Sunday, 20 May 2018

ஆயிரங்காலத்து காதல் - கவிஞர் பிறைமதி

         காதலோடு வாழ்வோம்....

  பணத்தோடு வாழ்வதுதான் இப்பிறவியில் பிறந்ததன் பிறவிப்பயன் என்று ஒரு கூட்டம் பணத்தின் பின்னால் அலைந்துகொண்டு இருக்கிறது.  சாதியை தன் இரத்தத்தில் கலந்து திமிரோடு வாழ்வதுதான் வாழ்க்கை என்று ஒரு கூட்டம் பித்து பிடித்து திரிந்து கொண்டு இருக்கிறது.  பதவி சுகம்தான் வாழ்க்கையில் யாம் பெற்ற பேறு என்று, அரசியல் போதையில் சிக்கி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது ஒரு கூட்டம். எல்லோரும் மகிழ்வோடு வாழ வேண்டும் என்று எவரும் எண்ணுவதே இல்லை. மன நிறைவான வாழ்க்கை வாழ வேண்டுமா காதலோடு வாழுங்கள். காதல் உங்களை வழி நடத்தும் ; காதல் உங்களை மனிதனாக்கி மகிழ்ச்சியை நிலைநிறுத்தும்.

  என் அருமை நண்பர் கவிஞர் பிறைமதி அவர்களின் "ஆயிரங்காலத்து காதல்..." என்கிற கவிதை மகிழ்ச்சி நிறைந்த புதிய உலகிற்கு உங்களை அழைத்துச் செல்லும் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை.

  கவிஞர்களுக்காக எழுதுவது கவிதை அல்ல... கவிதையின் பரிணாமம் மாறிவிட்டது என்பார்கள்.யாருக்காக நாம் கவிதை எழுதுகிறோம் என்பது மிக முக்கியம். பாமரரும் புரிந்து கொள்ளும் விதத்தில் கவிதைகள் படைக்க வேண்டும். அந்தக் கவிதைகள்தான் காலத்திற்கும் நிற்கும். எக்காலத்திற்கும் நிலைத்து நிற்கும் கவிதைகளை தமிழ்ச்சமூகத்திற்கு வழங்கியுள்ள என் ப்ரியத்திற்குரிய தோழர் கவிஞர் பிறைமதி அவர்களுக்கு எனஹ நெஞ்சம் நிறைந்த பாராட்டுகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

  பேச்சாளர்கள்  சிலரின் பேச்சைக் கேட்டாலே நாடி நரம்புகள் புடைத்து நிற்கும். சிலரின் கவிதைகள் இறுக கட்டி தழுவிக்கொள்ளும். இதமாய் தழுவிக்கொள்ளும் கவிதைகளை நேர்த்தியாக வழங்கி பைந்தமிழுக்கு புகழ்மாலை சூடியிருக்கிறார் கவிஞர் பிறைமதி அவர்கள்.

  கவிஞர் அவரது காதல் மனைவிக்கும் அவர்களின் காதலுக்கு அடையாளமாய் திகழ்ந்துகொண்டு இருக்கும் அன்பு மகளுக்கும் இதை பரிசாக வழங்கியிருக்கிறார். இதன் மூலம் தமது இல்லக் காதலை நம்மால் உணர முடிகிறது.

  அழகு எது என்று கேட்டால் பலரும் பலவிதமாக சொல்லுவார்கள். சிலர் ஏதாவது சொல்லியும் சமாளிப்பார்கள். நூலின் முதல் கவிதையிலேயே காதலுக்குள் நம்மை மூழ்க வைக்கிறார்.

  "கொட்டிக்கிடக்கிறது

     அழகு

     உன் முகமெங்கும்...."

  -என்று சொல்லி  அசத்துகிறார். உங்கள் காதலியிடம் அல்லது மனைவியிடம் இந்தக் கவிதையை சொல்லிப்பாருங்கள். உங்களை உச்சி முகர்ந்து கொண்டாடுவார்கள். அனுபவித்து பார்ப்பதன் மூலமாக உணர முடியும்.நீங்கள் அனுபவிக்கத் தொடங்குங்கள்..... நிச்சயம் உணர்வீர்கள்.

