில் சொல்ல வேண்டியதை சுருக்கமாக சொல்லி விட வேண்டும். இந்த இலக்கணம் மாறாமல் கவிதையை நேர்த்தியாக புனைந்திருக்கும் கவிஞர் நரசிம்மன் அவர்களை மனதார வாழ்த்துகின்றேன்.

தேடிச் சோறு நிதம் தின்று

பல சின்னஞ் சிறுகதைகள் பேசி

வாடி துன்பம் மிக உழன்று

பிறர் வாட பல செயல்கள் செய்து.... என்று நேர்த்தியாக தன்னம்பிக்கை ஊட்டும் விதமாக எழுதி இருப்பார் மகாகவி பாரதியார். இதுபோல் தன்னுடைய கவிதைகளிலும் வீரம் செறிந்த சொற்களும் கருத்தும் நிறைந்து இருக்க வேண்டும் என முயற்சி செய்து இருக்கிறார். கவிஞரின் முயற்சியை அடுத்தடுத்த நூல்களில் மிகப்பெரிய வளர்ச்சியாக காண முடியும் என நம்புகின்றேன். உச்சம் தொட்ட கவிஞராக வரவேண்டும் என்று கவிஞர் நரசிம்மனை உச்சி முகர்ந்து பாராட்டி இலக்கிய உலகத்திற்கு வாருங்கள் என வரவேற்று மகிழ்கிறேன். தமிழ் யாரையும் கைவிட்டதில்லை. தொடர்ந்து எழுதுங்கள் உச்சம் தொடுங்கள். இனி ஊரெல்லாம் பூ வாசம் ஓங்கட்டும். நன்றி.

பேரன்பின் வழியில்

சோலச்சி

தமிழ்நாடு கலை இலக்கிய பெருமன்றம்.

பேச: 9788210863

solachysolachy@gmail.com

 

ரெட்டை சடை பின்னல் - சோலச்சி

ரெட்டை சடை பின்னலோடு

அவள பார்த்தேன்

ஒற்றையடிப் பாதையிலே

ஆசைய கோர்த்தேன்

ஓரப்பார்வை வச்சவள இப்ப காணல

ஏ.... உசுர தவிக்க வச்ச ராகம் தெரியல...

துப்பட்டாவை தோளில் போட்டு சாடை காட்டினாள்

வானவில்லின் பேரழகை கண்ணில் மீட்டினாள்

கண் மை இல்லாமலே என்னை மயக்கினாள்

கண்டபடி எம்மனச வாட்டி வதக்கினாள்

இப்ப பைத்தியமா நானும் அலையுறேன் - என்

பாட்டு மூலம் அவள தேடுறேன்

அவளுக்காக பார்க்காத படமுனு எதுவுமில்ல

கேட்காத ஆளுன்னு எவருமில்ல

மின்னணுமூலம் கூட செய்தி தந்தேன் - அந்த

மின்னலோட முகவரிதான் இன்னும் வரல

அவளோட அடையாளம் நானும் காட்டுறேன்

அந்த நெனப்பில் ஆசையைத்தான் நானும் கூட்டுறேன்

கவிதை சொல்லும் விழிகள் கொண்ட கண்ணழகி

உண்மை மட்டும் பேசும் அவன் உதட்டழகி

நேர்த்தியாக வடிவமைத்த கைகள் இரண்டு

நிச்சயமாய் அவளை போல யாரு உண்டு

பூமிக்கு தெரியாமல் நடந்து போவாள்

அந்தப் பூக்கள் எல்லாம் நாணம் கொள்ள

வாசம் கொள்வாள்

அவள் உள்ளத்தில் என்னையே

எண்ணியிருப்பாள்

இந்த உலகத்தில் அவள் மட்டும்

மின்னி இருப்பாள்

இந்த கூட்டத்தில் அவ இருந்தா பார்த்து சொல்லுங்க

அவளுக்கு என்ன ஆச்சோ ஒன்னும் புரியல

அவ நெனப்பு மனச விட்டு இன்னும் விலகல

கண்களுக்குள் கூடு கட்டிய பைங்கிளி

கூடு வாட கண்கள் நோக்குதடி.....

- சோலச்சி

சுக்கு மல்லி காபி - சோலச்சி

 

ஆ: சுக்கு மல்லி காப்பி வாங்கி தாரேன்டி

         சூடாக பச்சி வாங்கி தாரேன்டி

          உன் சுத்தமான மனச தாயேன்டி

          என் சுகமே..

