வயலோகம் அரசு மேல்நிலைப் பள்ளியில் 1998 ஆம் ஆண்டு படித்த மாணவர்கள் சங்கமம் விழா

     

                ஆகச் சிறந்தது நட்பு 

    மனித வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத தருணங்கள் பள்ளிப் பருவம்தான் என்பதை யாராலும் மறுக்க முடியாது. அந்தப் பள்ளி பருவத்தை நினைவு கூறும் வகையில் 25 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தம்மோடு படித்த மாணவர்களை ஒருங்கிணைத்து கொண்டாடி மகிழ்ந்த நிகழ்வு வயலோகம் அரசினர் மேல்நிலைப் பள்ளியில் நடைபெற்றது.

    27.05.2023 சனிக்கிழமை காலை 9.00 மணியிலிருந்து மாலை 4.00 மணி வரை புதுக்கோட்டை மாவட்டம் அன்னவாசல் ஒன்றியம் வயலோகம் அரசினர் மேல்நிலைப் பள்ளியில் 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் பத்தாம் வகுப்பு படித்த முன்னாள் மாணவர்கள் சந்தித்துக் கொண்ட நிகழ்வு நடைபெற்றது. 

    முன்னாள் மாணவர்கள் சந்திப்பு விழா என்பதோடு நின்றுவிடாமல் அன்றைய காலகட்டத்தில் தங்களுக்கு பாடம் கற்றுக் கொடுத்த ஆசிரியர் பெருமக்களையும் அலுவலர்களையும் வரவழைத்து சிறப்பு செய்யப்பட்டது. மேலும் அந்த மாணவர்களால் ரூபாய் மூன்று லட்சம் செலவில் பள்ளிக்கூடத்திற்கு மாணவர்களுக்கான கழிப்பறை கட்டிக் கொடுக்கப்பட்டது.

   25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் படித்த நண்பர்களை ஒருங்கிணைப்பு செய்வது என்பது இயலாத காரியம். வளர்ந்து வரும் விஞ்ஞான உலகத்தில் திரை கடல் ஓடியும் திரவியம் தேடு என்கிற பழமொழிக்கு ஏற்ப நண்பர்கள் நாலா பக்கமும் பிரிந்து இருக்கிறார்கள். எங்கெல்லாம் தம்மோடு படித்த நண்பர்கள் இருக்கின்றார்களோ அவர்களை எல்லாம் ஒருங்கிணைப்பு செய்யும் வேலையை அகரப்பட்டி பழ.செந்தில்குமார் அவர்களும் வயலோகம் கரு.சக்திவேல் ஐயா அவர்களும் வயலோகம் சி.முத்துக்குமார் அவர்களும் இவர்களோடு படித்த தோழி கலைச்செல்வி அவர்களும் முன்னின்று செய்தனர். 

    இந்த ஒருங்கிணைப்பு என்பது இரண்டு ஆண்டு காலம் நடைபெற்றது. ஒரு வழியாக 60 மாணவர்களைத்தான் ஒருங்கிணைக்க முடிந்தது. சிலரைப் பற்றிய தகவல் கிடைக்கவில்லை. இவர்களோடு படித்த மாணவர்கள் சிலர் காலமாகி விட்டனர். இருந்தபோதிலும் முயற்சியை கைவிடாமல் தம்மோடு படித்த நண்பர்களை அடையாளம் கண்டு 1998 வயலோகம் நண்பர்கள் என்ற வாட்ஸப் குழு ஒன்றை ஏற்படுத்தினார். இந்த வாட்ஸ் அப் குழு மூலமாக நண்பர்களிடம் கலந்துரையாடினர். நண்பர்கள் சிலர் அவ்வப்போது சந்தித்து அடுத்த கட்ட நகர்வு குறித்து பேசி வந்தனர்.

     அவ்வாறு கலந்துரையாடி வயலோகம் அரசினர் மேல்நிலைப் பள்ளியில் சந்திப்பதற்கான சூழ்நிலையை ஏற்படுத்தினர். சந்திப்பு என்பது  நட்பு பாராட்டுவதுடன் மட்டும் நின்று விடக்கூடாது என்பதை கவனத்தில் கொண்டு வாழ்ந்ததற்கான அடையாளமாக ஏதாவது ஒன்றைச் செய்ய வேண்டும் என தீர்மானித்தனர். அதன் அடிப்படையில் வயலோகம் அரசினர் மேல்நிலைப் பள்ளியில் தலைமை ஆசிரியராக பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கும் திரு.ஜெயராஜ் அவர்களை நண்பர்கள் குழு சந்தித்தனர். 

    தற்போது பணியாற்றும் வயலோகம் அரசினர் மேல்நிலைப்பள்ளி தலைமை ஆசிரியர் அவர்களிடம் பள்ளிக்கு என்னென்ன தேவைகள் இருக்கிறது என்ற விபரத்தினை நண்பர்கள் குழு சேகரித்தனர். அதன் அடிப்படையில் பள்ளியில் உடனடியாக மாணவர்களுக்கான கழிப்பறையை கட்டித் தருவது என முடிவெடுத்து நண்பர்களிடம் வாட்ஸ் அப் குழுவில் விவாதித்தனர். இறுதியாக மாணவர்களுக்கு ரூபாய் 3 லட்சம் செலவில் கழிப்பறையை கட்டுவதற்கான பணிகளை முறையாக தொடங்கினர்.

    இந்த நண்பர்களில் சிலர் சிங்கப்பூர் தைவான் மலேசியா போன்ற நாடுகளில் பணியாற்றி வருகின்றனர். அயல்நாடுகளில் பணியாற்றக்கூடிய நண்பர்களும் மற்ற நண்பர்களும் தங்களால் இயன்ற நிதியை வழங்குவது என முடிவெடுத்தனர்.

  அந்த வகையில் நிதியினை நிர்வாகம் செய்வதற்கு வாட்ஸ் அப் பழ.செந்தில்குமார் அவர்களை தேர்வு செய்து அவரிடம் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்பட்டது. கட்டிடம் கட்டித் தரக்கூடிய பொறுப்பினை தம்மோடு படித்த நண்பர் சு.பெருமாள் சுவாமிகள் அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. அவரும் குறித்த நேரத்தில் மிகச் சிறப்பாக கட்டி முடித்தார்.  அந்தப் பணிகளை சோலச்சியாகிய நானும் வாட்ஸப் பழ.செந்தில்குமார் அவர்களும் முன்னின்று மேற்பார்வை செய்து ஒழுங்குபடுத்தினோம். தற்போது பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியராக பணியாற்றக்கூடிய திரு ஜெயராஜ் அவர்களின் விருப்பத்திற்கு இணங்க கட்டிடம் செம்மையாக கட்டி முடிக்கப்பட்டது. 

      வாட்ஸ் அப் குழுவில் நண்பர்களிடம் கலந்துரையாடி நண்பர்கள் அனைவரையும் விழாவில் பங்கேற்க செய்ய வேண்டும் என்கிற உயரிய நோக்கத்தோடு வாட்ஸ் அப் குழுவில் விவாதித்து 27.05. 2023 சனிக்கிழமை காலையில் விழாவினை நடத்துவது என முடிவு செய்யப்பட்டது. அதற்கு ஏற்றார் போல் அழைப்பிதழும் அச்சடிக்கப்பட்டு உறுதி செய்யப்பட்டது.

    அயல்நாடுகள் மற்றும் வெளி மாநிலங்களில் பணியாற்றக்கூடிய நண்பர்களும் விழாவில் கலந்து கொள்ள வேண்டும் என்கிற உயரிய நோக்கத்தோடு சக்திவேல் ஐயா, முத்துக்குமார், லட்சுமணன், முருகானந்தம், தனபால், ஆறுமுகம், சந்திரசேகர் போன்றோர் பெரும் தொகையினை செலவு செய்து விழாவில் கலந்து கொண்டார்கள். இருந்தும் அயல்நாடுகளில் பணியாற்றக்கூடிய நண்பர்கள் சிலரால் விடுமுறை கிடைக்காத சூழ்நிலையில் வர இயலவில்லை.

   25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் தங்களுக்கு பாடம் சொல்லிக் கொடுத்த ஆசிரியர்களை ஒருங்கிணைக்கும் பணியினை சோலச்சியும் வாட்ஸ் அப் பழ.செந்தில்குமாரும் முன்னெடுத்து செயல்பட்டனர். வாட்ஸ் அப் குழு என்பது மாணவர்களுக்கு தனியாகவும் மாணவிகளுக்கு தனியாகவும் என இரண்டு குழுவாக பிரிந்து நண்பர்களை சேகரித்து ஒருங்கிணைக்கும் பணி தீவிரமாக செயல்படுத்தப்பட்டது. மாணவர்கள் குழுவுக்கு கரு.சக்திவேல் ஐயாவும் பழ.செந்தில்குமார் அவர்களும் சி.முத்துக்குமார் அவர்களும் க.முருகானந்தம் சுவாமிகள் அவர்களும் குழு நிர்வாகிகளாக  இருந்து செயல்பட்டனர். மாணவிகள் குழுவுக்கு கலைச்செல்வியும் புனிதாவும் குழு நிர்வாகிகளாக செயல்பட்டனர்.

    குறிப்பிட்ட நாளில் நிகழ்வும் தொடங்கியது. மாணவர்கள் நீல நிற சட்டையும் வேட்டியும் சீருடை அணிந்து வந்திருந்தனர். அதேபோல்  மாணவிகளும் பச்சை நிறத்தில் சீருடைகள் அணிந்து வந்திருந்தனர். தங்களோடு படித்த மாணவர்களை ஒரு சிலரால் பெயர் தெரிந்தும் அடையாளம் காண முடியவில்லை. அதற்கு பல காரணங்கள் உண்டு. உடலில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களே அதற்கு முழுமுதற் காரணமாகும். நீண்ட ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தங்கள் நண்பர்களை சந்தித்து அன்பை பரிமாறிக் கொண்டு அன்றைய நாள் முழுவதும் மகிழ்ச்சி என்னும் பேரின்பத்தை முகத்தில் உலாவ விட்டதை எல்லோருமே உணர்ந்தனர். இப்படி ஒரு வாய்ப்பு இனி எப்போது கிடைக்கும் என்று ஏங்கும் அளவிற்கு இந்த சந்திப்பு மன நிறைவாக அமைந்தது. 

      விழா நாளில் மூத்த ஆசிரியர்கள் திரு.ராமையா அவர்கள் திரு.அருள்ராஜ் அவர்கள் திரு.குழந்தைவேலு அவர்கள் திரு.அய்யனார் அவர்கள் திரு.கோவிந்தன் அவர்கள் திரு.மீனாட்சி சுந்தரம் அவர்கள் திருமிகு.ஜெயந்தி அவர்கள் நிகழ்வில் கலந்து கொண்டனர்.  திரு.முனியாண்டி அவர்கள்,  திருமிகு தனம் அவர்கள் போன்ற அலுவலர்களும் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தனர். தற்போதைய தலைமை ஆசிரியர் திரு ஜெயராஜ் அவர்கள் தலைமையில் நிகழ்வு நடைபெற்றது.

    முதல் நிகழ்வாக மரக்கன்றுகளை நடும் விழா நடைபெற்றது. இரண்டாவது நிகழ்வாக கழிப்பறையை திறந்து பள்ளிக்கு அர்ப்பணிக்கும் விழா நடைபெற்றது. மூன்றாவது நிகழ்வாக ஆசிரியர் பெருமக்களை சிறப்பு செய்யும் நிகழ்வும் வாழ்த்தரங்கமும் நடைபெற்றது.

   விழாவில் கலந்துகொண்டு தலைமை உரை ஆற்றிய தலைமை ஆசிரியர் திரு ஜெயராஜ் அவர்கள், விழா ஒருங்கிணைப்பு செய்து பள்ளிக்கு கழிப்பறை கட்டிக் கொடுத்த மாணவர்கள் அனைவரையும் மனதார வாழ்த்தினார். மேலும் இது போன்ற நிகழ்வினை இப்பள்ளியில் படித்த மாணவர்கள் முன்னெடுப்பு செய்து அரசு பள்ளிகளுக்கு ஆதரவு கரம் தர வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தார். 

   தொடர்ந்து பேசிய மூத்த ஆசிரியர் பெருமக்கள் தங்களுடைய நினைவுகளை பகிர்ந்து கொண்டனர். தங்களிடம் படித்த மாணவர்களை மனதார பாராட்டி மகிழ்ந்தனர்.

    விழாவில் கலந்து கொண்டு பேசிய க.முருகானந்தம் சுவாமிகள், சி.முத்துக்குமார், கரு.சக்திவேல் ஐயா, சுகுமார், த.மணிகண்டன், சகிலா போன்றவர்கள் தங்களுடைய ஆசிரியர்களின் அருமை பெருமைகளை பேசி மகிழ்ந்தனர். மாணவர்கள் அனைவரும் தங்களுடைய ஆசிரியர்களைப் பார்த்ததும் அன்பின் மிகுதியால் காலில் விழுந்து வணங்கி வாழ்த்துகளைப் பெற்றுக் கொண்டனர்.

   எஸ்.லெட்சுமணன் பேசும்போது தற்போது பணியாற்றக்கூடிய தலைமையாசிரியர் ஜெயராஜ் அவர்கள் பள்ளியின் நிர்வாகத்தை மிகச் சிறப்பாக நடத்தி வருவதாகவும் மாணவ மாணவிகளுக்கு பாதுகாப்பு அரணாக விளங்குவதாகவும் தெரிவித்து நன்றி பாராட்டினார். 