  வாழ்க்கை பெரும் போராட்டமாக மாறிக்கொண்டு இருக்கிறது. ஏதோ ஒரு விதத்தில் நம்முடைய வாழ்வியல் போராட்டங்களுக்கு தடை ஆணை வந்துகொண்டேதான் இருக்கிறது. நம் கவிஞரோ ரசனை மிகுந்த வரிகளால் நம்மை காதல் வானில்உலாவவிடுகிறார்.

    "இடையிடையே

      வந்து போகும் காற்றையும்

      உன் இடையை

      இடைவிடாமல் ‍

      பார்க்கும்

      என் கண்களையும்

      எந்தச் சட்டத்தின் கீழ்

      தடை செய்வாய்....."

-கவித்துவத்தை காதலில் கலந்து காதல் வானில் சிறகடித்து பறக்கவைக்கும் கவிஞர் பிறைமதி அவர்களை தமிழின் இருநூற்று நாற்பத்தேழு எழுத்துகளையும் ஒன்றாக்கி வாழ்த்த வேண்டும்.  நான் மனசார வாழ்த்துகிறேன்.

  எத்தனையோ முத்தங்களை நாம் வாங்கியிருக்கலாம்.... கொடுத்திருக்கலாம்... பார்த்திருக்கலாம். திரைப்படத்துறையில் முத்தக்காட்சிக்கு தனித்துவம் உண்டு.  எங்காவது தலைமுடி முத்தம் கொடுத்து பார்த்திருக்கின்றீர்களா.... அவளின் தலை முடியே பார்த்து வியக்கும் பேரழகு கொண்டவள் என்பதை கவிஞர் இவ்வாறு படைத்திருக்கிறார்.

  "இப்போதுதான் பார்த்தேன்

   ஓர் அதிசயத்தை

   உன் தலைமுடி

   முத்தம் கொடுக்கிறது

   உன் கன்னக்குழிக்கு....."

  -இதை வாசிக்கும் ஒவ்வொரு பெண்களும் தலைவாரும் போதெல்லாம் அல்லது தலைமுடி முகத்தில் உரசும்போதெல்லாம் இந்தக் கவிதையை உச்சரிக்காமல் நகரமாட்டார்கள்.

  துவண்டு போய் இருப்பவர்களுக்கு அருமருந்தாக இருப்பது அவர்களுக்கு மிகவும்‌ நெருக்கமானவர்கள்தான். நெருக்கமானவர்களின் சொற்கள் உயிர் பிழைக்க வைத்துவிடும். 

  "ஏன் பிறந்தேன் என்று

    நினைக்கும்போதெல்லாம்

    எதிரில் நீ

    வந்து போகிறாய்.... "

  - கவிஞர் பிறைமதி அவர்களின் கவிதைகள் முரட்டுத்தனமாய் ஒருதலையாய் காதலிப்பவர்களுக்கானது அல்ல.  மனம் ஒத்து பிறர் மனம் அறிந்து காதலிப்பவர்களுக்கானது. கவிதைகள் ஒவ்வொன்றும் உயிரோட்டமிக்கது.

  கவிதையையும் முத்தத்தையும் கவிஞர் பிறைமதி போல் ஆழமாக யாரும் யதார்த்தமாக சிந்தித்திருக்க மாட்டார்கள். காதல் இளஞ்சோடிகள் ஒன்று  அழகிய பூங்கா ஒன்றில் சந்தித்து பேசுகிறார்கள்.  அங்கு பூக்களும் மரங்களும் செடிகொடிகளும் நிறைந்து காணப்படுகின்றன.  ஆள் அரவமற்ற சூழல் நிலவுகிறது. பறவைகள் இந்தக் காதலர்களையே பார்த்த வண்ணம் இருக்கின்றன. அப்போது காதலி தன் மெல்லிய இதழ்களை திறந்து காதலனிடம் கவிதை ஒன்று கேட்கிறாள் .. அதற்கு காதலன் சொல்கிறான்.....

  "ஒது கவிதை கொடு

    முத்தம் தருகிறேன் என்கிறாய்

    நீ

    முத்தம் கொடுத்தால்தானே

     கவிதையே வரும் ...."