           சூடேற்றும் கொலுச தாயேன்டி

 

பெ: சுக்கு மல்லி காப்பி எனக்கு வேணாயா...

         சூடான பச்சி எனக்கு வேணாயா...

         உன் சுத்தமான மனசு போதும்யா

        என் இதமே...

       சொக்க வைக்கும் பேச்சு போதும்யா..

 

ஆ: அந்தப் பக்கம் இந்தப்பக்கம்

        அசஞ்சு தண்ணி கொண்டுபோற

        ஆத்தோரம் நீயும் வாரியா....

          என் சுகமே 

         காதோரம் சேதி தாரியா...

 

பெ : அந்தப் பக்கம் இந்தப்பக்கம்

         எந்த பக்கமும் மண்ணு இல்ல

        மண்ண கூட வித்துட்டாங்கய்யா...

      ஆத்துல தண்ணி வந்தே நாளு ஆகுதய்யா

      இப்பெல்லாம் ஊருக்குள்ள புகுந்து போகுதய்யா

 

ஆ: நடனமாடி அலையும் வர

         நதிகளுமே ஒன்னு சேரும்

         கடற்கரைக்கு நீயும் வாரியா....

         என் சுகமே...

        காதல் மொழி சொல்லித் தாரியா...

 

பெ: கடற்கரைக்கும் போய்வரலாம்

         காத்து கூட வாங்கி வரலாம்.

         இருந்தும் கழிவு எல்லாம் அங்கே தானய்யா

        கொட்டி கெடுக்குறாங்க நெனச்சு பாருயா...

 

ஆ : ஏத்து மரம் இறக்குமரம்

         ஊஞ்சல் கூட இருக்குது...

        மனசு விட்டு பேச வேணுன்டி

       என் சுகமே...

       மத்தியானம் பூங்கா வாரியா..

 

பெ : அழகழகா வண்ண மரங்கள்

        அத்தனையும் அங்கே இருக்கு

        மரத்துலதான் பேரு வெட்டுறான்

        என் இதமே....

       மனசு வலிக்கும் அங்கு வேணாம்யா..

 

ஆ : இத்தன இடமும் நானும் சொல்லி

       எந்த இடமும் ஒத்து வல்ல..

       ஏத்த இடத்த நீயும் சொல்லுடி..

       என் சுகமே....

       எனக்கு இனி எதுவும் தோணல..

 

பெ: இன்னும் தெரியல..

         உன் சுத்தமான மனசு போல

       கோட்டை ஒன்னுகட்டி இருக்க

       சேர்ந்து பேசி நாம வாழ

        அந்த இடம் நமக்கு போதும்யா...

 

ஆ: அடி என் ராசாத்தி

        அந்த குடிசையத்தான் நானும் நெனச்சேன்

       இப்பதான்டி தூக்கம் முழுச்சேன்

       இந்த சுகம் எனக்கு போதுண்டி...

 

ஆ , பெ : சுக்கு மல்லி சேர்த்து குடிப்போமா

       அட .... சொக்க வச்சு சொக்க வச்சு ...... ம் .... ம் ...

 

                    நட்புடன் சோலச்சி

    07.07.2010 புதன்கிழமை எழுதியது

 

தேனிசை தென்றல் தேவா

இதய அஞ்சலியை காணிக்கையாக்குகின்றேன்....