    சந்திரசேகர் பேசும்போது , நான்(school room) பள்ளியறையில் கூறியது போல இன்னொரு முறை இதை சொல்லியே ஆக வேண்டும்.  மிகவும் மனம் நெகிழ்ந்த தருணம் இதுபோல் என் வாழ்நாளில் மகிழ்ந்த தருணம் கண்டதில்லை. எனது பள்ளி தோழர்களை கண்டதில்  மிகவும் ஆனந்தம் கொண்டேன்.  பள்ளி அறையில் அமர்ந்திருக்கும் பொழுது ஒரு 25 வருடம் பின்னுக்கு சென்று பார்த்தல் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது. நான் பெற்ற ஆனந்தத்தை எப்படி சொல்வது என்று புரியவில்லை அவ்வளவு ஆனந்தம் கிடைக்கப் பெற்றேன்.  💐💐 ஆடம்பர வாழ்க்கை 50 வயதில் கூட  கிடைத்துவிடும். ஆனால் ஆசைப்பட்ட வாழ்க்கை அந்த அந்த வயதில் தான் கிடைக்கும். 💐💐 இன்னொன்று நிகழ்வு என்னவென்றால்  மாணவர்கள் கலந்து கொள்வது என்பது கால சூழலுக்கு ஏற்ப ஒன்று கூடுவது என்பது சாத்திய மற்றது. சாத்திய மற்றதை சாத்தியமாக்கிய சாதனையாளர்கள் யார் என்றால் இந்த நிகழ்ச்சியை இந்த நிகழ்வை உருவாக்கிய ஒன்று கூட்டிய  திரு சக்திவேல்  திரு முத்துக்குமார் திரு பழ.செந்தில்குமார் திரு முருகானந்தம் திருமதி கலைச்செல்வி மற்றும் திரு சோலச்சி இன்னும் பலர் இந்த சாதனையாளர்களுக்கு எனது இரு கரம் கூப்பி நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.  மாணவர்கள் இந்நிகழ்வில் கலந்து கொள்வது  என்பது இயல்பு ஆனால் மாணவிகள் சாத்தியமற்ற கால சூழ்நிலையில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும். அவர்களை ஒன்று திரட்டி இந்நிகழ்வில் கலந்து கொள்ள முயற்சி எடுத்த திருமதி கலைச்செல்விக்கு இரு கரம் கூப்பி நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். இந்நிகழ்வில் கலந்து கொண்ட அனைத்து மாணவியர்களுக்கு  அனுமதி அளித்த 💐💐💐கணவன்மார்களுக்கு என் சிரம் தாழ்த்தி வணக்கத்தையும் நன்றியையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். மற்றும் கலந்து கொண்ட முன்னாள் ஆசிரியர்களின் பாதங்களைத் தொட்டு வணங்கிக் கொள்கிறேன்.   🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻 என்றும் உங்கள் நண்பன் CSK   (CHANDRASEKARAN ) என்று குறிப்பிட்டார்.

    கலைச்செல்வி பேசும்போது, நாம் அனைவரும் ஒவ்வொரு குடும்பத்தை சார்ந்து இருக்கிறோம். நாம் பள்ளிக்கால நண்பர்கள் என்பதைக் கடந்து குடும்ப உறவாக குடும்பமாக ஒருவருக்கொருவர் நட்பு பாராட்டி மகிழ வேண்டும் என்று பெருமிதத்தோடு கூறி மகிழ்ந்தார். 

    படிக்கும் காலங்களில் எல்லோரிடமும் அளவோடு பேசக்கூடிய சகிலா , மேடையில் ஆசிரியர்களின் பெருமையினை கண்ணீர் மல்க பேசியது அனைவரையும் கவர்ந்தது. 

   இந்த விழாவில் மொத்தம் 40க்கும் மேற்பட்ட மாணவ மாணவிகள் கலந்து கொண்டனர். சி முத்துக்குமார், கரு.சக்திவேல் ஐயா, கு.விஜயகுமார், பழ.செந்தில்குமார் ,சு.பெருமாள் சுவாமிகள், சோலச்சி , த.மணிகண்டன், க.முருகானந்தம் சுவாமிகள், வெ. பாலகிருஷ்ணன், எம்.வீரய்யா, எஸ்.லட்சுமணன், அகிலா, முத்தமிழ் செல்வி, இளவரசி எம்.மகாலட்சுமி, மாங்குடி நாகராஜ், பாண்டிமீனா, டி வனிதா, எம் சௌபர் நிஷா, உஷா, கலைச்செல்வி ,பாண்டி, எஸ். புனிதா, நசீர் காதர் மீரா ,சுரேஷ் அன்பு கிருஷ்ணன், சுகுமார் , அகஸ்டின் , சந்திரசேகர், கு.சுமதி, வீ.சுமதி, தனவடிவு, லெட்சுமி, தனபால், ரெங்கசாமி, சின்னையா, மாரிமுத்து, ரவிச்சந்திரன், ஆறுமுகம், சோலை ,முருகேசன், இளங்கோ, காட்டுப்பட்டி சக்தி போன்ற மாணவர்கள் கலந்து கொண்டனர்.

     ஆசிரியர் பெருமக்களுக்கு மாணவர்களால் பொன்னாடையும் நினைவு பரிசும் நூல்களும் வழங்கி சிறப்பு செய்யப்பட்டது. அதேபோல் ஆசிரியர் பெருமக்களின் திருக்கரங்களால் மாணவர்களுக்கு நினைவு பரிசு வழங்கி சிறப்பு செய்யப்பட்டது. மதிய உணவு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு அனைவருக்கும் அறுசுவை சைவ உணவு மாணவர்களால் பரிமாறப்பட்டது. 

   உணவு இடைவேளைக்குப் பிறகு மாணவர்கள் அனைவரும் தங்கள் படித்த வகுப்பறையில் சென்று அமர்ந்து இருந்தனர். அப்போது எதிர்பாராத விதமாக வகுப்பறைக்குள் நுழைந்த ஆசிரியர் திரு.மீனாட்சிசுந்தரம் அவர்கள் மாணவர்களுக்கு பாடம் நடத்தியும் கேள்வி கேட்டும் மலரும் நினைவுகளை பகிர்ந்து கொண்டார். இந்த நிகழ்வினை எதிர்பார்த்திடாத மாணவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியில் திக்குமுக்காடி மகிழ்ந்தனர். 

     25 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் தம்மோடு படித்த மாணவர்களையும் சந்திப்பதற்கு மாணவிகளை அனுப்பி வைத்த அவர்களது குடும்பத்தாருக்கும் மாணவர்கள் அனைவரும் நன்றியை தெரிவித்துக் கொண்டனர். 

    அயல்நாடுகளுக்கு வேலைக்குச் சென்று விடுமுறை கிடைக்காமல் நிகழ்வில் கலந்து கொள்ள முடியாத சூழ்நிலையில் பன்னீர் , தவசி ,சார்லஸ் சகாயராஜ் ,கோ மணிகண்டன், அடைக்கலம் ,சே.மூக்கையா, மாரிமுத்து என்கிற அறிவு, மாணிக்கம், அ.நாகராஜ் , ஆ. சேவுகன்,  சரவணகுமார், அன்சர் அலி, போன்ற மாணவர்களும் வாட்ஸ் அப்பில் அனுப்பிய புகைப்படங்களை பார்த்து மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.

   25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இந்த மாணவர்கள் படிக்கின்ற பொழுது வயலோகத்தில் பத்தாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே உயர்நிலைப் பள்ளியாக இருந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

   கரு.சக்திவேல் ஐயாவை தலைவர் என்றும் எஸ்.லெட்சுமணனை செயல் தலைவர் என்றும் வாட்ஸ் அப் பழ.செந்தில்குமாரை அறங்காவல் குழு தலைவர் என்றும் முருகானந்தம் மற்றும் பெருமாள் இருவரையும் சுவாமிகள் என்றும் சுகுமாரை சின்ன எம்ஜிஆர் என்றும் செல்லமாக அழைப்பதுண்டு.

   நண்பர்கள் வாழ்வில் மறக்க முடியாத வரலாற்று நிகழ்வாக மாணவர் சந்திப்பு விழா நடைபெற்றது. இதுபோன்ற நிகழ்வினை ஒவ்வொருவரும் முன்னெடுத்து தம்மோடு படித்த மாணவர்களோடு நட்பு பாராட்டி ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவி புரிந்து வாழ்க்கையின் பயணத்தை சிறப்பானதாக மாற்ற வேண்டும் என்பதே எல்லோருடைய விருப்பம்.

     நாங்கள் பயின்ற அன்றைய காலக்கட்டத்தில் திரு.ந.பாலசுப்பிரமணியன் அவர்கள் தலைமை ஆசிரியராகவும் திரு.இராமையா அவர்கள், திரு.சந்திரசேகர் அவர்கள், திரு.கே.எஸ்.சுப்பிரமணியன் அவர்கள், திரு.குழந்தைவேலு அவர்கள், திரு.கோவிந்தன் அவர்கள், திரு.புலவர் வெள்ளைச்சாமி அவர்கள், திரு.மாணிக்கம் அவர்கள், திரு.மோகன் அவர்கள், திரு.அருள்ராஜ் அவர்கள், திரு.அய்யனார் அவர்கள், திரு.செந்தில்குமார் அவர்கள், திரு.ரமேஷ் அவர்கள், திருமதி.பேபி அவர்கள், திருமதி.மீனாட்சி அவர்கள், திருமதி.சுகந்தா அவர்கள், திரு.இருதயராஜ் அவர்கள், திரு.சி.கே.கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்கள்,  திரு.மீனாட்சிசுந்தரம் அவர்கள், திருமதி.ஜெயந்தி அவர்கள், திருமதி.எலிசபத்ராணி அவர்கள்  ஆசிரியர் பெருமக்களும் திரு.அய்யாச்சாமி அவர்கள், திரு.மணி அவர்கள்,  திரு.முனியாண்டி,  திருமதி தனம் அவர்கள் அலுவலர்களும் பணியாற்றினர். சிலரின் பெயர்களும் விடுபட்டிருக்கலாம். மன்னித்தருள வேண்டுகின்றேன்.

    அப்பழுக்கற்ற எங்களின் பள்ளிக்கால நினைவுகள் இப்போதும் இனிமையாகவே இருக்கிறது. 

    வயலோகத்தில் பயின்ற பள்ளிக்கால நினைவுகளை மனதில் வைத்தே தொவரக்காடு என்கிற எனது சிறுகதை நூலில் சுக்கு நூறாய் என்கிற சிறுகதையும்,  அட்டணக்கால் என்கிற சிறுகதை நூலில் சுட்டுத் தின்னு என்கிற சிறுகதையும் எழுதியிருப்பேன். 

   மதிய உணவினை பள்ளியில் வாங்கி சித்தாம்பலத்தில் வட்டமாக உட்கார்ந்து சாப்பிட்டது, ஆலமரத்தில் ஊஞ்சல் ஆடியது, பெரிய கண்மாயில் ஆட்டம் போட்டது, அண்ணாப்பண்ணை தோப்புக்குள் விளையாடி மகிழ்ந்தது, ஆயிரங்குழி கேணியில் குதித்து விளையாடியது என நினைவுகள் நீண்டுகொண்டே போகும். 

    எங்களின் ஆசிரியர் பெருமக்களை இப்போது பார்த்தாலும் பயம் கலந்த பணிவும் பாசமும் எங்களை அறியாமல் வந்துவிடுகிறது. தாய், தந்தை, ஆசிரியர் இவர்கள் மூன்றுபேரும்தான் கடவுள். கடவுள் என்று ஒன்று தனியாக இல்லை. 

    வயதான காலத்தில் நல்ல நினைவுகளை யார் வைத்திருக்கிறார்களோ அவர்களே வாழ்க்கையை முழுமையாக வாழ்ந்ததற்கு அடையாளம். நிச்சயமாக இந்த நண்பர்கள் அனைவரும் நல்ல நினைவுகளை கொண்டாடி மகிழ்ந்து இருக்கிறார்கள். எனவே இவர்கள் அனைவரும் வாழ்க்கையை முழுமையாக வாழ்ந்ததற்கான சிறப்பினை அடைவார்கள்.

    இந்த மாணவர்களோடு சோலச்சி (தீ.திருப்பதி)  என்னும் நான் எட்டாம் வகுப்பு வரை தான் இவர்களோடு படித்தேன் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இருந்த போதும் இப்போது வரை நண்பர்களாக நீடிப்பது என்பதுதான் நட்பின் உயரிய உள்ளம். 

           பேரன்பின் வழியில்

          சோலச்சி 9788210863

அகவை அம்பாள் + நாணயம் சிறுசேமிப்பு திட்டம்

 அகவை அம்பாள் + நாணயம் 

          சிறுசேமிப்பு திட்டம்

    இன்றைய உலகில் பணம் என்பது மனிதனின் அடிப்படை தேவைகளில் மிகமுக்கியமானதாக மாறிவிட்டது. நம்முடைய அன்றாட தேவைகளை பணம் மட்டுமே தீர்மானிக்கிறது. காலையில் எழுந்தது முதல் இரவு தூங்கச் செல்லும் வரை பணம் இல்லாமல் ஒரு அணுவும் அசைய முடியாது. அதனால்தான் மனிதர்களாகிய நாம் பணத்தைத் தேடி அலைந்து கொண்டு இருக்கின்றோம்.