-ஆகா.... எவ்வளவு இணக்கமான இதமான காதல் என்பதை நம்மால் உணர முடிகிறது. இந்தக் காதல்தான் ஆயிரங்காலத்து காதல்.

  எல்லோருக்கும் தன் காதலி மட்டுமே உலக அழகியாக தெரிவார்கள். அதற்காக மற்றவர்களின் அழகை குறைத்து மதிப்பிடுவது மனித இயல்பு. ஆனால் கவிஞர் பிறைமதி அவர்களோ...

   "பெண்களெல்லாம்

      அழகிகள்தான்

      நீ மட்டும்தான்

      உலக அழகி....."

-என்று காதலின் உச்சத்தை தொட்டு இனிதே உலாவிக்கொண்டு இருக்கிறார்... நம்மையும் உலாவச் செய்கிறார்.

  பெண்களை போதைப் பொருளாக பார்க்கும் சிந்தனை பெருகிவிட்ட காலக்கட்டத்தில் கவிஞர் பிறைமதி இவ்வாறு தனது காதலை பதிவு செய்கிறார்.

  "உன் கன்னத்தை

   கிள்ளி விளையாடத்தான் ஆசை..

    பூக்களை கசக்குமளவு

    கொடூரன் இல்லையே நான்..."

கவிதை நூல் முழுவதும் காதல் ரசம் நிறைந்து கிடக்கிறது. இதை வாசித்து உணர்வதன் மூலம்‌ அனுபவிக்க முடியும். ஆயிரங்காலத்து காதல் மூலம் மிகப்பெரிய காதல் கடலை கட்டி எழுப்பியிருக்கிறார் கவிஞர் பிறைமதி. இந்தக் கடலில் நீங்கள் தாராளமாக நீந்தலாம்.  அது உங்களை மகிழ்விக்கும். 

  காதல் செய்யுங்கள்... காதலோடு வாழுங்கள் ... கவிதைக்கேற்ற படங்கள் வாசிப்பவரை வசீகரம் செய்கிறது. ஆயிரங்காலத்து காதலை ஒவ்வொரு இல்லமும் நேசிக்கட்டும் .

  இந்நூலினை நண்பர்கள் பதிப்பகம் மிகச்  சிறப்பாக வெளியீடு செய்திருக்கிறது. தொண்ணூற்றாறு பக்கங்கள் கொண்ட இந்நூலின் விலை ரூபாய் அறுபது மட்டுமே  (60/-) 

  பதிப்பக முகவரி :

நண்பர்கள் பதிப்பகம்

145பி, கோபாலகிருஷ்ண காம்ப்ளக்ஸ்,

நேதாஜி சௌக்,

குடியாத்தம் -632602

வேலூர் மாவட்டம்

பேச : 8925335858

கவிஞர் பிறைமதி : 9843514251

மின்னஞ்சல் : poetpiraimadhi@gmail.com

    அன்பு பண்பு பாசம்

நட்பின் வழியில் எந்நாளும்

சோலச்சி புதுக்கோட்டை

பேச :9788210863

    

Saturday, 28 April 2018

வீதி கலை இலக்கிய களமும் - ஆக்ஸ்போர்டு கேட்டரிங் கல்லூரியும் - கவிமதி சோலச்சி

"உரக்கச் சொல்வோம் உண்மையை"

இலக்கிய நிகழ்வு ஒன்று தொடர்ந்து மாதந்தோறும் மூன்றாவது அல்லது நான்காவது ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் தனியார் இடத்தில் இலவசமாக இயங்கிவருகிறது என்றால் அது புதுக்கோட்டையின் "வீதி கலை இலக்கிய கள""மாகத்தான் இருக்கும் என்பதில் எவ்வித மாற்றுக் கருத்தும் இல்லை.

   மாதந்தோறும் பல்வேறு எழுத்தாளர்களை வரவேற்று உலகறிந்த படைப்பாளர்களையும் உருவாகும் படைப்பாளர்களையும் உலகுக்கு அறிமுகம் செய்து வருகிறது. மின்சார வாடகை இல்லை,  அறை வாடகை இல்லை,  கழிப்பறை வசதியுடன் கூடிய விசாலமான அறையை மாதந்தோறும் இலக்கிய நிகழ்வுக்காக இலவசமாக தந்துகொண்டிருப்பவர்தான் ப்ரியத்திற்குரிய அண்ணன் புதுக்கோட்டை  ஆக்ஸ்போர்டு கேட்டரிங் காலேஜின் நிறுவுநர் உரிமையாளர் ஆக்ஸ்போர்டு சுரேஷ் அவர்கள்.

