Monday, 17 September 2018

மழைக்காலம் - சோலச்சி

                        மழைக்காலம்

வீட்டினுள் நுழைந்த
வெள்ளத்தை
விரட்டிக்கொண்டு
இருந்தான் அவன்.....!

மழையாய் விழுந்து
மழலை வெள்ளமாய் மாறிய
அந்த
நீர்க்குழந்தை
மீண்டும்
அத்துமீறியபடியே.....

அணைகட்டி தடுத்தும்
அமைதியாகவில்லை.....

பொறுமையாய்
விளையாடிய
அந்தக் குழந்தை
பேச தொடங்கியது ....

'' என்
அரியணையில் நீ......
வெளியேற்றப்பட வேண்டியதும்
நீயே.....!

தாராளமாய்
தங்க வேண்டிய நான்
தரிகெட்டு அலைகிறேன்
தார்ச்சாலையெங்கும்.....

எனது இல்லங்கள்
இருந்திருந்தால் - நீ
நிர்வாணமாய்
நிவாரணம் கேட்கும்
நிலை எதற்கு.....?

நீர்க்குமிழியின்
நீள உரை கேட்டு
திடுக்கிட்டான்.....!

நீர்நிலைகளும்
வயல்காடும்
கட்டடங்களைச் சுமந்தவாறு......

அனாதையாய்
ஓடிக்கொண்டிருந்த
அந்த
நீர்க்குமிழிக்குள்
மண்டியிட்டு முத்தமிட்டான்.....

"உன்
அரியணையில் நான்...."
மன்னிப்பு கேட்பவனாய்....

விழியின்றி தவித்தபடி
நகர வீதிகளில்
மழைக்காலம்.....!!!
              - சோலச்சி
                பேச : 9788210863

பக்குவமாய் மனசு - சோலச்சி

பக்குவமாய் மனசு....

எதற்கோ
பயந்து ஓடுவதாகவே
உணர்ந்தேன்
இதுநாள் வரை.....

ஓடி ஓடி மறைந்தபோதும்
துரத்தி அடிக்கிறாய்
உன் துப்பட்டாவால்
அந்த மேகத்தை....!

நீ
ஓய்வு எடுப்பதன்
உச்சநிலைதானோ
அமாவாசை ........!

வெல்வதும்
பின் வாங்குவதுமான
நிலையில்
தொடர்ந்தபடி....!

மகிழ்ச்சியின் உச்சத்தில்
முழு நிலவாய்.......

தேய்ந்து
மறைந்த போதும்
பணியைத் தொடர்ந்தபடி
நீ.....!

மகிழ்ச்சியின் உச்சத்தில்
மகிழ்வதும்....

தொய்வின் நிலையில்
தொலைந்து
போவதுமாய் நான்.....

எனக்குள்ளும்
இருக்கிறது
உணரத் தொடங்குகிறேன்....

பக்குவமான
என்மனதை
ரசித்தபடி......!
           - சோலச்சி

[ எனது காட்டு நெறிஞ்சி கவிதை நூலிலிருந்து ]

Sunday, 16 September 2018

தாயே வணங்குகிறேன் - சோலச்சி

தாயே வணங்குகிறேன் .....

கல்வியின் பயனைக் கற்றபோது
கையில் காசு இல்லை ....
கைவிட்டு விடலாமா கல்வியை
கலங்கி நின்றேன்......!

கல்வியில் தேவதையொன்று
கண்முன் காட்சி தர
களிப்பு வரப்பெற்றேன்....!

எழுதுகோல் முதற்கொண்டு
எல்லாச் செலவும் ஏற்று
என்னில் ஒளியேற்றிய
ஏற்றமிகு தாய்தான்
திருமதி.எஸ்.சோலச்சி அவர்கள் ...

பள்ளிக்கு ஆசானாய்
எனக்குத் தாயுமாய்....!

பத்து தொடங்கி பனிரெண்டாம் வகுப்பு
என மூன்றாண்டு செலவுகள்
புனிதத் தாயினைச் சேரும்...

வாழ்க்கைப்
பிரச்சினையில் தள்ளாடி
நின்று தவித்தபோது - எங்கள்
தாகம் தீர்த்த தர்மத்தாய்...!

உணவு முதற்கொண்டு
உலை வைக்கப் பாத்திரம்
தட்டு முதல் என் தாய்க்கு
சேலை வரை....!

அரிவாள்மனை முதல்
அயர்ந்து உறங்கப் போர்வை என
வீட்டுச் சாமான்கள்
விதவிதமாய் தந்து - எங்களை
வாழ வைத்த ஒளிவிளக்கு...!

நான் ஆசிரியராக வரவேண்டும்
என ஆவல் கொண்டு
ஏழைச் சின்னவன்மீதும்
ஏற்றமிகு பாசம் கொண்டு....!