    இன்பங்களைத் மறந்து இல்லறத்தைத் துறந்து இனிய வாழ்வு எதுவென்று தெரிந்தும் அதை அனுபவிக்க முடியாமல் எத்தனையோ பேர் அயல்நாடுகளில் தூக்கத்தை மறந்து துக்கத்தையும் தூய இன்பமாக எண்ணி வாழ்வது பணத்திற்காகத்தான். அயல்நாடுகளில் பணி செய்பவர்களுக்குத்தான் அதன் வலி தெரியும். வலியை சுமந்தால்தான் வாழ்க்கையை நடத்த முடியும். பணம் வாழ்க்கையில் இரண்டறக் கலந்துவிட்டது. பணம் இருந்தால் மட்டுமே வாழ முடியும் என்ற நிலைக்கு தள்ளப்பட்டு விட்டோம். வறுமையின் காரணமாக மக்கள் கொத்தடிமைகளாக வாழ்வதையும் காண்கின்றோம். கொரணா காலத்தில் பணம் பொருள் இல்லாமல் பசியால் இறந்த கொடுமையும் அரங்கேறியது.

    பணத்தை இரவுபகல் பாராமல் ஓடிஓடி சம்பாதிக்கின்றோம். ஆனாலும் வறுமை ஒழிந்தபாடிலில்லை; வளமை வந்தபாடிலில்லை. வரவு எட்டணா செலவு பத்தனா என்ற நிலைதான் தொடர்கிறது. சம்பாதித்தாலும் சேமிப்பு என்பது கானல் நீராகவே இருக்கிறது.  சாண் ஏறினால் முழம் வழுக்கிறது. காரணம்,  உடனடித்தேவைகளுக்கு உதாரணமாக மருத்துவச்செலவு, கல்வி, பெண்ணின் கல்யாணம் என்று தேவைகள் வரும்போது கையறுநிலைக்கு தள்ளப்படுகின்றோம். அப்போது செல்வந்தர்கள் அல்லது கந்துவட்டி தொழிலில் ஈடுபடுபவர்களிடம் கடன் வாங்கும் நிலை உண்டாகிவிடுகிறது. கடன் வாங்கும்போது எப்படியோ ஒருவேலை முடிந்தது என்று எண்ணினாலும் வட்டி கட்டும்போதுதான் அதன் வேதனையை உணர்கிறோம். 

        கந்துவட்டிக்கு வாங்கிய எத்தனையோ குடும்பங்கள் நடுத்தெருவுக்கு வந்திருக்கின்றன என்பதை நாம் அறிவோம். வாங்கிய கடனுக்குமேல் வட்டி கட்டி அசலைக் கட்டமுடியாமல் எத்தனையோ குடும்பங்கள் தீயில் கருகி இருக்கின்றன. கந்துவட்டியின் கொடுமை தாங்க முடியாமல் மாவட்ட ஆட்சியரகம் முன்னால் தீக்குளித்த நிகழ்வுகளையும் பார்த்திருக்கின்றோம். வேறு வழியில்லாமல் வட்டிக்கு வாங்கித்தான் அவசர தேவைகளை நிறைவேற்ற வேண்டிய நிலையும் ஏற்படுகிறது. 

     வட்டியில்லாமல் யாரும் பணம் கொடுப்பதில்லை. மேலும், அப்படியே கொடுத்தாலும் அவரை பிழைக்கத் தெரியாதவன் என்று அவரிடம் கடன் வாங்கியவரே சொல்லும் நிலையும் உண்டாகிறது. வட்டி இல்லாமல் கொடுத்தாலும் பணத்தை பலரும் திருப்பித்தர பல மாதங்கள் கடத்துவதும் நடந்தேறுகிறது.

     அரசு வங்கிகள் எல்லாம் தனியார்மயமாகிக் கொண்டிருக்கிறது. தனியார் வங்கிகள் பல வீடுதேடி வந்து மயக்கும் சொற்களைப் பயன்படுத்தி கடன் கொடுக்கிறார்கள்.  பிறகு மாதமாதம் வசூலுக்கு வரும்போதுதான் இடுப்பில் கட்டியிருக்கும் கோவணமும் காணாமல் போகின்றது. தனியார் வங்கிகளில் வட்டிவிகிதம் என்பது கூடுதலாகவே இருக்கிறது. 

    அரசு வங்கிகளில் பெரும்பணக்காரர்களுக்கு மட்டுமே கடன் கொடுக்கும் வழக்கம் இருக்கிறது.  எல்லோருக்கும் வங்கி கணக்கு இருக்கிறது என்று தம்பட்டம் அடித்துக்கொள்ளும் நம் இந்திய ஒன்றியத்தில் மாதந்தோறும் வங்கிக்கணக்கில் குறிப்பிட்ட தொகை இருப்புத்தொகையாக இல்லையென்றால் கிடக்கும் சிறுதொகையையும் சுரண்டிக்கொள்ளும் அவலநிலை நீடிக்கிறது. ஏழைகளிடம் சுரண்டி பெரும்பணக்காரர்களுக்கு தள்ளுபடியில் கடன் அளிக்கும் நாடாக நம் இந்திய ஒன்றியம் இருக்கிறது. 

      ஏழைகள் அரசு வங்கிகளில் அடகு வைத்த அரைபவுன் ஒருபவுன் நகைகள் ஏலத்திற்கு வந்துவிடும். கல்விக்கடன் பெற்றவர்களின் பெயர்பட்டியல் வங்கியின் தகவல்பலகைக்கு வந்துவிடும். சிலநாட்களில் வங்கி ஊழியர்கள் கல்விக்கடன் பெற்றவர்களின் வீடுகளுக்கே சென்று விடுவார்கள்.  மேலும் அவர்களது வங்கிக்கணக்கு முடக்கப்படுவதுடன் குடியிருக்கும் வீட்டையும் ஜப்தி செய்துவிடுவார்கள். இந்திய ஒன்றியத்தில்  பெரும்முதலாளிகளிடம் இப்படி நடந்துகொண்டதில்லை என்பதே வரலாறு.

     கந்துவட்டிக்காரர்களிடமும் தனியார் நிதிநிறுவனங்களிலும் கடன்பெற்று மக்கள் அவதிப்படுவதைப் பார்த்த புதுக்கோட்டை மாவட்டம் அன்னவாசல் ஒன்றியம் வயலோகம் மற்றும் மண்ணவேளாம்பட்டி ஊராட்சிக்கு உட்பட்ட அகரப்பட்டியைச் சேர்ந்த முற்போக்கு சிந்தனையாளர்களான திரு.சே.அருணாசலம் (மத்திய பாதுகாப்புத்துறை) திரு.கி.முத்தையா (இயற்கை விவசாயி), திரு. பழ.செந்தில்குமார் (சுயதொழில் செய்து வருபவர்) , திரு.கண்ணன், திரு.கி.சரத்குமார் மற்றும் பலரால்  ஒன்றுகூடி உருவாக்கப்பட்ட அமைப்புதான் "அகவை அம்பாள் + நாணயம் சிறுசேமிப்பு திட்டம்" என்பதாகும். 

    இத்திட்டத்தில் அகரப்பட்டியைச் சேர்ந்த பொதுமக்கள் முந்நூறுக்கும் மேற்பட்டோர் உறுப்பினர்களாக உள்ளனர். உறுப்பினர்கள் ஒவ்வொருவரும் மாதந்தோறும் ரூபாய் ஐநூறு வீதம் (500/-) சந்தா செலுத்துகின்றனர். பெறப்பட்ட சந்தா தொகையிலிருந்து யாருக்கு கடன் தேவையோ அவர்களுக்கு குறைந்த வட்டியில் கடன் வழங்குகிறார்கள்.  வங்கிகளிலும் நிதிநிறுவனங்களிலும் ஜாமின்,  சாட்சி என்று அலைந்து திரிந்து கடன் பெறுவதற்குள் ஏன்டா கடன் கேட்டோம் என்று மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகிவிடுவோம். ஆனால் இந்தத் திட்டத்தில் இருப்பவர்கள் அனைவருமே அதே ஊரைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதால் கடன் பெறுவதும் எளிமையாகிவிடுகின்றது. பெரிய தொகையை கடனாக வழங்காமல் பலருக்கும் கிடைக்கும் வகையில் தொகையை பிரித்து கடனாக வழங்கப்படுகிறது.

  பெரும் தொகை ஒருசிலரிடமே முடங்கிவிட்டால் அமைப்பின் நோக்கம் சிதறடிக்கப்பட்டுவிடும். ஆதலால் யாருக்கு அத்தியாவசியமான தேவை ஏற்படுகிறதோ அவர்கள் மட்டுமே கடன் பெறுகிறார்கள்.  கடன் வாங்குபவர்களும் தங்களால் எவ்வளவு தொகை கட்ட முடியுமோ அந்தத் தொகையை மட்டுமே கடனாக வாங்கிக் கொள்கிறார்கள். மேலும் சிக்கனம் சிறுசேமிப்பு மற்றும் கிடைக்கிறது என்பதற்காக கடன் வாங்காமை போன்ற பண்புகளும் வளர்ந்துவிடுகிறது. இத்திட்டத்தில் உள்ள உறுப்பினர்களிடம் இயற்கையாகவே விட்டுக்கொடுக்கும் பெரும்தன்மை உள்ளதால் தங்குதடை இல்லாமல் அமைப்பு சீராக செயல்படுகிறது.

    அகவை அம்பாள் + நாணயம் சிறுசேமிப்பு திட்த்திற்கென வரவு செலவு குறிப்பேடுகள் முறையாக பராமரிக்கப்படுகிறது. மேலும் திறந்த நிலையில் வெளிப்படையான நம்பகத்தன்மையுடன் செயல்படுவதால் பலரும் தங்களை உறுப்பினர்களாக சேர்த்துக்கொள்ள முன்வருகின்றனர். மாதத்தின் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமையில் உறுப்பினர்கள் கூட்டம் நடைபெறுகிறது. பத்து உறுப்பினர்களுக்கு ஒரு குழு ஒருங்கிணைப்பாளர் என்கிற முறையில் அந்தந்த ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் சந்தா மற்றும் இதர தொகையினைச் சேகரித்து அமைப்பில் செலுத்திவிடுகின்றனர். அதனால் உறுப்பினர்களை கண்காணிக்கும் மற்றும் பணிகள் எளிதாகிறது.

     அரசாங்கத்தையும் மற்றவர்களையும் எத்தனை காலம்தான் நம்பி இருப்பது.  நமக்கான ஓர் அமைப்பு உருவாக வேண்டும் என்றால் ஒற்றுமையும் சகிப்புத்தன்மையும் விட்டுக்கொடுக்கும் குணமும் நிச்சயமாக வேண்டும். இந்த அமைப்பில் , மதம் கடந்து சாதி கடந்து மனித நேயத்துடன் மனிதமாக சங்கமித்து இருப்பது என்பது உலக வரலாற்றில் அகரப்பட்டி உயர்ந்து நிற்கிறது என்பதையே பறைசாற்றுகிறது.

   கல்வி, சுய தொழில் தொடங்குதல், விவசாய பணிகள் மற்றும் மருத்தவ செலவுகளுக்கு மட்டுமே முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது. காலப்போக்கில் "அகவை அம்பாள் + நாணயம் சிறுசேமிப்பு திட்டம் " என்கிற அமைப்பானது தமிழ்நாடு அரசு அங்கீகாரம் பெற்ற மாநிலத்தின் தலை சிறந்த கிராம வங்கியாக செயல்படவும் வாய்ப்பு இருக்கிறது. 

       எங்கள் ஊர் (அகரப்பட்டி) மக்கள் முன்னெடுத்து இருக்கும் இந்த அமைப்பைப் போல் ஒவ்வொரு ஊரும் தனக்கான ஒரு அமைப்பை உருவாக்கி தமிழ்நாட்டை இந்திய ஒன்றியத்தில் முன்மாதிரி மாநிலமாக உருவாக்க வேண்டும். நமக்கான தேவைகளை நம்மால் இயன்றவரை நாமே செய்து முடிப்போம்; நானிலத்தில் உயர்ந்து நிற்போம்.

     மனிதம் ஒன்றுதான் மண்ணை ஆளும்; வளர்ச்சியும் மாற்றமும் நம்மிலிருந்து தொடங்கட்டும்.

                வாழ்த்துகளுடன்

            சோலச்சி அகரப்பட்டி

                பேச: 9788210863

மயிலாடுதுறை க. ராஜசேகரனின் தாய்ப்பால் உறவு - சோலச்சி

 மயிலாடுதுறை க. ராஜசேகரன் அவர்களின் தாய்ப்பால் உறவு - சோலச்சி 

   கதை எழுதுவதும் கதை விடுவதும் காலம் காலமாய் பின்பற்றப்பட்டு வரும் நடைமுறையாகும். கதை எழுதுவது காலத்திற்கும் நிலைத்து நிற்கும். கதை விடுவதும் காலத்திற்கும் நிலைத்திருக்கும். கதை எழுதுவது நடந்த நிகழ்வினை ஒருவேளை இப்படி நடந்திருக்கலாம் என்கிற நிகழ்வினை கற்பனைக்கு எட்டக்கூடிய வகையில் எழுதக் கூடியதாகும். கதை விடுவது என்பது கற்பனைக்கும் எட்டாத ஒரு கதையை உருவாக்குவது. எடுத்துக்காட்டாக,  கதாநாயகி நெருப்பில் குதித்து உயிரோடு திரும்பினால் என்பதும் பூமியை பாய் போல் சுருட்டினான் என்பதும் கதை விடுவது ஆகும்.