   பலநேரங்களில் இலக்கிய நிகழ்வு நடைபெறுகிறபொழுது தனது கல்லூரி மூலம் தேநீரும் இனிப்புகளும் வழங்கி படைப்பாளர்களை கௌரவப்படுத்தி வருபவர். அது மட்டுமல்லாது தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் பிறந்து புதுக்கோட்டையில் அரசுப் பள்ளியில் ஆசிரியராக பணியாற்றிய கவிஞர் வைகறை அகால மரணமடைந்தபோது தானாக முன்வந்து அந்தக் குடும்பத்திற்கு பெரும் தொகையை தந்து உதவியவர். இன்று வீதி கலை இலக்கிய களமானது 29.04.2018 ஞாயிற்றுக்கிழமை தனது ஐம்பதாவது நிகழ்வை கொண்டாடி மகிழ்ந்து வருகின்றதென்றால் தனது கல்லூரியை மாதந்தோறும் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை இலக்கிய நிகழ்வுக்காக வழங்கிவரும் அருமை அண்ணன் ஆக்ஸ்போர்டு சுரேஷ் அவர்களையே சேரும்.

  எந்தவித விளம்பரமும் ஆடம்பரமும் இல்லாமல் புதுக்கோட்டை புதிய பேருந்துநிலையம் மாடியில் மிகச் சிறந்த கேட்டரிங் காலேஜ் -ஐ நடத்தி வரும் சமையற்கலை வல்லுநர் சமூக சிந்தனையாளர் இலக்கிய ஆர்வலர் அருமை அண்ணன் ஆக்ஸ்போர்டு சுரேஷ் அவர்களுக்கு புதுக்கோட்டை வீதி கலை இலக்கிய களம் நெஞ்சம் நிறைந்த நன்றியைத் தெரிவித்து மகிழ்கின்றது...

   தோழர்களே...!
உண்மையைச் சொல்வதும் உளமார வாழ்த்துவதும் உலக நடைமுறை.

    அண்ணன் ஆக்ஸ்போர்டு சுரேஷ் அவர்களின் பணி சிறக்க மனசார வாழ்த்தி மகிழ்கிறேன் ...
  நீங்களும் வாழ்த்தி மகிழ்வீர்கள் என்று நம்புகின்றேன்

  நெஞ்சம் நிறைந்த நன்றியுடன்
கவிமதி சோலச்சி புதுக்கோட்டை

Sunday, 22 April 2018

சுனை சிந்திய கண்ணீர்.... - கவிமதி சோலச்சி

         சுனை சிந்திய கண்ணீர் .....

மலைகள் யாவும்
புகழப்படுவதில்லை...
ஆனால்
பறம்பு மலை மட்டும்
இகழப்படுவதேயில்லை....!

பாரியை மைந்தனாய்
பெத்தெடுத்தது...
முந்நூறு ஊர்களை
காத்து வந்தது ....!

செல்வம் சேர்ப்பது
எளிது
சீரிய வழியில் செலவு
அரிது....!

வற்றாத சுனைகளும்
வளம் தரும்  பலாக்களும்
திகட்டாத தேன்களும்
செறிந்து இருக்கும் ...
பாரியின் குணம் போல்
உயர்ந்து இருக்கும்...!

பேரரசு மத்தியிலே
சிற்றரசுகள் ....
சிற்றரசுகளில்
பறம்புநாடு
சிறப்பாய்....
பார் வியக்கும்
வனப்பாய்.....!

குறிஞ்சியும்
முல்லை அரும்புகளும் சூழ்ந்த
பறம்பு நாடு....
சோலைகள் நிறைந்த
சின்ன நாடு....!

பறம்பு மலை உள்ளதால்
பறம்பு நாடானது....
பறம்புக்கு புகழ்
பாரியால் வந்தது ...!

முந்நாளில் பறம்பு மலை
இந்நாளில் பிரான் மலை ....