பட்டி தொட்டி எங்கும்

பட்டையை கிளப்பியது

பாமரரும் கொண்டாட புதிய

பரிணாமத்தை எழுப்பியது

ஊர் தோறும் கோயில்களில்

உந்தன் இசையே ஒலிக்கிறது

உந்தன் மரணத்தை ஏற்கத்தான்

உள்ளம் இங்கே வலிக்கிறது

காந்த குரல் எடுத்து நீவீர் பாடும் கானா

காதுக்குள் பாய்கிறது தென்குமரி தேனா

இளையோரின் காதல் கோட்டையில்

நலம் நலம் அறிய கேட்டு அன்பு ஊற்றினாய்

கண்கலங்கும் நேரத்தில்

கவலைப்படாதே சகோதரா என்றே தேற்றினாய்

சூப்பர் ஸ்டாருக்கு பெயர் டைட்டில் கார்டு தந்து

மிரள வைத்தாய் அரங்கினை அதிர வைத்தாய்

இப்போதும் அதைக் கேட்டால்

கைத்தட்டல் கரவொலியோ விண்ணை பிளக்கும்

கடந்து வந்த பாதை கரடு முரடு உந்தன்

கண்ணியமோ அதை விளக்கும்

எல்லோரையும் கொண்டாடி குளிர்வித்தாய் மண்ணில்

யாரைக் கொண்டாடச் சென்றாய்

கரை தாண்டி வழிகிறது நீரோ கண்ணில்

பகட்டறியா பாட்டுக்காரன்

பாமரரின் கூட்டுக்காரன்

தங்க மகன் எனறு சிங்க நடை போட்டு வந்த

எங்கள் தேனிசைத் தென்றலே

செம்மாந்த வீர வணக்கத்தைச் செலுத்துகின்றேன்.....

-சோலச்சி

பகவான் கேண்டீன் முதலாளி குமார்

 

                                     “ பகவான் கேண்டீன் முதலாளி குமார்”

 

 

 

ஆசிரியர் பயிற்சி முடித்துவிட்டு இங்கு மிகக் குறைந்த ஊதியத்தில் வேலை செய்து குடும்பத்தின் வறுமை நிலை மிக உச்சத்தையே தொட்டு இருந்தது. சோத்துக்கும் வழி தேடிக்கொள்ளும் நிலையான வேலை தேடிய பொழுது எங்கள் ஊரைச் சேர்ந்த சித்தப்பா ராம ஜெயம் அவர்கள் புதுக்கோட்டையில் ஹோட்டலில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவரிடம் சென்று உங்கள் ஓட்டலில் எனக்கும் வேலை கேட்டு வரவும் என்று சொன்னேன். நீ வாத்தியாருக்கு படிச்சிருக்க அங்க உனக்கு என்ன வேலை கொடுப்பாங்க என்று திருப்பி கேட்டார். படித்து இருக்கின்றேன் என்று சொன்னால் ஒருவேளை வேலை கிடைக்காதோ என்று கருதி நான் படித்து இருப்பதாக சொல்ல வேண்டாம். எந்த வேலையாக இருந்தாலும் செய்கிறேன் என்று அவரிடம் சொன்னேன். அவரும் அதன்படியே கேட்டு வந்து தகவல் சொன்னார். அதன்படி அவருடன் சென்று 2004 ஜனவரி முதல் வாரத்தில் புதுக்கோட்டை பிருந்தாவனம் அருகில் பகவான் கேண்டியனில் வேலைக்கு சேர்ந்தேன்.   