  வாழ்க்கைக்கு பயன்படக்கூடிய வகையில் வாழ்வியல் முறைகளை தொகுத்து ஒரு பாடமாக தாய்ப்பால் உறவு மூலம் தந்திருக்கிறார் எழுத்தாளர் மயிலாடுதுறை க.ராஜசேகரன் அவர்கள். மொத்தம் 15 கதைகள். எந்த கதையையும் புறந்தள்ளிவிட்டு நகர்ந்து செல்ல முடியாத வகையில் கதையால் வாசிப்பாளனை இறுக கட்டி போடுகிறார் எழுத்தாளர். ஒவ்வொரு கதையையும் வாசிக்கின்ற பொழுது காட்சிகள் கண் முன்னே ஓடுகிறது. ஒரு கதையை வாசிக்கின்ற பொழுது காட்சிகள் வாசிப்பாளனை பார்க்கும் வண்ணம் தூண்டுகிறது என்றால் அந்த கதை வெற்றி பெறுகிறது.  எதார்த்தமான நடை வர்ணனைகள் அதிகம் இல்லாத கதாபாத்திரங்கள் என தாய்ப்பால் உறவுக்கு கூடுதல் வலு சேர்க்கிறது.

  முதல் கதை தாய்ப்பால் உறவு. அஞ்சலையின் கதாபாத்திரம் இப்படியும் பெண்கள் இருக்கிறார்களா என்று வியக்க வைக்கிறது. நான் உண்மை அதுதான். கிராமங்களில் அஞ்சலை போன்ற தாய்மார்கள் நிறைய பேர் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள் வாழ்ந்து கொண்டும் இருக்கிறார்கள் என்பதை யாராலும் மறுக்க முடியாது. டாக்டருக்கு படிக்கப் போகும் தன் பேரன் சங்கர்,  இனிமேல் பெரியப்பூ வீட்டுக்கு மாட்டுச்சாணி அல்ல போகாதே என தடுக்கிறான். ஆனால் அதற்கு ஒரு காரணத்தையே வைத்திருக்கிறாள் அஞ்சலை. தான் ஆடாவிட்டாலும் தன் சதுரம் ஆடும் என்பது கிராமத்து பழமொழி. இந்தப் பழமொழிக்கு ஏற்றார் போல் பெரியப்பூ மற்றும் அஞ்சலையில் உறவு இருக்கிறது.

  பெரியப்பூ பிறந்திருந்த பொழுது அவனது அம்மா மஞ்சள் காமாலை நோயால் பாதிக்கப்பட்டு தாய்ப்பால் கொடுக்க முடியாமல் தவித்து வந்தாள். அந்த நேரத்தில் தனது தாய்ப்பாலை கொடுத்து பெரியப்பூவை வளர்த்தவள்தான் அஞ்சலை. அஞ்சலைதான் தனது தாய்ப்பாலை கொடுத்து வளர்த்தாள் என்கிற செய்தி பெரியப்பூக்கு தெரிந்தோ தெரியாமலோ அஞ்சலை மீது தனி பாசம் வைத்திருந்தான் பெரியப்பூ. அதனால்தான் அஞ்சலை தனது தோட்டத்தில் வேலை பார்த்து கொண்டிருந்த நேரத்தில் உடல்நிலை சரியில்லாமல் விழுந்த போது மருத்துவமனை வரை தூக்கிச் சென்று காப்பாற்றினான் பெரியப்பூ. ஒருவேளை அந்த தாய்ப்பால்தான் இவ்வளவு தூரம் உறவாக கொண்டு வந்து விட்டிருக்குமோ என்று நமக்கு எண்ணத் தோன்றுகிறது. இன்றைய நவீன காலகட்டத்தில் குழந்தைகளுக்கு தாய்ப்பால் கொடுக்க மறுக்கும் பெண்களும் உண்டு. தாய் பால் கொடுக்க நேரமில்லாமல் தவிக்கும் பெண்களும் உண்டு. தாய்ப்பாலின் முக்கியத்துவத்தையும் உறவுகளின் முக்கியத்துவத்தையும் சொல்லியிருக்கும் விதம் உணர்வுகளின் வெளிப்பாடு என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். எழுத்தாளருக்கு முதல் கதைக்கே மிகப்பெரிய பாராட்டை தெரிவித்து மகிழலாம். பாராட்டுகள் வாழ்த்துகள். 

   வெவசாயி  என்கிற கதையை வாசிக்கின்ற பொழுது புதுக்கோட்டையில் வாழ்ந்து வரும் மூத்த எழுத்தாளர் செம்பை மணவாளன் அவர்களுடைய தவம் என்கிற சிறுகதைதான் நினைவுக்கு வந்து சென்றது. வெவசாயி என்கிற கதை கொரோனா காலத்தின் நினைவுகளை நம் முன்னே காட்சிப்படுத்துகிறது. கொரோனா காலத்தில் தன் மகள் பூப்பெய்து விடுகிறாள். தன் தோட்டத்தில் விளைந்த கத்தரிக்காயை கொண்டு சென்று விற்றால்தான் வீட்டுக்கு தேவையான பொருட்களை வாங்கி வர முடியும் என்கிற சூழ்நிலை கதிரேசனுக்கு உருவாகிறது. 

   உரம் போடாத நல்ல கத்திரிக்காயை உற்பத்தி செய்திருக்கும் கதிரேசன் வழக்கம்போல் கத்தரிக்காயை விற்கும் சாரங்கபாணியிடம் கொண்டு செல்கிறான். கொரோனா காலம் என்பதால் பல்வேறு காரணங்களை சொல்லி தட்டிக் கழிக்கிறான் சாரங்கபாணி. வேறு கடைகளில் கொண்டு போய் விற்றாலும் அடிமாட்டு விலைக்கு கேட்கிறார்கள். அதுவும் இரண்டு நாள் கழித்துதான் பணம் தருவதாகவும் சொல்லுகிறார்கள். வேறு வழியில்லாமல் திரும்பும் கதிரேசனுக்கு ஒரு பொறி தட்டுகிறது. குழாய் அடியில் கூடியிருந்த பெண்களிடம் கத்திரிக்காயை பற்றி சொல்லுகின்றார். அவர்கள் ஒரு விலையைச் சொல்ல கதிரேசன் ஒரு விலையை சொல்லுகிறார். ஒரு கட்டத்தில் பெண்களுக்கு ஏற்ற விலையை சொன்னதும் எல்லோரும் கத்திரிக்காயை வாங்கி சென்று விடுகிறார்கள். சாரங்கபாணியிடம் கொடுத்திருந்தால் கூட இவ்வளவு பணம் கிடைத்திருக்காது. கூடுதலாகவே பணம் கிடைத்து மகிழ்ச்சியாக செல்கின்றார் கதிரேசன். விவசாயிகளின் துயரமும் முதலாளிகளின் ஆதிக்கத்தையும் மிகச் சிறப்பாக கையாண்டு இருக்கிறார் எழுத்தாளர். கொரோனா காலத்தில் மக்கள் உணவில்லாமல் தவித்ததையும் விவசாயிகள் தான் உற்பத்தி செய்த பொருட்களை விற்க முடியாமல் துயரப்பட்டதையும் கதைக் கருவாக வைத்து மிகச் சிறப்பாக எழுதி இருக்கும் எழுத்தாளருக்கு மீண்டும் ஒருமுறை பாராட்டுகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

  எல்லாமே இலவசம் என்கிற கதை புதுவிதமான தளத்தை உருவாக்கி இருக்கிறது. இலவசம் என்று சொன்னதும் அரசியல்வாதிகள் தரும் வாக்குறுதிகள் என்றோ அல்லது பெரும் முதலாளிகள் விரிக்கும் வலை என்றோ நினைத்துதான் கதையை வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். ஆனால் வாழ்க்கையை மிக உருக்கமாக படம் பிடித்து எல்லாமே இலவசம் என்கிற கதை மூலமாக புதுவிதமான கருவை படைத்திருக்கிறார் எழுத்தாளர். சுப்பிரமணியன் என்கிற கதாபாத்திரம் மூலம் உலகில் உள்ள ஒவ்வொருவரும் மற்றவர்களுக்கு எந்த விதமான பிரதிப் பலனும் எதிர்பார்க்காமல் சேவை செய்ய வேண்டும் என்கிற உந்துதலை காட்சிப்படுத்திருக்கின்றார் எழுத்தாளர்.

  

  சியாமளா என்கிற கதை சமகாலத்தில் கொண்டாடப்பட வேண்டிய ஒரு கதையாகும். திருநங்கைகளை எள்ளி நகையாடிய நேரத்தில் அவர்களை கொண்டாட வேண்டும் என்கிற நோக்கில் முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞர் அவர்கள் திருநங்கைகள் என பெயரிட்டு அரசுணையும் வெளியிட்டார்கள். தற்போது திருநங்கைகள் அனைத்து துறைகளிலும் சாதித்து இந்த சமூகத்திற்கு ஒரு கலங்கரை விளக்கமாக திகழ்கின்றார்கள் என்றால் வியப்பேதுமில்லை.  சியாமளா என்பவர் திருநங்கை என்கிற விஷயமே கதையின் முடிவில் தான் தெரிய வருகிறது. திருநங்கை சியாமளா தேர்தலில் வெற்றி பெற்று மக்கள் சேவை ஆற்றுவதை மிக நுட்பமாக காட்சிப்படுத்தி இருப்பார் எழுத்தாளர். இன்னும் திருநங்கைகள் குறித்த தவறான புரிதல் இந்த சமூகத்தில் புரையோடி கிடைக்கிறது. அவ்வாறான புரிதலுக்கு சியாமளா போன்றவர்கள் முற்றுப்புள்ளி வைப்பார்கள் என நம்புகின்றேன்.

கணவன் மனைவிக்குள் உண்டாகும் பிரச்சனைகளை மனநல மருத்துவர் மூலமாக மகிழ்ச்சியின் திறவுகோல் என்கிற கதையில் கொண்டு வந்திருப்பார்கள் எழுத்தாளர். சொகுசு வாழ்க்கை பணம் இவற்றை தேடி அலையும் மனித வாழ்க்கையில் கணவன் மனைவிக்குள் ஒரு நெருக்கத்தை உருவாக்குவது இல்லறம் என்கிற தாம்பத்தியம் தான். தாம்பத்தியத்தை ஒரு பொருட்டாக கருதாமல் ஏனோ தானோ என்று வாழ்பவர்களால் தான் மகிழ்ச்சியின் திறப்புகளை கண்டுபிடிக்க முடியாமல் தவிக்கிறார்கள்.  கணவன் மனைவிக்குள் ஒரு நெருக்கத்தை உருவாக்குவது அன்பு கலந்த தாம்பத்தியம் தான்.  கணவன் மனைவிக்குள் தாம்பத்தியம் என்கிற நெருக்கம் இல்லாததால் மனம் முறிவு வரை சென்று விடுகிறது. மனம் உருவினை தடுத்து புதிய வாழ்க்கையை ஏற்படுத்தி தருகிறார் மனநல மருத்துவர். மகிழ்ச்சியின் திறவுகோல் என்கிற கதை தான் பல குடும்பங்களில் நடந்து வருகிறது.

   நூலில் இடம் பெற்றுள்ள நிறைய கதைகள் வார இதழ்களிலும் மாத இதழ்களிலும் மின்னிதழிலும் வெளிவந்துள்ளன. சில கதைகள் பரிசு பெற்ற கதைகளாகவும் இருக்கின்றன. கடைசி பெட்டி என்கிற சிறுகதையை வாசித்து விட்டு நான் கண்ணீர் சிந்தினேன். வடமாநில தொழிலாளர்கள் தமிழ்நாட்டிற்கு வேலைக்கு வந்துவிட்டு பிறகு சொந்த ஊருக்கு செல்கின்ற பொழுது படும் துயரங்களை கடைசி பெட்டி சிறுகதை விவரிக்கிறது. கடைசி பெட்டியில் வரும் அந்த சின்னஞ்சிறிய குழந்தை என் கண்களை விட்டு இன்னும் அகலவே இல்லை.

வாழ்க்கையை படம் பிடித்து 15 கதைகள் மூலமாக தமிழ் உலகிற்கு தாய்ப்பால் உறவு என்கிற சிறுகதை தொகுப்பினை வழங்கி இருக்கும் எழுத்தாளர் மயிலாடுதுறை க ராஜசேகரன் அவர்கள் மென்மேலும் உயரிய படைப்புகளை வழங்கி எழுது உலகின் உச்சம் தொட வாழ்த்துகிறேன்.

162 பக்கங்களை கொண்ட இந்நூலினை சந்தியா பதிப்பகம் வெளியீடு செய்திருக்கிறது.  சந்தியா பதிப்பகம் மூலமாக வெளியிடும் நூல்கள் மிகவும் நேர்த்தியாக வடிவமைப்பு செய்யப்பட்டு வெளிவருவது பாராட்டுக்குரியது. 