முந்நூறு ஊர்களை
ஆண்ட மன்னவன்...

முகம் சுளிக்காது

வாரி வழங்கும்
தென்னவன்.....!

பறம்பு மலை
சுனை நீர் சுவை கூட்டும்...
மலர்களை வண்டுகள் முட்டும்
பலா மெரு கூட்டும்....!

கவி புனையும் கபிலரை
தோழனாகக் கொண்டவர்
பறம்புக்கு
பாரியே ஆண்டவர்...!

சிற்றரசரின் புகழ்
சிலருக்கு பிடிக்கவில்லை
யாரிடமும்
இவர் நடிக்கவில்லை
வேந்தர்கள் பலருக்கு
இதயம் கூட துடிக்கவில்லை....!

யாழிசைகள்
மீட்டுக்கொண்டே....
குயிலிசைகள்
இசைத்துக் கொண்டே....

பாரியின் கைகள் சுருங்கி
இருக்காது ...
பாரில் யாரையும் வெறுக்காது....!

சந்தனமோ மார்பில்
குளிர்ச்சியில்...
மன்னவன் முகமோ
மலர்ச்சியில்....

கடல் மடை
திறந்தார் போல் பேச்சு
காவல் காப்பதே
அவரின் மூச்சு.....

மண வயதில் மகள்கள்
இரண்டு
அங்கவை சங்கவை
பெயர் கொண்டு ....!

பாரி போல் பெருங்குணம்
கொண்டவர்கள்...
பாமரர் இதயத்தை
கண்டவர்கள் ....!

காட்டு வழி பயணத்தில்
கண்கவர் சோலைகள்
கண்களைப் பறித்தது...
ஒற்றைத்தூர் முல்லைக்கொடி
அரசன் வழி மறித்தது....

துன்பம் காணா பாரி
துவண்டு போனார்...
ஏறிவந்த தேரில்
முல்லையை ஏற்றலானார்...!

நடந்தே இல்லம்
சென்றார்
நாளொருநாளில்
புதிய தேரொன்றும்
செய்துகொண்டார்....

விரைந்து தேர் செய்யும்
வலிமையானவர்
வாழ்வில் என்றும்
எளிமையானவர்....!

உயர்திணைகளுக்கு மட்டும்
உரியவர் அல்ல....
அஃறிணைகளுக்கும்
அருமை தோழர்....!

வளம் கொண்ட பாரியை
வதைப்பது எப்படி...
முடியரசுகள் மூன்றும்
திட்டம் தீட்டின...
மங்கைகளை மணக்க
மடல்கள் அனுப்பின....!

மடல்களும் கிடைத்தது
மன்னவன் மீசை துடித்தது...
சூழ்ச்சி கண்டு நொந்தார்
சூட்சுமமாக பதில் தந்தார்...!

சேர சோழ பாண்டியர்
ஒன்றாக கூடினர்
பாரி வள்ளலை
வசையும் பாடினர்...


போர் முரசுகள் முழங்கின
படைகள் பறம்பைச் சூழ
பறவைகளும் கலங்கின....!

கவின்மிகு கபிலர்
கடும் வாதம் செய்தார்
மலைமேல் பாரி
மனதை நெய்தார்....!

ஊர்களனைத்தும்
தானமானது.....
இம்மலையும் பலருக்கு
தானமானது...
எஞ்சியிருப்பது நானும் அவரும்
போரோ தேவையில்லை ...

போரெனில் உங்களில்
பலவுயிர்கள் மாயும்
எங்கள் வாள்களே தேயும் ....!
அஞ்சி ஒடுங்குவது
பாரியின் குணமல்ல...
அச்சமில்லையேல்
களம் காணுங்கள்
போர் எங்களுக்கு புதிதல்ல.....!

கபிலரின் உதடுகள்  பேசின
கடுஞ்சொற்களை வீசின....

அச்சத்தில்
படைகள் திரும்பின...
பாரியை கொல்வதையே
விரும்பின....!

கபிலரில்லா நேரத்தில்
பாணராக சிலர்
பண்கள் பாடினர்...
தர ஒன்றுமில்லாததால்
தன்னையே வழங்கினார்....

பாணர்கள்
அமைதியாய் சற்றே நின்றனர்
படைகள் காண கொன்றனர்....!