பழைய கைலி பழைய அரக்கை சட்டை அணிந்தபடி கேண்டியன் வாசலில் முதலாளி முன் நின்றேன். மேலும்  கீழுமாக பார்த்தவர் ஒழுங்கா வேலை செய்வியா என்று கேட்டார். உனக்கு 60 ரூபாய் சம்பளம். மாலை ஐந்து மணியிலிருந்து இரவு 12 மணி வரை கடை இருக்கும். காலை 6 மணி முதல் 11 மணி வரை காலை டிபன் இருக்கும். இங்கேயே தங்கி வேலை செய்யவும். மதியமும் இரவும் பாத்திரம் கழுவுவதற்கு ஒரு அம்மா வருவார்கள் அவருடன் சேர்ந்து பாத்திரம் கழுவ வேண்டும். எச்சில் இலை எடுக்க வேண்டும். டேபிள் துடைக்க வேண்டும். புது குளத்தில் தென்கரையில் இருந்த அடிகுழாயில் இரவு 12 மணிக்கு மேல் ட்ரை சைக்கிளில் (தண்ணீர் எடுப்பதற்கு என்று பிரத்தியேகமாக தயாரிக்கப்பட்ட மூன்று சக்கர மிதிவண்டி) சென்று தண்ணீர் எடுத்து வர வேண்டும். ஒவ்வொரு இரவும் 70 முதல் 100 குடம் வரை தண்ணீர் எடுத்து வர வேண்டும். தண்ணீர் எடுத்து முடித்த பிறகு கேண்டியனை நாள்தோறும் இரவு கழுவ வேண்டும். எப்படியும் இரவு இரண்டு, மூன்று மணி ஆகிவிடும். பிறகு சிறிது நேரம் குட்டி தூக்கம். அதிகாலை நான்கு மணிக்கு எல்லாம் ராஜேந்திரன் மாஸ்டர் வந்துவிடுவார். அவருக்கு தக்காளி வெங்காயம் ஒரு கூடை நறுக்கி தர வேண்டும். காலையில் டிபன் உண்டு. 11 மணி வரை காலையில் கடை இருக்கும். அதன் பிறகு டேபிள் அனைத்தையும் கழுவ வேண்டும். காலை உணவு சாப்பிட 11 மணி ஆகிவிடும். மதியத்திற்கு பொங்கலோ ஊத்தப்பமோ கொஞ்சம் கட்டி வைத்து விடுவேன். அதுதான் மதிய உணவு. சிறிது நேர தூக்கம். பிறகு இரண்டு மணிக்கு மாலை நேர சமையல் செய்ய மாஸ்டர் ராஜேந்திரன் வந்து விடுவார். மீண்டும் அவருக்கு குருமாவுக்கு சட்டினி சாம்பார் செய்வதற்கு காய்கறிகள் நறுக்கி தர வேண்டும். மதிய நேரத்தில் திலகர் திடல் சென்று விறகு கடையில் ட்ரை சைக்கிளில் விறகு ஏற்றிக்கொண்டு வரவேண்டும். தட்டு வண்டியில் மளிகை சாமான் கொண்டுவரும் தர்மன் அண்ணனிடம் பொருட்களை வாங்கி பாதுகாப்பாக வைக்க வேண்டும். இதெல்லாம் என்னுடைய அன்றாட வேலை. காலையில் டிபன் கடை, மாலையில் பரோட்டா உட்பட முழுக்க முழுக்க சைவம். ஒரு நாள் சம்பளம் ரூபாய் 60. மூன்று மாதங்கள் இப்படியே தொடர்ந்து வேலை செய்து கொண்டு இருந்தேன். கடையின் முதலாளி குமார் அவர்கள் என்னிடம் அதிகமாக பேசியது இல்லை. மாலையும் காலையும் எப்பொழுதும் வாடிக்கையாளர்கள் கூட்டம் அதிகமாகவே இருக்கும்.

சப்ளையராக சித்தப்பா ராமஜெயம், சப்ளையராக அண்ணன் சீனி, பார்சல் கட்டுபவராக அண்ணன் சண்முகம், சமையல் மாஸ்டர் ராஜேந்திரன், பரோட்டா மாஸ்டர்கள் அண்ணன்கள் சோலை , சண்முகம் என இவர்கள்தான் பகவான் கேண்டியனில் உள்ள ஊழியர்கள். அருகில் ஹரிப்பிரியா கேண்டின் அண்ணன் மூர்த்தி அவர்களும் சைவ கேண்டியன்தான் நடத்திக் கொண்டிருந்தார்.

ஒரு நாள் சாப்பிட்ட இலையை எடுத்து தொட்டியில் போட்டுவிட்டு மேசையை துடைத்துக் கொண்டிருந்தேன். இரவு 10:30 மணி அளவில் கூட்டம் சற்று குறைவாக இருந்தது. அப்போதுதான் முதலாளி குமார் அவர்கள் என்னை அழைத்தார். சார் என்று தான் அழைப்பேன். என்னைப் பற்றி அவருக்கு எதுவும் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பு இல்லை.

அவர் இருக்கை அருகே என்னை அழைத்தவர் மேலும் கீழும் பார்த்தார். உன்னைய பார்த்தா அப்பா அம்மா பேச்சை கேட்கிறவன் மாதிரி தெரியல. தாய் தகப்பன் பேச்சைக் கேட்கலனா இப்படித்தான் கஷ்டப்படணும். இந்த காலத்திலேயும் நீ எல்லாம் எதுக்கு படிக்காம இருக்க. ம்.... இனிமேல் ஆச்சு பொறுப்பா பொழச்சிக்கோ. வேலை ஈஸியா இருக்குதா என்று கேட்டார். நானும் நல்லாருக்கு சார்... என்றேன்.

ஆமா... பத்தாவது படிச்சி இருப்பியா என்று கேட்டார். காரணம் என்னுடைய உடையும் உடல் மொழியும் அவ்வாறாக இருந்ததுதான். நான் சற்று யோசித்தேன்... காரணம் டீச்சர் ட்ரைனிங் முடித்திருப்பதாக சொன்னால் ஒரு வேளை வேலை தர மாட்டாரோ என்று உள்ளுக்குள் பயம்.