விலை ரூபாய் 160/-

எழுத்தாளர் மயிலாடுதுறை க ராஜசேகரன் அலைபேசி எண் : 9080687670

பதிப்பக முகவரி:

சந்தியா பதிப்பகம்

புதிய எண் 77 , 53 வது தெரு, 9வது அவென்யூ,

அசோக் நகர், சென்னை-  600083

தொலைபேசி: 044 24896979

                  வாழ்த்துகளுடன் சோலச்சி அகரப்பட்டி 9788210863

கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்களின் விதைக்குள் இருக்கிறது காடு - சோலச்சி

     

     சோலச்சி பார்வையில் “விதைக்குள் இருக்கிறது காடு”

   கவிதை என்பது வாசிக்கும் போதே புரியும் படியாக இருக்க வேண்டும். புரியாத சொற்களை பயன்படுத்தி புரியாத நடையில் எழுதுவதால் யாருக்கு என்ன பயன் தரப் போகிறது. இந்த சமூகத்திற்கு எதை சொல்ல விரும்புகிறோமோ அதை எல்லோருக்கும் புரியும்படியான எழுத்து மொழியில் எழுதுவது சாலச் சிறந்தது. எல்லோருக்கும் பொருள் விளங்கும் படியான நல்லதொரு நூலினை விதைக்குள் இருக்கிறது காடு என்கிற கவிதை நூல் மூலம் இந்த தமிழ் சமூகத்திற்கு வழங்கி இருக்கிறார் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள்.

  முற்காலத்தில் கவிதைகளுக்கும் கவிஞர்களுக்கும் தட்டுப்பாடு நிறைந்து காணப்பட்டது. இன்னும் கூடுதலாக சொல்ல வேண்டும் என்றால் யார் எழுதுவது என்கிற சூழ்நிலையும் உருவாகி இருந்தது. ஆனால் இன்று எல்லோரும் எழுதுகிறார்கள். எண்ணற்ற நூல்கள் நமக்கு வாசிக்க கிடைக்கிறது. கவிதைகள் இந்த சமூகத்திற்கு ஏதாவது செய்து விடுமா என்று சொன்னால் நிச்சயம் ஏதாவது ஒன்றை செய்து விடும். மனம் சோர்வாக இருக்கின்ற நேரத்தில் கவிதைகள் நம்மை அசைபோட வைக்கின்றன. உறங்கிக் கிடப்பவனை தட்டி எழுப்புகிறது கவிதை. முதுங்கி கிடப்பவனை எழுந்து நடக்க வைக்கிறது கவிதை. வாழ்வதற்கு வழி இல்லை என எண்ணி துவண்டு கிடப்பவர்களை தூண்டி விடுகிறது கவிதை. சிறுகதையை நாவலை வாசிப்பதற்கு கூடுதல் நேரமாகும். ஆனால் கவிதை அப்படி அல்ல. கிடைக்கும் நேரமெல்லாம் ஒரு கவிதையை வாசித்து விடலாம். 

  எல்லோரும் வாசிக்கும்படியான கவிதைகளை எல்லோராலும் எழுதிவிட முடியாது. ஒரு சிலரால் மட்டுமே அது சாத்தியமாகும். சாத்தியமாகும் கவிதைகளை விதைக்குள் இருக்கிறது காடு என்கிற கவிதை நூலில் படைத்திருக்கிறார் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள்.

  கவிதைகள் விற்பனையாவதில்லை. கவிதைகளை யாரும் வாசிப்பதில்லை. கவிதைகள் மேடைகளில் அரங்கேற்றுவதற்கு வாய்ப்புகள் கிடைப்பதில்லை. கவிதை நூல் போட்டால் யார் ஏற்பார்கள் என்று சொல்லும் வீணர்கள் மத்தியில் கம்பீரமான கவிதைகளை படைத்தளித்து இருக்கிறார் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள்.

உன் மூக்கின் மீது 

முகாமிட்டிருக்கும் 

மூக்குத்தியை 

கொஞ்சம் வெளியேற்று 

என் 

முத்தங்கள் குடியேறட்டும்... 

    இந்தக் கவிதைக்கு விளக்கம் தேவைப்படுகிறதா..? நிச்சயம் தேவைப்படாது. இந்தக் கவிதையை எழுதியவர் கவிஞர் புதுகை சிக்கந்தர் அவர்கள். காற்றமர்ந்த ஊஞ்சல் என்னும் கவிதை நூலில் இக்கவிதை இடம்பெற்றுள்ளது.

   கவிதைகள் என்பது வாசிப்பவரை தொடர்ந்து வாசிக்க வைக்க வேண்டும். இன்றைய அவசர உலகில் தமிழ் அகராதியை தேடி அலைய வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று எண்ண தோன்றுகிற காலகட்டத்தில் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றோம். அப்படியானால் நமது கவிதைகள் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பதை எழுதுபவர்கள்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

    வாசிப்பவர்களை தொடர்ந்து வாசிக்க வைக்க வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தில் மிக நேர்த்தியான படைப்புகளை வழங்கி இருக்கிறார் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள்.

  உழுதவனுக்கு உழக்குத்தான் மிஞ்சும் என்று சொலவடை உண்டு. தஞ்சை விஜய்யின் கவிதையில் வைக்கோலும் வண்டியுமாய் மிஞ்சுகின்றன. பதவியால் பணத்தால் உயர்ந்து உச்சங்களைத் தொட்டவர்களுக்கு முன்பு சமதளத்தில் பார்த்தவர்கள், பழகியவர்கள் எல்லாம் இப்போது சிறுத்துத் தாழ்ந்தவர்களாய் மாறி விடுவதை ஒரு கவிதையில் பதிவு செய்வதாக மகாகவி ஈரோடு தமிழன்பன் அவர்கள் பதிவு செய்கிறார்.

   உண்மையில் தனது கவிதைகளில் எவ்வித சமரசமும் இல்லாமல் பயணிக்கிறார் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள். எந்த சூழ்நிலையிலும் தன்னுடைய நியாயமான கருத்துகளுக்கு பின்வாங்காமல் தொடர்ந்து எழுதிட வேண்டும் என கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்களை வலியுறுத்தி கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

வெறும் வயிற்றில் விவசாயி

நகரத்து வாசிகள் தருகின்றனர்

குப்பைத் தொட்டியிடம் உணவு

     _ இவ்வாறுதான் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள் தனது முதல் கவிதையை தொடங்குகின்றார். கிராமத்தில் இருக்கும் விவசாயிகள் நெல் மற்றும் தானியங்களை உற்பத்தி செய்வதற்கு தனது உடல் பொருள் ஆவி அனைத்தையும் அர்ப்பணித்து வேலை செய்கின்றனர். ஆனால் நகரத்தில் வசிக்கும் பலர் உடல் உழைப்பின் உன்னதத்தை உணராமல் தான்தோன்றித்தனமாக உணவுகளை வீணாக்குகின்றனர். 

    நகரத்தில் நடைபெறும் இல்ல விழாக்களில் ஆடம்பரம் என்கிற பெயரில் பல வகையான உணவுகளை தயார் செய்து வீணாக குப்பையில் கொட்டும் அவல நிலையை நாம் பார்த்து இருக்கின்றோம். இந்த நிகழ்வுகளை பார்த்து வேதனை கொண்ட கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள் தனது கவிதையால் சவுக்கடி கொடுக்கின்றார் என்று நான் உரக்கச் சொல்லுவேன். உணவு கிடைக்காமல் எத்தனையோ நாடுகள் அல்லாடுகின்றன. 

   சோமாலியா போன்ற நாடுகளில் உணவு பஞ்சம் தலைவிரித்து ஆடுகிறது. ரஷ்யா உக்ரைன் போரில் உணவு கிடைக்காமல் மக்கள் தவித்ததை நாம் பார்த்தோம். மேலும் கொரோனா போன்ற பெரும் தொற்று காலங்களில் உணவு கிடைக்காமல் நம் நாட்டில் எத்தனையோ பேர் இறந்து போனார்கள் என்பதை மறந்து விடக்கூடாது. இதையெல்லாம் கவனத்தில் கொண்டு உணவின் அருமையை உணர்ந்து உணவின் அவசியத்தை நினைத்து உணவினை வீணாக்காமல் தேவைக்கு ஏற்றார் போல் பயன்படுத்த வேண்டும் என இந்த கவிதை மூலம் வலியுறுத்துகிறார் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள். கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்களின் சமுதாய கண்ணோட்டத்திற்கு நான் தலைவணங்கி பாராட்டி மகிழ்கிறேன்.

   பறவை போட்ட விதைகள்

   மனிதன் தோண்டி எடுத்தான்

   வேரோடு மரங்கள்..

 மனிதனால் இந்த பூமிக்கு என்ன பயன் என்பதை ஒவ்வொருவரும் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். நாம் பூமியில் பிறந்தோம் வளர்ந்தோம் இதுவரை இந்த பூமிக்கு நாம் செய்த பயன் என்ன என்பதை சிந்தித்து பார்க்க வேண்டும். நாம் இதுவரை ஒரு மரக்கன்றையாவது நட்டு வைத்திருக்கின்றோமா..? இன்று எண்ணிப் பார்த்தாலே மரங்களை அழிப்பதற்கு நம் மனம் தயங்கும். நாம் எதையும் எண்ணி பார்ப்பதில்லை. யார் எப்படி போனால் எனக்கென்ன நான் இப்படித்தான் இருப்பேன் என்கிற குறுகிய புத்தியோடு பலரும் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கின்றார்கள். மனிதன் தின்று போட்ட விதை பல நேரம் முளைப்பதில்லை. ஆனால் பறவைகளின் எச்சம் மூலமாக வந்த விதைகள் மரமாகி செழித்து வளர்கின்றன. அந்த மரங்கள் தான் நமக்கு காற்றை மழையை தருகின்றன. மரங்களை அழிக்க கூடாது என்பதை வலித்துதான் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள் மேற்கண்ட கவிதையை புனைந்து இருக்கிறார். 

  

  நஷ்டமின்றி நகைக்கடை முதலாளி

  மகிழ்ச்சியாக வாழவில்லை

  கஷ்டத்தில் சுரங்க தொழிலாளி

  இந்தக் கவிதை பல அர்த்தங்களை நமக்கு கண் முன்னே கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறது. இரவு பகல் பார்க்காமல் அலை கடலில் மீன் பிடித்து வரும் மீனவர் மனம் நிறைவாய் வாழ முடியவில்லை. ஆனால் அதை வாங்கி விற்கும் முதலாளி கோடி கோடியாய் சம்பாதித்து கோட்டை கட்டி வாழ்கின்றார். அதே போல்தான் இரவு பகல் பாராமல் விவசாயம் செய்யும் விவசாயி கடனில் மூழ்கி இறந்தும் போகின்றார். ஆனால் நெல்லை வாங்கி அரிசியாகவோ மற்ற பொருளாகவோ விற்பனை செய்யும் முதலாளிகள் கோடி கோடியாய் சம்பாதித்து மகிழ்ச்சியாய் வாழ்வதை நாம் பார்க்கின்றோம். இப்படி பல உதாரணங்களை சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். உழைப்பு சுரண்டப்படுகிறது என்பதை தனது கவிதைகள் முத்தாய்ப்பாய் பதித்து இந்த சமூகத்தை வெட்கி தலை குனிய வைக்கின்றார் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள்.

அர்ச்சகர் வீட்டில்

திருடர்கள் கொள்ளை அடித்துச் சென்றனர்

அம்மன் நகைகள்..

  இந்த கவிதையை வாசிக்கின்ற பொழுது பராசக்தி திரைப்படத்தில் நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசன் அவர்கள் நீதிமன்றத்திலே வாதிடுகின்ற அந்தக் காட்சிதான் நினைவுக்கு வருகின்றது. சமுதாயத்தில் பக்தி என்கிற பெயரில் கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளின் கூடாரமாக கோவில்கள் பல இருப்பதை கண் முன்னே காட்சிப்படுத்துகின்றார் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள். நாம் ஆன்மீகத்திற்கு எதிரானவர்கள் அல்ல. ஆனால் ஆன்மிகம் என்கிற பெயரில் நடத்தப்படுகின்ற சுரண்டலையும் பாகுபாடுகளையும் தான் வன்மையாக கண்டிக்கின்றோம். இதுபோன்ற கவிதைகளை மிக துணிச்சலாக எழுதிய கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்களை மனதார பாராட்டி மகிழ்கின்றேன்.

நிரம்பி விட்டது குளம்

எப்போது வந்து அள்ளுவார்கள்

மிதக்கின்றன குப்பைகள்...

  நீர் நிலைகளை சுரண்டி கட்டிடங்களாக மாற்றி விட்டோம். எஞ்சி இருக்கின்ற நீர் நிலைகளையும் குப்பைகளை கொட்டி அசுத்தம் செய்து விட்டோம். நம்முடைய இருப்பிடத்தை சுத்தம் செய்கின்றோம் என்ற பெயரில் வாழ்வாதாரத்தை வீணாக்கி விட்டோம். மண்ணில் தண்ணீர் பஞ்சம் பல இடங்களில் தலைவிரித்து ஆடுகிறது. மண்ணில் விழுந்த தண்ணீரை அள்ளி குடித்து வந்தோம். தற்போது கேண்களில் அடைத்து வைத்து தூய்மையான குடிநீர் என்கிற பெயரில் நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொள்கின்றோம். இயற்கையை பாதுகாக்காமல் இந்த உலகத்தில் நாம் வாழ்ந்து விட முடியாது என்பதை உரக்கச் சொல்லுகின்றார் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள்.