பாணராக வந்தவர்கள்
முடிவேந்தர்களின்
பணியாட்கள்
நல்லோராய் நடித்தனர்....
பாரியின் நிலையால்
பலரும் துடித்தனர்....

பறம்பு நாடு வீதியெங்கும்
கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடியது
பாமரக் கூட்டம்
முகமோ வாடியது....!

பாரியின் இறப்பால்
படபடத்தார் கபிலர்...
செந்தீமூட்டி சாக துடித்தார்....

பாரியின் செல்வங்களோ
தடுத்தன...
கண்ணீரால் துடித்தன....!

கபிலரின் ஆதரவில்
கன்னியர்கள் இருந்தனர்...
கடும் சோகத்தையே
அருந்தினர்....

சோகத்தை தன்னுள்
போட்டுக்கொண்டார்...
போராட்டத்தோடு
மங்கைகளை
காத்து வந்தார்....

நாட்கள் கடந்தன
நலமாய்
கனிந்தன....

மங்கைகளை
மலையமான் அரசனின்
மகன்களுக்கு
மணம் முடித்தார்...
ஆனந்த கண்ணீர்
வடித்தார்....!

நட்பின் சிகரமாய்
விளங்கியவர்
அறம் ஒன்றையே
முழங்கியவர்....

கடமை முடிந்ததென்று
சிரித்தார்...
தென்பெண்ணையாற்றில் தீமூட்டி
உயிர் மரித்தார்....!

அலறிக்கொண்டே ஓடிய ஆறு
அன்று முதல்
அழுதுகொண்டே .....

பாவம்.....
பறம்புமலை
பாரியையும் இழந்தது...
பாணரையும் இழந்தது....

அலைமோதிய சுனை
இன்றும்
அழுதுகொண்டே  வழிகிறது.....

       -கவிமதி சோலச்சி புதுக்கோட்டை

Saturday, 14 April 2018

யாரால்..... கவிமதி சோலச்சி

         யாரால்......?????

மாலை நேரம்
சிறு குருவிகளின் குரலோசை
சின்ன மூங்கிலின் குழலோசை
அழுகின்ற சத்தம்
அது
ஆற்றுநீரின் யுத்தம்...!

வயதோ அறுபது
பெயரோ அழகரு....

பரந்த பெரிய ஆலமரம்
நிழலின் மடியில்
நித்திரைக்கு போனார்
கடந்த வாழ்வினை
நனவாய் கண்டார் ...!

பால்வாடி போகாமல்
பள்ளிக்கூடம் போனது முதல்
பருவம் கொஞ்சம் தொடங்கியது
பகல் நனவு மெல்ல துவங்கியது....!

எட்டு படித்து ஒன்பது என
பள்ளி வாழ்க்கை ஆரம்பிக்க...
பருவ மங்கையவள் கண் அசைக்க
காதல் சொல்ல இவன் துடிக்க
வகுப்பு பத்தும் இவன் முடிக்க...!

எப்படி காதலை எடுத்தியம்ப
என்றே மனம் புலம்ப...
சொல்லாதிருந்தால் தப்பையா
சொல்லு என்றான் நண்பன்
கருப்பையா....!

விடை நான் தருவேன்
விடைகொடு எனக்கு
என்றே உரை தொடுத்தாள்
தோழி தமிழ்ச்செல்வி ...

கிறுக்கன் அழகருக்கு
கிறுக்கி எவளும் கெடைப்பாள்
நறுக்கிட்டேன் நம் நட்ப
முறுக்கினாள் காதலி
லீலாவதி ...!

அவளின் உரை கேட்டு
அழுதான்
அழகு விரலால்
அதை துடைத்தான்....

தோழன் அழகரு
துவண்டு விடக் கூடாதென்று
சிரித்தே முகம் சிவந்தாள்
சித்திரப்பாவை தமிழ்ச்செல்வி....

அழகான நண்பன்
ஆறுதல் சொன்னான்
வடிவேலன்...

இருவரும் பேருந்தில்
ஏக்கத்துடன் பயணிக்க....
நண்பன் ராகவன்
இவன் கவிதை படிக்க...
இளைய முகம் ஒன்று
அழகர் முகம் பார்க்க
கொடுங்க அதை என்றே
அவள் கரம் நீட்ட....
கொடுத்தான் அழகரு
விழித்தான் திருதிரு....!!!