அதுவும் படிக்கலையா உன்னை எல்லாம் பொளேர்னு கன்னத்துல விடனும் என்று முறைத்துப் பார்த்தவர் கொடுக்கிற காச ஒழுங்கா வீட்ல கொடுக்குறீயா இல்லையா என்றார். நான் எதுவும் பேசவில்லை. என் சூழ்நிலை எனக்கு தானே தெரியும்.

பகவான் கேண்டியனுக்கு எப்போதாவது ஸ்டுடியோ டீலக்ஸ் சேகர் அண்ணன் சாப்பிட வருவார். முதலாளி குமார் அவர்களின் நண்பர் குணசேகரன் கேண்டியனுக்குள் வரும் போதே திருப்பதி என்ன பண்ற என் சத்தம் போட்டுக்கொண்டே வருவார். அந்த சத்தத்தை கேட்கும்பொழுது புதுக்கோட்டையில் நம்மையும் பேர் சொல்லி அழைக்க ஆள் இருக்கிறதே என்று மகிழ்ச்சி அடைவேன்.

புதுக்கோட்டையின் முக்கிய அரசியல் பிரமுகர்கள் தொழிலதிபர்கள் என பலரும் இரவு 10 மணிக்கு மேல் சாப்பிட வருவார்கள். சில நேரம் உணவு இருக்காது. ஆனால் ஏதாவது செஞ்சு கொடு குமாரு என்று சொல்லிக் கொண்டே வருவார்கள். அப்போது திடீர் சமையலாக பரோட்டா மாஸ்டர் சண்முகம் அண்ணன் அல்லது சோலை அண்ணன் சமையல் செய்து கொடுப்பார்கள். அதை மனம் நோகாமல் சாப்பிட்டு விட்டு பல நேரங்களில் சென்றிருக்கிறார்கள்.

முதலாளி குமார் அவர்கள் ஆஞ்சநேயர் மீது அளவு கடந்த பற்று கொண்டவர். காலையும் மாலையும் அருகில் உள்ள ஆஞ்சநேயர் கோயிலுக்கு செல்வது வழக்கம். கோயிலுக்கு சென்று வந்த பிறகு கேண்டியனில் உள்ள சாமி படங்களுக்கு பூஜை செய்வார். பூஜைகள் முடிந்த பிறகு தான் உணவு பரிமாறப்படும்.

மதிமுக பொதுச்செயலாளர் திரு வைகோ அவர்கள் 2004 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு முழுவதும் நடைப்பயணம் மேற்கொண்டார். புதுக்கோட்டையிலும் இரவு 9 மணி அளவில் புதுக்குளம் அருகே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த மேடையில் முழங்கிக் கொண்டிருந்தார். அவரின் பேச்சுக்களை தீவிரமாக ரசித்தவன் நான். அந்த வகையில் அவரின் பேச்சைக் கேட்பதற்காக ஒன்பது மணிக்கெல்லாம் ட்ரை சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு புதுக்குளத்திற்கு தண்ணீர் எடுத்து வருவதாக சொல்லி சென்றுவிட்டேன். பொதுக்கூட்டம் முடிந்த பிறகுதான் கேண்டியனுக்கு வந்தேன்.

வேலை நேரத்தில் இங்கு இருக்காமல் தண்ணீர் எடுப்பதாக சென்று விட்டு இவ்வளவு நேரம் என்ன செய்தாய் என்று கேட்டு முதலாளி குமார் அவர்கள் சற்று கோவமாகவே நடந்து கொண்டார் . வேறு வழி இல்லாமல் பொதுக்கூட்டத்தை பார்த்துக்கொண்டு இருந்ததாக சொன்னேன் . அவர் சற்று கோபத்தை குறைத்தவர் சரி போய் வேலையை பாரு என்று சொன்னார் . அதற்குக் காரணம் மதிமுக மாவட்ட செயலாளர் அண்ணன் கலியமூர்த்தி அவர்கள் முதலாளி குமார் அவர்களுடன் நெருக்கமாக இருப்பவர் . அடிக்கடி கேண்டியனுக்கும் வருபவர் .