தனி மரம்

தோப்பு ஆனது

விழுந்த விதைகள்...

  என கவிதை நூலில் கவிதையை நிறைவு செய்கிறார் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்கள். இந்நூலில் இடம்பெற்றுள்ள அனைத்து கவிதைகளும் சமூக சிந்தனை கொண்ட உயர்ந்த படைப்பாக திகழ்கிறது. தொடர்ந்து சமூகம் சார்ந்து சிந்தித்து சமுதாயத்தில் மறுமலர்ச்சியை ஏற்படுத்துவார் என்கிற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை என்னுள் எழுகிறது. சின்ன சின்ன கவிதைகள் மூலம் இந்த சமூகத்தில் சிறகடித்து பறந்து திரியும் கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அவர்களை உச்சி முகர்ந்து பாராட்டுவதில் பெரு மகிழ்ச்சி அடைகின்றேன்.

 தொன்னூற்று ஆறு பக்கங்கள் கொண்ட இந்நூல் படைப்பு பதிப்பகம் மூலம் 2022-ல் வெளியீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. அட்டைப்படம் மிக நேர்த்தியாக வடிவமைப்பு செய்யப்பட்டுள்ளது. வளரும் தலைமுறையை கொண்டாடுவது நம்முடைய மரபு. வாசிக்க வேண்டிய நூல். விலை கொடுத்து வாங்கி வாசித்து மகிழுங்கள். கவிஞரை வாழ்த்துங்கள். நன்றி.

விலை ரூபாய் 100

நூல் ஆசிரியர் 

கவிஞர் தஞ்சை விஜய் அலைபேசி எண் : 8220581363

பதிப்பகம் முகவரி:

படைப்பு பதிப்பகம்

8 , மதுரை வீரன் நகர்

கூத்தப்பாக்கம்

கடலூர் தமிழ்நாடு 607002

பேச: 9489375575

நட்பின் வழியில்

              சோலச்சி அகரப்பட்டி

                                    பேச: 9788210863

   

சனவரி2023 இனிய நந்தவனம் இதழில்

 நந்தவனம் சந்திரசேகரன் அவர்களின் கவிதை குறித்து....

இலக்கிய உலகில் சிற்றுதழ்களின் வளர்ச்சி கேள்விக்குறியாகவே இருக்கிறது என்றும் அதை தொடர்ந்து நடத்தமுடியவில்லை என்றும் பரவலான கருத்து இருக்கிறது.  இந்த மாத இதழை பொண்டாட்டி தாலியை அடகு வைத்துதான் கொண்டு வந்தேன் என்று சொல்லும் பலரைப் பார்த்திருக்கின்றேன். எதையுமே சாதித்துக் காட்டுவதென்பது சவலானதுதான். குறிக்கோளில் உறுதியாய் இருந்து உழைத்தால் நிச்சயம் வெற்றி பெறலாம் என்பதற்கு திருச்சிராப்பள்ளியிலிருந்து வெளிவரும் இனிய நந்தவனம் இதழின் ஆசிரியர் என் இனிய நண்பர் நந்தவனம் சந்திரசேகரன் அவர்களைச் சான்றாகச் சொல்லுவேன்.

      இதழைத் தொடர்ந்து நடத்துவதற்கு புதிய புதிய உத்திகளை கடைபிடித்து தொய்வில்லாமல் இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் நிறைவு பெற்று இருபத்தாறாம் ஆண்டில் வெற்றிநடை போடுகிறது இனிய நந்தவனம்.
     ஊருக்கொரு கவிஞர் என்ற நிலைமை மாறி இல்லம்தோறும் கவிஞர்கள் என்றாகிவிட்டது. எல்லோருமே தங்களுக்கான நடையொன்றை உருவாக்கி அவரவர் படைப்புகளில் மேலோங்கி நிற்கின்றனர். படைப்பாளிகள் எல்லோருமே தங்கள் படைப்புகள் பிறரால் கவனிக்கப்படாதா என்றே எண்ணுகின்றனர். அந்த எண்ணம் ஏற்புடையதுதான்.
    இனிய நந்தவனம் இதழை தொடர்ந்து வாசித்து வருபவன் என்ற வகையில் நண்பர் சந்திரசேகரன் அவர்களின் கவிதைகளையும் தொடர்ந்து கவனித்து வருகின்றேன். அவை நாளுக்குநாள் மெருகேற்றி மிளிர்கின்றன. இனிய நந்தவனம் இதழில் கடைசி பக்கத்தில் இடம்பெறும் அவரது கவிதைகள் பலராலும் கவனிக்கப்பட்டு வருகின்றது.

சனவரி 2023 இதழின் கடைசி பக்கம் இடம்பெற்ற கவிதைகளை உங்களின் பார்வைக்கு வைக்கிறேன்.
    இந்த பிரபஞ்சம் கடவுள் என்ற ஒற்றைச் சொல்லில்தான் இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. சொல் என்பது வெறும் சொல் மட்டுமே. கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா என்பது இப்போது வரை தெரியவில்லை.  தெரியவும் வாய்ப்பில்லை.  காரணம், கொரணா பெருந்தொற்று காலம் வரை கடவுளின் செயல்பாடுகளை கவனித்துவிட்டோம். இருந்தாலும் கடவுள் பற்றிய அரசியல் நாடகங்கள் அரங்கேறிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றன.  இருக்கு என்று நம்புகிறவர்களுக்காவது கடவுள் நல்லது செய்யட்டும் என்பதே நமது எண்ணம்.

 
    கடவுளை வைத்துதான் முதல் கவிதையை படைத்திருக்கிறார். கவிஞர்,  கவிதை எழுதிக்கொண்டு இருக்கிறார். அப்போது கடவுள் அவரைக் கடந்து போனதாக உணருகிறார். ஒருவேளை அவர் கடவுள்தானா என்ற ஐயம் கவிஞருக்குள் எழுகிறது. ஏன் அவர் கடவுளாக இருக்கக்கூடாது என்று கவிஞருக்குள் தோன்றுகிறது.  கடவுளை வணங்குபவர்களிடம் கேட்டால் ''இவ்வளவு பெரிய சாதனையை நான் எங்கே செய்தேன். கடவுள்தான் செய்தார் என்பார்கள். எடுத்தது தொடுத்தது எல்லாவற்றுக்கும் கடவுளையே சாட்டுவார்கள். அந்தளவுக்கு கடவுளின் மீது கொண்ட பேரன்பு என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.
     கடவுளை யாரெல்லாம் பார்த்திருக்கின்றீர்கள் என்று  கேள்வியும் எழுப்புகிறார் கவிஞர். இந்தக் கேள்வியை நாம் யாரிடமாவது கேட்போமானால் நம்மை திமிர் பிடித்தவன் என்றும் நாத்திகன் என்றும் இவனுக்கெல்லாம் பட்டால்தான் புத்தி வரும் என்று சொல்வார்கள்.  கேட்ட கேள்விக்கு பதில் சொல்லாமல் முன்னுக்குப்பின் முரணாக பதில் சொல்லுவார்கள்.
      எது எப்படியோ..... "கடவுளின் வாசனை எங்கும் வியாபித்திருந்தது" என்று நிறைவாக முடித்துள்ளார் கவிஞர் நந்தவனம் சந்திரசேகரன் அவர்கள். 
    
       இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை கடவுளின் அரசியல்தான் அரங்கேறிக்கொண்டு இருக்கிறது. அந்த கடவுளின் அரசியலில் மதநல்லிணக்கம் என்பது கேள்விக்குறியாக உள்ளது.
     மற்றொரு கவிதை பிரபஞ்சத்தின் காலடியில் என்ற தொடங்குகிறது.  இரண்டாவது கவிதையின் ரசனையை வாசித்து உணர முடியும். சிறப்பான படைப்புகளால் இலக்கிய உலகில் இடைவிடாது இயங்கிக்கொண்டு இருக்கும் இனிய நந்தவனம் சந்திரசேகரன் அவர்களை நெஞ்சார பாராட்டுகின்றேன்.
                   பேரன்பின் வழியில்
                 சோலச்சி அகரப்பட்டி

தொடர்புக்கு:

இனிய நந்தவனம்
த.சந்திரசேகரன்
த.பெ.எண் 214, நம்பர் 17,
பாய்க்காரத் தெரு , உறையூர்,
திருச்சிராப்பள்ளி - 620003
பேச: 9443284823
மின்னஞ்சல்: nandavanam10@gmail.com

2022 நவம்பர் செம்மலர் சிறுகதைகள்

 

நவம்பர் 2022 செம்மலர் மாத இதழ் வாசித்தேன். வழக்கம்  போல் மார்க்ஸிய சிந்தனையோடு ஒளி வீசிய இதழில் வெளிவந்த சிறுகதைகள் குறித்து பார்க்கலாம். வாங்க....

 
    
    1.முதலில் எழுத்தாளர் அன்னக்கொடி அவர்களின் ''வெள்ளாவி'' என்கிற சிறுகதை குறித்து ;

    முழுக்க முழுக்க எழுத்தாளரின் வட்டார வழக்குச் சொல்லில் அழகிய கதை சொல்லியாக வெள்ளாவி சிறுகதையை வடித்தமைக்காக தனது பாராட்டுகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

இன்றைய இளம் தலைமுறையினர் பலர் வாசிங் மிசினோடு வாழ பழகிக்கொண்டுவிட்டதால் வெள்ளாவி என்றால் என்ன என்பது பற்றிய புரிதல் இருக்க வாய்ப்பில்லை. நடிகர் தனுஷ் அவர்களின் ஆடுகளம் படத்தில் கவிஞர் சினேகன் அவர்கள் ''அடி வெள்ளாவி வச்சுத்தான் வெளுத்தாய்ங்களா
உன்ன வெயிலுக்கு காட்டாம வளர்த்தாய்ங்களா
நான் தலை காலுப் புரியாம தரைமேலே நிற்காம
தடு மாறிப் போனேனே நானே நானே'' என்று எழுதியிருப்பார். பாடலின் பொருள் புரிகிறதோ இல்லையோ பட்டிதொட்டியெங்கும் பட்டையைக் கிளப்பிய பாடல் அது.

  வெள்ளாவி போன்ற சொற்களை பயனபடுத்துவதெல்லாம் அரிதினும் அரிது. காரணம், ஒரு செயல் நடைபெறாமல் வழக்கத்திலிருந்து நின்றுவிட்டால் அது சார்ந்த சொற்களும் மறைந்துவிடுவதை காண முடிகிறது. தமிழ் சொற்கள் எது பிறமொழிச் சொற்கள் எது என நம்மால் அடையாளம் காணமுடியவில்லை.  நம்மோடு அவை இரண்டறக் கலந்துவிடுகின்றன.

    துணி வெளுக்கும் சமூகத்தைச் சேர்ந்த வெள்ளையனுக்கும் மேட்டுக்குடியைச் சேர்ந்த முத்தையா மற்றும் அழகு என்பவளுக்குமான வாழ்வியலை போகிற போக்கில் சொல்லிவிட்டுச் செல்லும் நடையழகை தனது எழுத்தில் காட்டியிருக்கிறார் எழுத்தாளர் அன்னக்கொடி.

    வெள்ளையனை காவலர்கள் காவல்நிலையம் அழைத்துச் சென்று விசாரிக்கிறார்கள். உண்மையைச் சொல்லச்சொல்லி துன்புறுத்துகிறார்கள். கடுகளவும் கசியாமல் வேதனையைத் தாங்கிக் கொள்கிறான். ''என்ன இருந்தாலும் வவுத்த ஆத்துன வீடு அதுனால காட்டிக்கொடுக்க மனசில்லை'' என நினைத்துக் கொள்ளும் வெள்ளையன், ''நம்மளை கையும் களவுமா பிடிக்கத்தேன் வாரான்னு பிடுங்கி எடுத்து ஓட ஆரம்பிச்சேன். அப்ப அந்த கதவுக் கொண்டி என்னோட வேட்டியப் பிடிச்சு இழுத்துருச்சு. ஆள் தப்பிச்சாப் போதுமுன்னு ஓடி வந்துட்டேன்'' முத்தையா சொல்வதும், அழகு மட்டும் வாசலில் நின்னு சொல்லவும் முடியாமல் மெல்லவும் முடியாமல் முத்தையாவையே பார்த்துக்கொண்டு இருந்த காட்சியும் நம் கண் முன்னால் வெள்ளித்திரையாக ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. புது மாதிரியான கதைக்களத்தை உருவாக்கி வாசகர்களின் சிந்தனை ஓட்டத்தில் தன்னையும் இணைத்துக்கொண்ட எழுத்தாளர் அன்னக்கொடி அவர்களுக்கு மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

   2. எழுத்தாளர் அ.பாக்யசெல்வி அவர்களின் ''காலம்''

   ஆன்மீகத்தில் மூழ்கிய ஒரு குடும்பப் பெண்ணின் கதையை எதார்த்தமாக சொல்லியிருக்கிறார் எழுத்தாளர் அ.பாக்யசெல்வி. சாஸ்திரமும் சம்பிராதயமும் நிறைந்த குடும்பத்தலைவியாக வலம் வருகிறாள் தனம். தன் மகனை அளவுக்கு அதிகமாகவே செல்லம் கொடுத்து வளர்க்கிறார் தந்தை.
     
