என்னைப் பற்றி

எனது படம்
அகரப்பட்டியைச் சேர்ந்த ''சோலச்சி'' என்னும் நான் இடைநிலை ஆசிரியராகப் பணியாற்றி வருகின்றேன். இயற்பெயர் தீ.திருப்பதி. புதுக்கோட்டை நச்சாந்துபட்டி இராமநாதன் செட்டியார் மேல்நிலைப்பள்ளியில் பத்தாம்வகுப்பு அறிவியல் பாட ஆசிரியர் திருமதி எஸ்.சோலச்சி அவர்கள் 1998 இல் எனக்கும் எங்கள் குடும்பத்திற்கும் உற்ற துணையாக இருந்து எங்கள் வாழ்வில் ஒளியை உண்டாக்கியவர். அதனால் அவரின் பெயரையே புனைப்பெயராக வைத்துக்கொண்டேன்.எனது நூல்கள் :சிறுகதை, 1.முதல் பரிசு2.கருப்புச் சட்டையும் கத்திக் கம்புகளும்3.அட்டணக்கால், கவிதை: 1.காட்டு நெறிஞ்சி 2.விரிசல்1.''முதல் பரிசு'' சிறுகதை நூல் 2017 கல்பாக்கம் சாலோம் அறக்கட்டளை விருது மற்றும் 5000/-(ஐயாயிரம் ரூபாய்) பொற்கிழி.2."கருப்புச்சட்டையும் கத்திக்கம்புகளும்" சிறுகதை நூல் 13.08.2017 சென்னை பொதிகை மின்னல் விருது மற்றும் 3000/- (மூவாயிரம்) பொற்கிழி. 23.12.2018 ராஜபாளையம் மணிமேகலை மன்றத்தின் சிறுகதைச் செம்மல் விருது மற்றும் ரூபாய் 5000/- (ஐந்தாயிரம்) பொற்கிழி.17.02.2019 புதுச்சேரி தமிழ்ச் சங்கம் விருது மற்றும் ரூபாய் 3000/- (மூவாயிரம்) பொற்கிழி.குறிப்பு: முதல்பரிசு மற்றும் கருப்புச் சட்டையும் கத்திக்கம்புகளும் இரண்டு சிறுகதை நூல்களும் எம்.பில் ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளன. பேச : 9788210863

திங்கள், 25 நவம்பர், 2024

நவம்பர் 25 என் தாயின் நினைவு தினம் - சோலச்சி

 

நவம்பர் 25


நினைக்காத நாளில்லை 

இருந்தும் தாயே

இன்று உன் நினைவு நாளே...!!!




அன்னைக்கி ராத்திரி பூரா 

என் மடியில

உன் தலைய வச்சு

ஆராரோ பாடி அழுதே மயங்கி கிடந்தேன்...


அஞ்சாறு நாளாவே ஒத்த சொல்லு

சொல்லி முடிக்க 

அய்யய்யோ சிரமப்பட்ட...


அஞ்சாறு வருசமா நார்க்கட்டுலே கெதினு

ஆத்தாடி முடங்கி கிடந்த

இல்லாத வைத்தியம் எல்லாம்

ஏதேதோ செஞ்சும்

என் தாயி உன்னைத்தான் 

எந்திரிக்க வைக்க முடியலையே...


அரசாங்க வேலைக்கி நானு போயி

மாசம் ஒன்னும் ஆகலயே...

அந்த சேதி கேக்கத்தான்

உசுர தக்க வச்சு கெடந்தியா....


ஆசையா நீ கேட்ட கருப்பு திராட்சை 

அரைக்கிலோ பத்து ரூபானு

வாங்கியாந்து ஊட்டி விட்டேன்

அந்த சாறுதான் நீ குடிச்ச

கடைசி ஆகாரம்....


மூச்சு மட்டும் விட்டு விட்டு ஓடுச்சு

கண்ணு நிலைக்குத்தி முகட்டையே பாத்துச்சு

அந்த பார்வைக்கு பொருளென்ன 

என் தாயி....


நல்ல சேலை கட்டி ஒருநாளும் பார்த்ததில்லை

நகை நட்டு காது மூக்குல போட்டதில்லை

வறுமைய விரட்ட வழி தெரியாம

வகமடுப்பா போயிட்டியே....


காத்தால வானத்துல வெள்ளி மொளச்சு

வேடிக்கை பாத்துச்சு...

அந்த நேரத்துலதான் நம் வீட்டு வாசலுல

ஊரு சனமே ஒன்னா கூடுச்சு...


எப்பவும் கூவுற சேவலு

அன்னக்கினு அழுதே கூவுச்சு

அதுக்கும் தெரிஞ்சுருக்கு உன் மூச்சு நின்ன கதை....


அஞ்சாறு வருசமா அழுதே துவண்ட நானு

அன்னக்கினு அரை சொட்டு கண்ணீரு வடிக்கலயே...

அத ஊரு சனம் சொல்லி பேசுறது

காதுல கேட்டும் என் கண்ணு கலங்கலயே

கல்லா நின்று தொலஞ்சேனே....


தாயே நல்லடக்கம் செஞ்சு நானு வந்தேன்

அப்ப அணை உடைஞ்சு கரை புரண்ட கண்ணீர

தடுக்க யாராலும் முடியலையே...

என் தாயி இப்பவரை உன் நினைவு குறையலயே....


படிக்காத ஆளா இருந்தாலும் - என் தாயி 

படிச்சு படிச்சு நீ சொன்னத

வெளையாட்டா கடந்து போனேனே

இப்ப வெவரம் தெரிஞ்சுருச்சு

என் வேதனைய வெளியில் சொல்ல முடியலயே....


இருக்கும் வரை அம்மான்னு சொன்னதில்ல

தாயினுதான் நானழச்சேன்

என் தாயி அத நீயும் 

தடுத்ததில்ல....


குண்டாஞ்சட்டியில கஞ்சி ஊத்தி 

ஊட்டி விடுவ

இப்ப ஒருமுறை கொண்டாந்து 

ஊட்டி விடுவே.....!!!

          - உன் அன்பு மகன் சோலச்சி







2 கருத்துகள்:

சு.செங்குட்டுவன் சொன்னது…

என் மச்சானை ஈன்றெடுத்த நாயின்
"நினைவு தினம் நவம்பர் 25"
நானும் அக்காவை நினைத்து வணங்கிறேன்.

சோலச்சி சொன்னது…

நன்றி உறவே