ஆளாக்கிய புனிதமே
பாத மலர்களில் என்னைச்
சமர்ப்பித்தேன்....
தாயே வணங்குகிறேன்
தாயே வணங்குகிறேன் ...!

        - சோலச்சி

[ எனது காட்டு நெறிஞ்சி -மே 2016 கவிதை நூலிலிருந்து .....]

ஆயுத எழுத்து - சோலச்சி

ஆயுத எழுத்து......

சோத்துக்கு இல்லையெனினும்
சொம்படிக்கும் வித்தைகளை
கற்றுத்தராதே.....

மாத்திக்க துணி இல்லையெனினும்
மண்டியிடும் நிலையினை
பெற்றுத்தராதே....

உழைப்பைச் சுரண்டும் ஊதாரிகளின்
கொட்டம் அடக்கும் சூத்திரம்
கற்றுக் கொடு.....

பொய்யுரைப்போர் மனங்களெல்லாம்       
பொசுக்கும்படியான கவிதைகளை
அளவின்றி அள்ளிக்கொடு....

சாத்திர பொய்யர்களின்
கதாபாத்திரங்கள் கட்டுக்கதையென
உலகறியச் செய்துவிடு....

பாசாங்கு இல்லாத
என் எழுத்து
இந்த பாருக்கோர்
ஆயுத எழுத்து...!!!

            -சோலச்சி

ஸ்டெர்லைட் - சோலச்சி

வாழ்வாதாரம் காக்க போராடினோமே


வாசல் கதவை உடைப்போமென்றோமே


வழியில் துணிந்து சென்றோமே


விரைந்து மூடச் சொன்னோமே...

இடைமறித்து ஏந்தி நின்றாயே


விடைதெரியாது விழித்தோமே


இமைக்கும் நேரத்திலே


இதயமின்றி சுட்டுக்கொன்றாயே....

ஏன் சுட்டாய் கேட்டோமே -இந்தியக்


கடல் பொங்க கண்ணீர் விட்டோமே


ஆடத்தெரியாதவன் தெருக்கோணலென்ற


கதையாய் அளக்கின்றாயே....

கூலிகளைக் கொன்று குவிக்க


கைக்கூலியாக போன உன்னை


அய்யோ பார்த்து கெட்டோமே


அன்று அறியாது இயந்திரம் தொட்டோமே....

எதிரே இருப்பவனும் அன்று சுட்டானென்று


புள்ளி விபரம் காட்டுகின்றாய்


கரும்புள்ளியைக் கூட்டுகின்றாய்....

சுதேசி கப்பல் விட்ட மண்


சுக்குநூறாய் போனதென்ன....

திக்கற்று தேசம் போவதற்குள்


இக்கணமே எழுவீரே


இனமான தோழர்களே......

-சோலச்சி


Saturday, 15 September 2018

கருப்புச் சட்டையும் கத்திக் கம்புகளும்- சி.அண்ணாத்துரை திருச்சிராப்பள்ளி

எனது கருப்புச் சட்டையும் கத்திக்கம்புகளும் நூல் வாசிப்புக்குப் பின் திருச்சிராப்பள்ளியில் வசித்துவரும் ஓய்வுபெற்ற வங்கி மேலாளர் திரு. கே.வி.சி.அண்ணாத்துரை அவர்களின் கருத்தளிப்பு......(மின்னஞ்சலில் அனுப்பியது- 14.09.2018)

Comrade's review of my book

Dear Kavimathi              

I have gone through your book " KARUPPUCHATTAIYUM KATHIKKAMBUKALUM"

I am very sorry to  accept the bitter fact that I have never gone through  many Thamizh Novels. If I am correct, I had completed only one book written by Rajagopaalachri about Mahabharatham at my very earlier stage and I could not recollect as to why I had gone through  the book and another one by Dr MU VA ." Karithundu" 

 

I am wondering how I have completed your book !  Is it because you are my relative or to know about you as an interested person in the Konaadu Sangam. I think both them might have been the reason by which  I should have been motivated to read the book. 

 

I am really impressed by  the subject you have taken for witting the way in which you have  narrated the  incidents and the language is very casual and familiar to you  on your way and almost like a water fall without any stoppage. After completion of the book, I have come to a conclusion that you are very capable and talented. My hearty congratulations and wish you a bright future  in both the social and literature  world.  Keep it up.

 

I am ashamed of the fact that I had been ignorant of our THAMIZH language and I have wasted all my life time  in running  after English for my livelihood and I find it very difficult to spare my time for our own language. All my worthy and valuable life time had been taken over by my job as I wanted myself to be  perfect  and at par with the performance of the other  higher caste brothers .

 

With one request I would like to conclude my appreciations for you- please  try to educate our youngsters and try to have more youngsters in the Sangam. Please start very meeting with one " Thirukural " and make it is mandatory for our school going children. English is important for their livelihood and Thamizh is also equally important to preserve their identity in future. As was rightly observed by our leader Baabashib Ambedlar  education with excellence is only the way out for all of us to come out of caste stigma painted on us.