 அன்று இரவு 11 மணிக்கு என்னை அருகில் அழைத்த முதலாளி குமார் அவர்கள் நிறைய அறிவுரைகளை சொன்னார்கள் . நானும் பொறுமையாக கேட்டு கொண்டேன் . பிறகு என் குடும்பத்தில் உள்ளவர்களை பற்றி விசாரித்தார் . உயிர் பிழைக்கவே முடியாத சூழ்நிலையில் என் தாய் இருப்பதையும் குடும்பத்தில் வறுமை நிலையையும் எடுத்துக் கூறினேன் . அதைக் கேட்டு கண் கலங்கியவர் இதற்குத்தான் படிக்க வேண்டும் என்று நான் யாரைப் பார்த்தாலும் சொல்கிறேன் என்று சொன்னார் . இப்ப சொல்லு நீ என்னதான்டா படிச்சிருக்க என்று கேட்டார் . எழுதப் படிக்கவாச்சும் ஓரளவுக்கு தெரியுமா என்று கேட்டார் .

   நான் டீச்சர் ட்ரைனிங் 2002 இல் புதுக்கோட்டையில் படித்ததாக சொன்னேன் . சற்று நேரம் ஆஞ்சநேயர் புகைப்படத்தை பார்த்து ஏதோ மனதுக்குள் வேண்டிக்கொண்டார் . எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை . சிறிது நேரம் கழித்து .... நாளைக்கே உனக்கு வாத்தியார் வேலை கிடைச்சா  நூறு பேருக்கு சொல்லிக் கொடுக்கக்கூடிய குருயா நீ . உன்ன போய் டேபிள் துடைக்கவும் பாத்திரம் கழுவும் வெச்சிட்டேனே என்று கண் கலங்கினார் . நீ ஏன் என்னிடம் முதலிலேயே சொல்லவில்லை என்று உரிமையுடன் கேட்டார் . படித்திருக்கிறேன் என்று சொன்னால் ஹோட்டலில் வேலை தர மாட்டீர்களோ என்று பயந்து தான் சொல்லவில்லை என்றேன் . அதுக்காக இப்படியா பழைய சட்டை கைலிய கட்டி இருப்ப . நல்ல சட்டை போடுறது இல்லையா என்றார் . சொல்லப்போனால் மாற்றிக் கொள்வதற்கு கூட அப்போது வேறு துணி இல்லை என்பது தான் உண்மை .    

உனக்கு இனிமேல் 80 ரூபாய் சம்பளம் . நீ டேபிள் துடைக்க வேண்டாம் . சப்ளை மட்டும் செய் என்றார் . நான் ஆஞ்சநேயர் பக்தன் . நான் சொன்னால் பலிக்கும் . கவலைப்படாதே உனக்கு சீக்கிரம் வேலை கிடைக்கும் என்றார் . அது மட்டுமல்லாது அங்கு சாப்பிட வரும் கல்வி அதிகாரிகளிடம் என்னை பற்றி சொல்லி அறிமுகம் செய்து வைத்தார் .

 எப்போதும் சத்தம் இல்லாமல் வேலை செய்யும் நான் சப்ளையர் வேலை கிடைத்ததும் முதல் முதலாக என்னுடைய குரல் ஒலிக்க ஆரம்பித்தது .

 

திருப்பதிக்கு ஒரு ஊத்தப்பம் ......

 

 

பரோட்டா மாஸ்டர் அண்ணன் சண்முகம் சிரித்துக்கொண்டார் .   டேய் திருப்பதி ப்ரமோஷன் வாங்கிட்டியா . இத்தனை நாளு நீ படிச்சத யார்கிட்டயும் சொல்லலையே .   இன்னைல இருந்து உனக்கு நான் மாணவன் . நீ என்ன ஆர்டர் பண்றியோ அதை உன் கஸ்டமர்க்கு செஞ்சு தாரேன் என்று கலகலப்பாக சொன்னார் .

 

2004 அக்டோபர் 29ஆம் தேதி கேண்டியனில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுதுதான் முதன் முதலாக தொகுப்பு ஊதியத்தில் ஆசிரியர் பணியில் சேர்ந்தேன் .