   "குழந்தைக்கு எது பிடிக்குதுன்னு கேட்டு செய்றத விட்டுட்டு உப்புமா செய்ற உன் தொல்ல தாங்க முடியல.... வெள்ளிக்கிழமையானாப் போதும் சாங்கியம் சம்பிரதாயம் என்று,  இப்படியே இருக்காம வேலையைப் பாரு'' என்கிறார் தனத்தின் கணவர். தாய் ஆன்மீகம் மற்றும் தந்தை நாத்திகர் இப்படி பயணிக்கிறது கதை.

     பூசணிக்காயை தெருவில் உடைத்து வீணாக கிடப்பதைப் பார்த்து தந்தை பெரியார் வேதனைப்படுவார். சாம்பார் கூட்டு வச்சு சாப்பிட்டாக்கூட உடம்புக்கு நல்லது.  இப்படி ஒன்னுக்கும் ஆகாம தெருவில் உடைக்கிறீங்களே என்பார். தெருவில் உடைத்த பூசணிக்காய்தான் தனத்தின் கணவர் உயிரையே எடுக்கிறது. காலத்தின் குரலாய் அம்மனையே முறைத்துப்பார்த்துவிட்டு பகுத்தறிவு சிந்தனையோடு தனம் வேலைக்கு செல்வதாக காட்சிப்படுத்தியிருக்கும் எழுத்தாளர் அ.பாக்யசெல்வி அவர்கள் நல்ல கதைசொல்லிதான்.

3. சிட்னி,அவுஸ்திரேலியா எழுத்தாளர் தேவகி கருணாகரன்,

    பிரியாவும் ஜேம்சும் என்கிற அற்புதமான கதைக்களம். நடைமுறை அறிவியலின் வளர்ச்சியும் வளர்ந்து வரும் மானிட வாழ்வியல் மாற்றங்களையும் குறிக்கும் கதை.

   தொடக்கத்தில் கதையை வாசிக்கின்றபொழுது பிரியாவும் ஜேம்சும் இயற்கையிலேயே கணவன் மனைவி என்கிற சிந்தனையைத்தான் தோற்றுவிக்கிறது. கதைக்களம் ஆர்வமாக செல்கிறபோது இறுதியில்தான் பிரியா என்பது பிரியதர்சன் என்றும் இருவருமே ஆண்கள்தான் என்றும் புரிகிறது. இவர்களுக்கு மகளாக கீர்த்தி பிறப்பது போன்ற கதைக்களத்தை உருவாக்க நெஞ்சில் ஈரத்தை வளர்த்திருக்கிறார் எழுத்தாளர் தேவகி கருணாகரன்.  கதையின் நடை ஈழத்து வாசனையை கொண்டுள்ளது. 

'' டடி ! என்னுடைய ஃப்ரெண்ட் நன்சியை அவளுடைய அம்மாதான் கூட்டிக்கொண்டு போக வருவா. என்னை எப்போதும் பள்ளியில் கொண்டு போய் விடுவதும் பிறகு கூட்டிக்கொண்டு வருவதும் பிரியா தானே.'' என்று மகள் கீர்த்தி சொல்வதும்,

  ''ஜேம்ஸ்!  கீர்த்தி என்னை இடை இடையே ஒரு கேள்விக்குறியோடு பார்க்கிற மாதிரி இருக்கிறது. இந்த ஆரம்பப்பள்ளிக்கு போகத் தொடங்கியபின் தான் எல்லாம்'' என அம்மாவான பிரியா என்கிற பிரியதர்சனும் சொல்வதும் நமக்குள் ஏதோ ஒருவித மன உணர்வுகளை தூண்டுகிறது.

4. தோழர் எழுத்தாளர் பா.செயப்பிரகாசம் அவர்களின் தாலியில் பூச்சூடியவர்கள் என்கிற கதை,

ஆதிக்க சமூகத்தின் சில அத்துமீறல்களையும் பெண்கள் மீதான வன்மங்களையும் அழகாக எழுதியிருப்பார் எழுத்தாளர். உயர்சாதிப் பெண்கள் கூந்தலில் பூச்சூடுவதும் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்து பெண்கள் தாலியில் பூச்சூடுவதும் நடைமுறையில் இருந்த காலம். தாலியில் பூச்சூடியிருப்பதை வைத்தே அவர்கள் என்ன சாதி என்பதை கண்டுபிடித்துவிடலாம். கைகளில் கருப்பு கயிறு கட்டுவதே குறிப்பிட்ட சாதியை சாதியின் அடையாளம்தான். இதுபோன்ற குறியீடுகள் மனுசட்டத்தால் உருவானது. மனுதான் வர்ணங்களை உருவாக்கியது. இன்று அனைத்து சாதியிலும் பலவண்ணங்களில் கயிறு கட்டிக்கொள்கிறார்கள் என்பது வேறு.

    ''தைலி வெகு நேரமாகக் காத்திருக்கிறாள். ரெட்டி வீட்டுப் பெண்கள் கடைக்குச் சாமான் வாங்க வந்த போதுதான் அவள் வந்தாள். அவர்களுக்கு முன்னால் நின்று வாங்கக்கூடாது. ஓரமாய் நின்றே வாங்க வேண்டும்.  வாங்கிப் போய்விட்ட பிறகும் யாராவது வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் ''

''

   சமூகத்தில் சாதிய வாடை வீசுவதையும் ஒடுக்கப்பட்ட சமூக பெண்கள் நசுக்கப்படுவதையும் போகிற போக்கில் சொல்லிவிட்டுப்போய்விடுகிறார் எழுத்தாளர் பா.செயப்பிரகாசம். நம்மால்தான் அந்த இடத்தைவிட்டு நகரக்கூட முடியவில்லை. 

    மனிதனின் வாழ்வியலை எடுத்துச்சொல்லும் நான்கு கதைகளிலும் நிகழ்காலம் ,எதிர்காலம்,  கடந்த காலம் என மூன்று காலங்களையும் உணர முடிகிறது.  அறிவியலின் வளர்ச்சி எதையும் நோக்கிச் செல்கிறது என்பதையும் நம்மால் உணர முடிகிறது.

    வாய்ப்பு உள்ளவர்கள் ''செம்மலர்'' வாங்கி படியுங்கள்

செம்மலர் மாத இதழ்
6/16, புறவழிச்சாலை,
மதுரை - 625018
பேச: 0452 2669769
மின்னஞ்சல்: semmalar.tn@gmail.com

       - சோலச்சி அகரப்பட்டி
          பேச : 9788210863

விமர்சனம் எதிர் பார்த்து - சோலச்சி

 பேரன்புமிக்க தோழமைகளுக்கு வணக்கம்.

      எழுதி எழுதி குவலயம் முழுவதும் குவித்து விட வேண்டும் என்று ஒருபோதும் எண்ணவில்லை. எழுதியது எந்தளவுக்கு தமிழ் உலகில் சென்றடைந்திருக்கிறது என்பதை அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்கிற நோக்கில்தான் இப்பதிவு.

1. முதல் பரிசு 

2. கருப்புச்சட்டையும் கத்திக்கம்புகளும் 

3. அட்டணக்கால் 

4. தொவரக்காடு 

       - என நான்கு சிறுகதை நூல்கள் எழுதியுள்ளேன். எனது கதைகளை இதழ்களிலோ, இணையத்திலோ, நூல்களிலோ வாசித்திருந்தால் உங்களால் ஈர்க்கப்பட்ட அல்லது உங்களால் நிராகரிக்கப்பட்ட படைப்புகள் குறித்து விமர்சனம் செய்யவும். தங்களது விமர்சனத்தை எதிர்பார்க்கின்றேன். 

ஆம.....நீங்க யாரு......னு கேட்காமல் படைப்புகள் குறித்து மட்டும் பதிவிடவும்.

- பேரன்பின் வழியில்

  சோலச்சி அகரப்பட்டி 

வெள்ளந்தி மனிதர்கள் - மண்டகொளத்தூர் கவிஞர் நா.காமராசன்

   கவிஞர் மண்டகொளத்தூர் நா.காமராசனின் "வெள்ளந்தி மனிதர்கள் '' - சோலச்சி

     

ஒவ்வொரு முறையும் நாம் பிறக்கப் போவதில்லை. அறிவியலின் அதீத வளர்ச்சியில் உயிரின் பிறப்பைக் கூட உறுதி செய்துவிட முடிகிறது. ஆனால் அந்த உயிர் எப்போது பிரியும் என்பதை அறுதியிட்டு சொல்ல முடியாது என்பதை உணர்ந்தும் , இந்த நிலத்தை நாம் படுத்துகின்றபாடு இருக்கின்றதே அதை எழுத்திலும் எழுதிவிட முடியாது. பேராசைகளால் குவிந்து கிடக்கிறது மனித வாழ்க்கை.

    வாழ்க்கை இதுதான் என்பதை உணர்ந்து வெள்ளந்தியாக வாழ்பவர்களை பார்த்தால், பிழைக்கத் தெரியாதவன் ; ஏமாளி ; கிறுக்குப்பயல் என்று இன்னபிற பெயர்களால் அழைக்கின்றோம். எது எப்படியோ..... ஏதோ ஒரு நோக்கத்தில்தான் ஒவ்வொருவரும் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கின்றார்கள். நோக்கம் சரியாக இருந்தால் பாதையும் சரியானதாகவே அமையும்.

அமாவாசை கருக்கல்
மூக்கிவீட்டு நாய்வேற கத்திகீனேகீது!
செவிடன் முள்ளேலி தோட்டத்து
வழியாத்தான் கொல்லைக்கு போகனும் ;
      - என்று வெள்ளந்தியாக பேசும் மனிதர்களின் பேச்சு வழக்கினை அப்படியே படம்பிடித்து தான் வாழ்ந்த,  வாழ்கின்ற வாழ்க்கையை கவிதை நூலாக புனைந்து தமிழ் கூறும் நல்லுலகிற்கு வழங்கி இருக்கிறார் மண்டகொளத்தூர் கவிஞர் நா.காமராசன் அவர்கள். 

    எதற்காக வாழ்கிறோம் என்று தெரியாமல் ஓட்டப்பந்தயத்தில் ஓடும் வீரர்களைப் போல ஓடிக்கொண்டே இருக்கின்றோம். உறவுகளைப் பற்றியெல்லாம் எண்ணுவதற்கு நேரமில்லை. கூடப் பிறந்தவர்கள் யார் என்பதே தெரியாமல் பலரும் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கின்றார்கள்.  தான் உண்டு, தன் குடும்பம் உண்டு என பெரும்பாலும் வாழ்க்கையை சுருக்கி விட்டோம். அஞ்சு வயசுல அண்ணன் தம்பி, பத்து வயசுல பங்காளி என்று கிராமத்தில் ஒரு சொலவடை உண்டு. இதை பாதிக்கப்பட்ட ஒருவனால்தான் இப்படி சொல்லியிருக்க முடியும். அதற்காக அதேயே பிடித்துக்கொண்டு தொங்குவது எந்த விதத்தில் நியாயம். 

   இந்நூலில் 'அம்மா'வான அண்ணன் என்றொரு கவிதையை படைத்திருக்கிறார் கவிஞர் மண்டகொளத்தூர் நா.காமராசன் அவர்கள்.  அந்தக் கவிதையை யார் வாசித்தாலும் நமக்கொரு அண்ணன் இல்லையே என்கிற ஏக்கமும் அண்ணன் இருந்தால் அவர்மீது மேலும் வளர்கிற உன்னதமான அன்பினையும் உணர முடியும்.
 
சார் நா வேலைக்கு
போகலனாலும் பரவாயில்லை ;
இவனுக்கு நாலெழுத்து சொல்லிக்குடுங்க
இவனும்
என்ன மாதிரி
மரம் வெட்ற
வேலைக்கு வந்துடக்கூடாது ;
இந்த வெயிலு முள்ளு
சொன எல்லாம்
எங்களோட போகட்டும் சார்..!

  - என சொல்லுவதாக கவிதை நிறைவு கொள்கிறது. இந்தக் கவிதையை வாசித்ததும் என் வாழ்வில் நடந்த நிகழ்வு ஒன்று நெஞ்சில் ஊஞ்சலாடுகிறது. நான் பன்னிரெண்டாம் வகுப்பில் படித்து முடித்ததும் அரசு தொழிற்கல்வியில் சேர்ந்து படித்தேன். அப்போது என் அண்ணன் சென்னையில் தனியார்‌ தொழிற்சாலையில் பணிபுரிந்து கொண்டிருந்தார். என் அண்ணன் கவிஞர் புதுகை தீ.இர அவர்கள் கண்ணீர் மல்க கடிதம் ஒன்றை எழுதியிருந்தார். அதில் "நான்தான் ஐடிஐ படிச்சுட்டு கம்பெனியில் இரும்பு ராடுனு கஷ்டப்படுறேனு பாத்தா தம்பியுமா கஷ்டப்படனும். அவன் படிச்சுட்டு நிழலுல வேலை பாக்கனும். என்னோட கஷ்டம் அவனுக்கு வரக்கூடாது '' என்று எழுதியிருந்தார். அந்தக் கடிதத்தைப் படித்துக் காட்டியதும் என் அம்மாவும் அப்பாவும் ஓவென அழுதார்கள். நீ நெழலுக்குள்ள தாய்யா வேல கெடைக்கும்னு எங்க அம்மா அப்பா சொன்னதும், எனக்கு ஆசிரியர் பயிற்சியில் படிக்க இடம் கிடைத்ததும் என் அண்ணன் என்னை ஆரத்தழுவி மகிழ்ந்ததையும் எண்ணிப் பார்க்கிறேன். என் உணர்வுகளை மீட்டெடுத்த கவிஞர் மண்டகொளத்தூர் நா.காமராசன் அவர்களுக்கு நன்றி பாராட்டுகின்றேன். உறவின் உன்னதத்தை உங்களாலும் உணர முடியும்.