 

with regards and wishes from

KV Chinnaiha Annadurai. Trichy,  Tamil Nadu.

 


Sunday, 12 August 2018

தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்றம்

இலுப்பூர். அன்னவாசலில் தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்றத்தின் முதல் இலக்கிய கூட்டம்  (11.8.18) நடைபெற்றது.
  புதுக்கோட்டை மாவட்டம் அன்னவாசலில் தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்றத்தின் முதல் கூட்டம் சனிக்கிழமை மாலை நடைபெற்றது. கூட்டத்திற்கு தோழர் கே.ஆர்.தர்மராஜன் தலைமை வகித்தார். கோகிலா ஆங்கிலப்பள்ளியின் தாளாளர் மீரான்மொய்தீன் அவர்கள் முன்னிலை வகித்தார். எழுத்தாளர் கவிமதி சோலச்சி அவர்கள்  வரவேற்புரை வழங்கி நிகழ்வினை  தொகுத்து வழங்கினார். நிகழ்ச்சியில் எழுத்தாளர்கள் செம்பை மணவாளன், கவிஞர் மலையப்பன்,கவிஞர்  ராகவ் கிருஷ்ணா, விதைக்கலாம் பாலாஜி, மாங்குடி சிவகுமார், நடன கலைஞர் மாங்குடி பிரபு, ராபர்ட், சேக் அப்துல்லா போன்ற ஆசிரியர்களும், மாணவி லெட்சுமிப்ரியா, நதிகள் இணைப்பு போராளி புதூர் அடைக்கலம், பாரதி ஏகலைவன் போன்றோர் கலந்து கொண்டனர். நிகழ்ச்சியின் முதலாவதாக முந்நாள் முதல்வர் முத்தமிழறிஞர் டாக்டர் கலைஞர் அவர்களுக்கு புகழஞ்சலி செலுத்தப்பட்டது. பிறகு மேல்நிலைப் பள்ளிகளில் இலக்கிய அரங்குகளை நடத்தி மாணவர்களிடையே இலக்கியத்தைக் கொண்டு செல்வது என தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.
 
விழாவில் சிறப்பு விருந்தினராக கலந்து கொண்ட ராசிபுரம் கவிஞர் நாணற்காடன் பேசும்போது '' இந்திய அரசியல் மற்றும் இலக்கிய வரலாற்றில் முத்தமிழறிஞர் கலைஞர் அவர்களை புறந்தள்ளிவிட்டு நகர்த்துதல் என்பது இயலாத ஒன்றாகும். ஏனெனில் அவர் இல்லாமல் எதுவும் கிடையாது. மாணவர்களின் கல்வி நலனில் அக்கறை கொண்டு பெருந்தலைவர் காமராசரின் எண்ணங்களை நிறைவேற்றியவர்.  ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்தியவர். அரசியல் மட்டுமல்ல இலக்கியத்திலும் அவர் சாதித்த உயரங்களை இனி யாரும் தொட்டுவிட முடியாத அளவிற்கு சாதித்து காட்டியவர். அவரது திரையுலக வசங்கள் காலத்திற்கும் அழியாதது. தனது பேச்சிலும் எழுத்திலும் செயலிலும் பெரியாரின் சிந்தனைகளை கொண்டு வந்தவர். தனது கருத்துகளை எடுத்துச் சொல்வதில் தயங்காதவர். மேலும் இன்றைய படைப்பாளர்கள் எளிய மக்களின் வாழ்க்கையை எடுத்துச் சொல்லும் விதமாக அவர்களுக்கான படைப்புகளை எழுத முன்வர வேண்டும்.  தன்னுடைய கருத்துகளில் ஒருபோதும் பின்வாங்கக் கூடாது. தோழர் ஜீவா அவர்கள் கலை இலக்கியத்திற்காகவும் மக்களின் நலனுக்காகவும் தன்னையே முழுமையாக அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர். அவற்றையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டு அடித்தட்டு மக்களின் நலனுக்கு எது தேவையோ அதை எழுதுங்கள். கலை இலக்கியத்தை கிராமங்கள்தோறும் கொண்டு செல்லுங்கள்.  கிராமங்களில்தான் இன்னும் எழுதப்படாத இலக்கியங்கள் ஏராளம் குவிந்து கிடக்கின்றன.  அவற்றையெல்லாம் இந்த மக்கள் சமூகத்திற்கு வெளிப்படுத்த வேண்டிய பொறுப்பும் கடமையும் தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்ற படைப்பாளிகளுக்கு இருக்கிறது '' என்று பேசினார். நிகழ்வின் நிறைவில் மாங்குடி கவிஞர் சிவகுமார் நன்றி கூறினார்.