 

முதலாளி குமார் அவர்கள் வாடிக்கையாளாரிடமும் அங்கு பணிபுரியும் ஊழியரிடமும் மிகவும் மரியாதையாகவும் அன்பாகவும் நடந்து கொள்வார் . ஒவ்வொருவரும் வாழ்க்கையில் முன்னுக்கு வர வேண்டும் என்பதற்காக நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அறிவுரைகள் சொல்வார் . யாரேனும் குடித்துவிட்டு சாப்பிட வந்தால் அவர்களுக்கு புத்திமதி சொல்வார் . அவருக்கு இரண்டு ஆண் குழந்தைகள் . இரண்டு குழந்தைகளும் என் மீது அளவு கடந்த பாசமாக இருப்பார்கள்.

 

எப்பொழுது பிருந்தாவனம் பக்கமாக செல்ல நேர்ந்தாலும்

 திருப்பதிக்கு ஒரு ஊத்தப்பம் ....

 திருப்பதிக்கு ஒரு ரவா தோசை ....

 

இப்படி என் காதில் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும் .

 

முதலாளி குமார் அவர்கள் என் திருமண விழாவில் கலந்து கொண்டார் . என் மனைவி குழந்தைகளுக்கும் அவரை அறிமுகம் செய்து வைத்தேன் . நான் எப்பொழுது அந்த கடைக்கு சாப்பிட அல்லது பார்சல் வாங்க சென்றாலும் என்னிடம் முதலாளி குமார் அவர்கள் காசு வாங்க மாட்டார் . காசு கொடுக்காமல் சாப்பிட எனக்கு மனம் ஒத்துக் கொள்ளாததால் பல நேரம் அந்தப் பக்கம் செல்வதை தவிர்த்து விடுவேன் . ஆனாலும் அவரை எங்கு பார்த்தாலும் பார்த்து பேசி விட்டு தான் செல்வேன்.

 

 புதுக்கோட்டையில் தேசியக் கவிஞர் புதுகைப்புதல்வன் அவர்களுடன் நான் பேசிக் கொண்டிருந்த பொழுது உலகக் கவிஞர் பீர்முகமது அவர்களும் வந்து விட்டார் . அப்போது பகவான் கேண்டீன் முதலாளி குமார் இறந்து விட்டதாக தேசியக் கவிஞர் உலக கவிஞரிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் . யார் என்று போட்டோவை காட்டச் சொன்னேன் . வாட்ஸ் அப்பில் வந்த தகவலை என்னிடம் காட்டினார் . எங்கள் முதலாளி என்று தெரிந்ததும் மிகவும் வேதனைப்பட்டேன் . வாடிக்கையாளர்களுக்கு சுவையான தரமான உணவை வழங்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தவர் . இரவு நேரங்களில் பகவான் கேண்டியன் உணவுக்காகவே கூட்டம் அலைமோதும் . எங்கள் கேண்டியனில் உணவு தீர்ந்தால் மட்டும் தான் பக்கத்து கடையில் வியாபாரமே தொடங்கும்.

    முதலாளி குமார் அவர்கள் ஒயின் ஷாப்பில் பணி செய்யும் பொழுது தொடர்ந்து யாராவது குடிக்க வந்தால் அவர்களை அணுகி அறிவுரை சொல்வாராம் . ஏண்டா இப்படி குடிச்சு வீணா போற . பொண்டாட்டி புள்ளைய காப்பாத்து என்று புத்திமதி சொல்வாராம் . பிருந்தாவனம் அருகில் ஆட்டோ ஸ்டாண்டில் இருக்கும் அனைவருமே அவருக்கு நெருக்கமானவர்கள் தான் . புதுக்கோட்டை நகராட்சியில் கவுன்சிலராக போட்டியிட்டு நூல் இலையில் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்தவர் .

என்னை பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் நீ நல்லா வருவ திருப்பதி . பேர கூட மாத்தி வச்சுக்கிட்டதானே . ஆம ...  சோலச்சி என்று பெருமைப்படுவார்.

 

பகவான் கேண்டீன் முதலாளி குமார் அவர்களின் நிழலில் வேலை செய்ததை எண்ணி எப்போதும் பெருமை கொள்வேன்.

 

இன்னும் நீண்ட காலம் வாழ்ந்திருக்க வேண்டியவர் . இளைப்பாருங்கள் சார் ...

 

கண்ணீர் அஞ்சலியை காணிக்கையாக்குகிறேன் ..... சார் 

சோலச்சி 

06.10.2026