இளைய முகம் அவள்
இவன் முன்னே வந்து
இந்தாங்க கடிதம்
இன்னும் எழுத
எப்பவும் துணையாவேன்
என்றே அவள் சிரித்தாள்
காதல் நெஞ்சை
வளர்த்தாள்....!

பிரித்தவன் மயங்கினான்
படிக்கவே தயங்கினான்

மலரை வண்டு கொஞ்சும்
மணம் அதை கொஞ்சும் - என்
மனம் உன்னில் தஞ்சம் ...!!?

என்ற கவிதை மயங்க வைத்தது
அதனால் அவனை
தயங்க வைத்தது....!!!

ஏன் நண்பா கலக்கம்
இது வாலிப குழப்பம் ...

நீனாக கேட்கவில்லை
அவளாக கேட்கிறாள்
இது உடையாதது
நீயும் காதலி என்றான்
மலர் தூவி நின்றான்
தோழன் வடிவேலன்...!!!

அறியாத அவள் வந்து
அத்தனையும் இதிலிருக்கு
மொத்தமாய் எடுத்துக்கங்க
முத்தம் நூறு கொடுங்க
பத்திரமா மனசுக்குள்ள
பக்குவமா வச்சுக்கிறேன்
கண்களால் பேசி
கடிதாசி தந்தாள்....!!!!

உன்னையே நம்பி
உயிர் வாழும் கீதா...
நீ என்னை நீக்கினால்
என் உயிர் நீங்கிடும்
உன் பதிலை சொல்லிடு
என்னை அணைத்திடு
உருக்கமான பதிலை
சுருக்கமாக தந்திருந்தாள்
அழகரு பதிலுக்கு
காத்திருந்தாள்....!!!!

இருவரும் ஒருவராய்
உடல்கள் பிரிந்து
உள்ளம் இணைந்து
வாழ்ந்தனர்
காதலிலே மிதந்தனர்.....

ஆள்மாறிய காதலை
அழகரு சொல்லலையே
என்றே தமிழ்ச்செல்வி
அரட்டை அடிப்பாள்
ஆனந்தக் கடலில்
துள்ளிக் குதிப்பாள்....

முதல் காதலை சொல்லிடு
முறையிட்டான் தோழன்
கருப்பையா....

சொன்னதுதான் தாமதம்
வெடித்ததோ விபரீதம்
அவளோ வெறுத்தாள்
அழகரோ விரும்பினான்
வேதனையில்  துடித்தான்
பள்ளியில்
வேகத்தோடு படித்தான்....!!!!

நீயாக கேட்கவில்லை
அவளாக கூடினாள்
விரும்பியவள் வெறுக்கிறாள்
வேண்டாம் வேதனை
செய்திடு சாதனை...

வடிவேலன் கருப்பையா
தோழி தமிழ்ச்செல்வி
உரையும் தொடுத்தனர்
உண்மை நட்பை
உணர்த்தினர்....

வழக்கிறிஞராய்
வளமுடனே வாழ்ந்து வந்தார்
அழகான மனைவியோடு
அமைதியாக வாழ்ந்து வந்தார்.......

நீ உயர
காதலா....??? நட்பா....???
மனம் கேட்டது கேள்வி...

சொல்ல நினைத்து கண்திறந்தார்
பேரக் குழந்தைகள் கண்டு
பதிலையே மறந்தார்....
பதிலை மறந்த அழகருக்கு
பதில் தருவது - உங்கள்
மனக் கணக்கு.....!!!!

    - கவிமதி சோலச்சி
       புதுக்கோட்டை 
       பேச : 9788210863

Wednesday, 11 April 2018

பேசு தலைவா......