சுருக்கைப்பை சிதறியது
சில்லறையோடு
அவள் முடிந்து வைத்த முந்தானை
மட்டும் இன்னும் இறுக்கமாய் இடுப்போடு
ஒட்டியிருந்தது
சில ஆயிரம் நோட்டுகளோடு
புளி நறுக்கிய காசுகளாய்...

     - என்று செல்லாத்தா பாட்டி பற்றிய கவிதையில் தன்னை மறந்து கண்ணீரை வரவழைக்கிறார் கவிஞர். தன்னோடு வாழ்ந்தவர்களையும் வாழ்கின்றவர்களையும் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறார் கவிஞர் மண்டகொளத்தூர் நா.காமராசன் அவர்கள்.  கவிஞரை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும்.

மழை பற்றிய கவிதையொன்றில்

மழை நின்றும் தூவானம்
விடவில்லை
அதோ அந்த அரசமரத்தின்
ஒவ்வொரு இலைகளிலிருந்தும்
இன்னும் சிதறிக்கொண்டிருந்தது...

      - என்று குறிப்பிடுகின்றார். இக்கவிதையில் கவிஞரின் ரசனையை உணர முடியும். கவிஞர் மண்டகொளத்தூர் நா.காமராசன் அவர்கள்,  பார்த்த காட்சியை அப்படியே படம் பிடிக்காமல் தன் கற்பனை ஓட்டத்தையும் சுழல விட்டிருக்கின்றார்.

கூத்து முடிந்து ஊர் திரும்புகையில்
பொழுது விடிந்திருந்தது
சாணிக்கூடையோடு எதிரில்
வந்த அம்மாதான் கத்தினாங்க ;
"ஒரு நாலுநடை இந்தக் குப்பையை
அள்ளிக்கூட கொட்ட முடியாதாடா''
என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள்
குப்பைக்கூடை இடமாறியிருந்தது
என் தலைச்சுமையில்..!

    - மண்வாசம் என்கிற கவிதையில் இவ்வாறு காட்சிப்படுத்துகிறார். அம்மாவின் சாமர்த்தியத்தையும் கவிஞரின் நடையழகையும் வெகுவாகப் பாராட்டி மகிழ்கின்றேன். ''இதைத்தின்னா என்ன கொறஞ்சா போயிருவ'' என்று சொல்லும் எத்தனையோ அம்மாவைப் பார்த்திருப்போம். அப்படி சொல்லும் போதே பிள்ளையின் வாயுக்குள் அந்த உணவு சென்றிருக்கும். அதுதான் அம்மா.

முடங்கிக்கிடந்த சமூகத்தில்
நொண்டியாய்க் கிடந்தவனுக்கு
ஊன்றுகோலானது
ஈரோட்டுக் கைத்தடி...

டெல்லிக்காரனின் உறவை முறி
விடுதலைக்கனலை காற்றில் எறி
பூணூல் தேசம் பொசுங்கட்டும்
       - என்று கொதித்தெழுகின்றார்.

தொட்டால் தீட்டு
பார்த்தால் தீட்டு
அத்தனைக்கும் மொத்தமாய்
வைத்தான் வேட்டு..
     - என்று அண்ணல் அம்பேத்கார் பற்றி மெய்சிலிர்க்கிறார்.

சோறு விளைந்த பூமியில்
கற்கள் முளைத்திருக்கிறது
அங்கிங்கெனாதபடி ;
இங்கே நெற்களுக்கு
விலையில்லை
மனை கற்களுக்கே விலை ..!

         - விளை நிலங்கெல்லாம் மனைகளுக்காக விலை போனது பற்றிக் கவலைப்படுகின்றார் கவிஞர். வாய்கிழிய பேசும் நாம் விவசாயம் செய்யத் தயங்குகின்றோம். ஆனால் தயக்கமில்லாமல் உணவில் கை வைக்கின்றோம்.

பூமியின் உயிர் ஆறுகளால் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. பூமியின் இரத்த ஓட்டமே ஆறுகள்தான். நாம் ஆறுகளை கொலை செய்து பூமியின் இரத்த ஓட்டத்தை தடை செய்கிறோம். இரத்த ஓட்டத்தை தடை செய்வதன் மூலம் நாம் நம்மையே அழித்துக் கொள்கிறோம்.

நதியோடிய இடமெல்லாம்
இன்று நரியோடுகிறது
சுரண்டல் நரியோடுகிறது...

       - என்று வேதனைப்படுகிறார். தனது கவிதைகளில் சமூக அக்கறையை காட்டியிருப்பதன் மூலம், தான் யார் என்பதையும் நிரூபித்திருக்கிறார் கவிஞர் மண்டகொளத்தூர் நா.காமராசன் அவர்கள்.

  கைத்தடி மாத இதழில்,  மாதந்தோறும் கடைசிப்பக்க கவிதையை வாசகர்கள் தேடும் அளவு தன்னுடைய கவிதை திறமையால்,  வாசகர்களை ஈர்த்த கவிஞர், வடக்கத்தி மழை என்ற தன்னுடைய முதல் கவிதை தொகுப்பின் வழியாக கூடுதல் வாசகர்களை கவர்ந்த கவிஞர் மண்டகொளத்தூர் நா.காமராசன் என்று பதிப்பகத்தார் திரு
மு.சி.அறிவழகன் புகழாரம் சூட்டி மகிழ்கின்றார். இந்த புகழ் மகுடத்திற்கு சொந்தக்காரரான கவிஞர் மண்டகொளத்தூர் நா.காமராசன் அவர்களை நாமும் வாழ்த்தி மகிழ்வோம்.

  எல்லோரும் விவசாயத்தை பற்றிய பேசுகிறோம் படிக்கிறோம். அது வெறும் அனுபவமற்ற அடுத்தவர்களின் சிந்தனை அவ்வளவே எனும் நிலையில் ; தோழர் , கூழுக்கு வழியற்ற ஒரு ஏழை செய்யும் விவசாயத்திற்கும் மேட்டுக்குடி விவசாயத்திற்குமான இடைவெளியை கனத்த வலிகளோடு அதன் தன்மை குறையாமல் மிக அழகாக சொல்லியுள்ளார். தன்னுடைய நண்பர்கள், ஆசிரியர்கள், அக்காமார்கள், பாட்டிகள், பெற்றோர்கள் என ஒரு பெருங்கூட்டங்களுடனேயே இந்நூலென்கிலும் நடத்துகிறார் கவிதை பிரசங்கத்தை என்று உண்மையை உரக்க சொல்லியிருக்கிறார் அணிந்துரை வழங்கிய தோழர் ப.பார்த்திபன்.

    தோழர் ப.பார்த்திபன் அவர்களின் கூற்றினை நாமும் வழிமொழிந்து உரக்கச் சொல்கின்றோம் '' வெள்ளந்தி மனிதர்கள் '' வாகை சூடுவார்கள்.

    2021 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட இக்கவிதை நூல்  112 பக்கம் கொண்டது. இந்தக் கவிதை நூலினை தருமபுரி மதி பப்ளிகேசன் வெளியீடு செய்திருக்கின்றது. ரூபாய் 100/- விலை கொண்ட இந்த ''வெள்ளந்தி மனிதர்கள்" அனைவரது வீட்டிலும் இருக்க வேண்டிய வாசிக்க வேண்டிய சிறப்பான நூல்.

  

    மண்டகொளத்தூர் கவிஞர் நா.காமராசன் அவர்கள் படம்பிடித்துக் காட்டும் வெள்ளந்தி மனிதர்கள் நிலமெங்கும் பரந்து விரிந்து வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள். நாம்தாம் அவர்களோடு வாழ்வதில்லை.   தங்கள் பகுதியில் புழங்கும் சொற்களை எந்தவொரு சாயமும் பூசாமல் அப்படியே பயன்படுத்தி அழகு தமிழுக்கு அணிகலனாக ''வெள்ளந்தி மனிதர்கள் '' நூலினை படைத்திருக்கும் கவிஞர் மண்டகொளத்தூர் நா.காமராசன் அவர்கள் இன்னும் ஏராளமான நூல்களை தமிழ், மென்மேலும் மன நிறைவு கொள்ளும் வகையில் படைக்க வேண்டும் என வாழ்த்துகின்றேன். 

    இந்த இனிய நூலினை சென்னையிலிருந்து எனக்கு அனுப்பி வைத்த நாஞ்சில் நாட்டான் என்று அன்போடு அழைக்கப்படும் தமிழர் எழுச்சிக்குரல் மாத இதழின் ஆசிரியர் தோழர் ஆ.பத்மநாபன்  அவர்களுக்கு நெஞ்சம் நிறைந்த நன்றி.

நூலாசிரியர் :
கவிஞர் நா.காமராசன்
29/77, விநாயகபுரம் முதல் தெரு,
அரும்பாக்கம்,
சென்னை - 600106
பேச: 72003 17638

வெளியீடு:
மதி பப்ளிகேசன்,
தருமபுரி - 635205
பேச: 73733 33078
மின்னஞ்சல் : madhipublication@gmail.com

     - பேரன்பின் வழியில்
          சோலச்சி அகரப்பட்டி
          பேச : 9788210863

எங்கள் தமிழாசான் அவர்களுக்கு பிறந்த நாள் விழா

                   இனிய பிறந்தநாள் 

                  வாழ்த்துகள் அய்யா

நான் பார்த்து வியந்த தமிழாசிரியர்களில் எங்கள் கவிஞர் , பேச்சாளர் அய்யா எஸ்.கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களும் ஒருவர். புதுக்கோட்டை மாவட்டம் திருமயம் வட்டம் இராமநாதன் செட்டியார் மேல்நிலைப்பள்ளியில் தமிழாசிரியராக பணியாற்றியவர். பள்ளியில் நடைபெறும் இலக்கிய விழாக்களில் இவர்தான் கதாநாயகன்.  ஒவ்வொரு நபரையும் பேசுவதற்கு அழைக்கும்போதும் பேசி முடித்த பிறகும் அவர்களின் உரையின் தன்மையை கவிதையில் சொல்லி அலங்கரித்து ஆச்சரியமூட்டுபவர். 

     நான் பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும்போது பள்ளியில் நடைபெற்ற ஆண்டுவிழா இலக்கிய நிகழ்விற்கு பேச்சாளர் குழந்தைக்கவிஞர் சுபாஸ் சந்திர போஸ் அவர்கள் அழைக்கப்பட்டிருந்தார்கள். யாருக்குமே தெரியாமல் மேடையின் ஓரமாய் நாற்காலியில் அமர்ந்து கவிதை நடையில் நிகழ்ச்சியை தொகுத்து வழங்கிக்கொண்டிருந்த எங்கள் தமிழாசான் கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களின் கவிதை நடையில் மயங்கிய குழந்தைக்கவிஞர் அவர்கள் , எங்கள் தமிழாசான் அவர்களை வெகுவாகப் பாராட்டியதோடு நில்லாமல் ''நீங்கள் முன்னுக்கு வர வேண்டியவர்கள் '' என்று கூறி முன்வரிசை அருகே அமர வைத்தார்கள். 

     விரைவில் உங்களின் கவிதை நூலினை எதிர்பார்க்கிறேன் என்று 1998 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற விழாவில் கூறிச் சென்றார்.  நாங்களும் அந்த நூலினை எதிர்பார்த்து இந்நாள்வரை காத்திருக்கின்றோம். தற்போது தமிழர்களைக் கொண்டாடும் தகைசால் பூமியாம் சிங்கப்பூரில் எங்கள் தமிழாசான் வசித்து வருகிறார்கள்.

  இனிய பிறந்த நாளில் எங்கள் தமிழாசான் அவர்கள் இன்னும் இனியன எல்லாம் பெற்று இதமாய் வாழ வாழ்த்தி மகிழ்கின்றேன்.

தொவரக்காடு - சோலச்சி

 

அகநி வெளியீடாக விரைவில் வெளிவர இருக்கும்  சோலச்சியின்

                ''தொவரக்காடு'' - சிறுகதை நூல்.

     வாழ்த்துகள் சொல்வதோடு நின்றுவிடாமல் நூலினை விலை கொடுத்து வாங்கி ஆதரவு தர வேண்டுகின்றேன்.  நூலின் விலை ரூபாய் 120/- (நூற்று இருபது மட்டும்) .

கீழ்காணும் வங்கி எண்ணுக்கு ரூபாய் 120/- அனுப்பிவிட்டு அதை வாட்ச்அப் - க்கு தங்களது முகவரியுடன் அனுப்பினால் நூல் அனுப்பி வைக்கப்படும். 

T.THIRUPPATHI
A/NO : 101001000004091
IFSC:IOBA0001010
BANK: INDIAN OVERSEAS BANK
            VAYALOGAM
PUDUKKOTTAI DISTRICT

Google pay மற்றும் வாட்ச்அப் எண் : 9788210863

தங்களின் பேரன்பினை எதிர்பார்த்து
சோலச்சி அகரப்பட்டி