பேசு தலைவா பேசு உந்தன் கனத்த குரல் தொடுத்து பேசு எழுத்துக்கள் ஒவ்வொன்றும் பொன் உதட்டில் தூரி ஆடிய கதை பேசு.... எழுதுகோல் புனைந்த வசனங்கள் எல்லோர்க்கும் வாய்க்குமா பேசுங்கள் எடுத்து வைத்த காலடிகள் படைத்த சரித்திரம் பற்றி பேசுங்கள்... திமிறி எழுந்த உந்தன் நெஞ்சு காணாமல் தெருவில் நுழைந்தது பல நஞ்சு நையப்புடைத்து நானிலம் காக்க நற்றமிழ் சொல்லெடுத்து பேசுங்கள்.... குளித்தலையில் நீராடி திருவாரூரில் தேரோட்டி திசையெங்கும் உன் வசம் செய்தாய் தீந்தமிழுக்கே தேன்சுவை நெய்தாய்... எல்லாம் யோசித்து எழுதிக் குவித்தாய் எதை யோசித்து மௌனம் காத்தாய்... நிற்காது சுழலும் நீயொரு பூமியல்லவா நில்லாமல் பேசு தலைவா பேசு சொல்லாமல் அழுகிறது சொற்களெல்லாம்.... உந்தன் சொந்தங்களெல்லாம்.... -கவிமதி சோலச்சி புதுக்கோட்டை

Monday, 26 February 2018

1998 இல் பத்தாம்வகுப்பு - கவிமதி சோலச்சி

மகிழ்ச்சியான நிகழ்வு....

    25.02.2018 ஞாயிற்றுக் கிழமை காலை பத்துமணி எப்போது வரும் என்று எதிர்நோக்கி காத்துக்கொண்டு இருந்தேன். 1998 இல் புதுக்கோட்டை மாவட்டம் திருமயம் வட்டம் நச்சாந்துபட்டி இராமநாதன் செட்டியார் மேல்நிலைப் பள்ளியில் பத்தாம்வகுப்பு படித்த மாணவர்கள் சந்திப்பு நிகழ்வு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு இருந்தது. நிகழ்ச்சி ஏற்பாடுகளை தோழி கி.காய்த்திரி மற்றும் தோழர் சுரேஸ் ஏற்பாடு செய்திருந்தனர்.

  இருபது ஆண்டுகளுக்கு பிறகு எல்லோரையும் சந்திக்கப் போகிறோம் என்ற பேரானந்தம்.  எல்லோரையும் அடையாளம் காண முடியுமா... என்னை ஞாபகம் வைத்து கண்டு பிடிப்பார்களா... என்ற எண்ணம் என்னுள் அதிகமாகவே இருந்தது. சரியான நேரத்திற்கு நச்சாந்துபட்டி பெருமாள் கோயில் மண்டபத்திற்கு நானும் நண்பன் வ.கருப்பையாவும் சென்றோம். ஒவ்வொரு தோழர்களாய் வர ஆரம்பித்தனர். பத்தாம் வகுப்பில் மொத்தம் நான்கு பிரிவுகள்.  எப்படி பார்த்தாலும் நூற்று அறுபது பேருக்கு குறையாது. ஆனால் வந்ததோ முப்பது பேர்தான். தகவல் தொடர்பு இல்லாததுதான் காரணம்.

  யார்யார் எங்கு இருக்கிறார்கள் என்ற விபரம் தெரியாததே இதற்கு காரணம். வந்திருந்த தோழர்களோடு அதே பழைய பேச்சு அதே நட்புடன் பேசியது  அளவற்ற மகிழ்ச்சி.  பழைய நிகழ்வுகளை பகிர்ந்து கொண்டோம். படிக்கும் போது கூட நாங்கள் மாணவிகளிடம் அவ்வளவாக பேசியது கிடையாது. காரணம் பள்ளியின் கட்டுப்பாடு அப்படி இருந்தது.  ஆனால் தற்போது அந்த கட்டுப்பாடுகள் இல்லாமல் எல்லோரும் குடும்பம் பிள்ளைகள் என்று ஆனதால் பக்குவப்பட்ட பேச்சு மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. விரைவில் எல்லோரையும் ஒருங்கிணைக்கும் நிகழ்வும் நடைபெறும்.

   மதியம் சைவம் மற்றும் அசைவ உணவு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு சாப்பிட்ட பிறகு மீண்டும் பேசி மகிழ்ந்து விடைபெற்றோம்.

  ஏதோ இன்று புதிதாய் பிறந்தது போல் இருக்கிறது.....