என்னைப் பற்றி

எனது படம்
அகரப்பட்டியைச் சேர்ந்த ''சோலச்சி'' என்னும் நான் இடைநிலை ஆசிரியராகப் பணியாற்றி வருகின்றேன். இயற்பெயர் தீ.திருப்பதி. புதுக்கோட்டை நச்சாந்துபட்டி இராமநாதன் செட்டியார் மேல்நிலைப்பள்ளியில் பத்தாம்வகுப்பு அறிவியல் பாட ஆசிரியர் திருமதி எஸ்.சோலச்சி அவர்கள் 1998 இல் எனக்கும் எங்கள் குடும்பத்திற்கும் உற்ற துணையாக இருந்து எங்கள் வாழ்வில் ஒளியை உண்டாக்கியவர். அதனால் அவரின் பெயரையே புனைப்பெயராக வைத்துக்கொண்டேன்.எனது நூல்கள் :சிறுகதை, 1.முதல் பரிசு2.கருப்புச் சட்டையும் கத்திக் கம்புகளும்3.அட்டணக்கால், கவிதை: 1.காட்டு நெறிஞ்சி 2.விரிசல்1.''முதல் பரிசு'' சிறுகதை நூல் 2017 கல்பாக்கம் சாலோம் அறக்கட்டளை விருது மற்றும் 5000/-(ஐயாயிரம் ரூபாய்) பொற்கிழி.2."கருப்புச்சட்டையும் கத்திக்கம்புகளும்" சிறுகதை நூல் 13.08.2017 சென்னை பொதிகை மின்னல் விருது மற்றும் 3000/- (மூவாயிரம்) பொற்கிழி. 23.12.2018 ராஜபாளையம் மணிமேகலை மன்றத்தின் சிறுகதைச் செம்மல் விருது மற்றும் ரூபாய் 5000/- (ஐந்தாயிரம்) பொற்கிழி.17.02.2019 புதுச்சேரி தமிழ்ச் சங்கம் விருது மற்றும் ரூபாய் 3000/- (மூவாயிரம்) பொற்கிழி.குறிப்பு: முதல்பரிசு மற்றும் கருப்புச் சட்டையும் கத்திக்கம்புகளும் இரண்டு சிறுகதை நூல்களும் எம்.பில் ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளன. பேச : 9788210863
கட்டுரை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
கட்டுரை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

ஞாயிறு, 11 மே, 2025

சாதி மறுப்புத் திருமண தம்பதியர்கள் ஒன்று கூடும் மாநில மாநாடு - பாசறை முரசு

 

30.03.2025 திராவிட இயக்கப் போராளி பாசறை மு.பாலன் அவர்கள் தலைமையில் சாதி மறுப்புத் திருமண தம்பதியர்கள் ஒன்று கூடும் மாநில மாநாடு சென்னை பெரம்பூரில் நடைபெற்றது. விழாவில் சிறப்பு மலரும் வெளியீடு செய்யப்பட்டது. மலரில் இடம்பெற்ற எனது கட்டுரை. 




சாதியற்றோரை கொண்டாடு; சமத்துவமே பண்பாடு..!

                        - சோலச்சி


 ஒருமைப்பாட்டின் அடையாளமாய் திகழும் இந்தியாவை உலகமே கொண்டாடி மகிழ்கின்றது. பெரும் மக்கள் தொகையில் உலகின் முதல் நாடாக விளங்கும் இந்நாட்டிற்கு பாரம்பரியமிக்க வரலாறு உண்டு. பலதரப்பட்ட இனங்களையும் பழமையான மொழிகளையும் கொண்டது. ஆறுகள் , பெரும் கடல்கள் , மலைகள் , பீடபூமிகள் , பள்ளத்தாக்குகள் , காடுகள் என நிறைந்து காணப்படும் பெரும் நிலப்பரப்புதான் இந்தியா. இயற்கை வளங்களாம் கனிம வளங்களும் கடல் சார் வளங்களும் குவிந்து கிடக்கின்றது. அதனால்தான், உலக நாடுகள் பெரும்பாலும் இந்தியா மீது தனிக்கவனம் செலுத்த முனைகின்றன. இயற்கை சக்தியும் மனித சக்தியும் நிறைந்து கிடந்தாலும் இந்திய விடுதலைக்குப் பின் இப்போது வரை வளரும் நாடாகவே இருப்பதுதான் நம்மை பலவாறு சிந்திக்க வைக்கிறது.

   வளர்ந்த நாடாக மாறுவதற்கு எந்த சக்தி குறிக்கே நிற்கின்றது..? உலக பெரும் பணக்காரர்கள் பட்டியலில் இந்தியாவில் பெரும்பாலானோர் முதன்மையாக இருந்தாலும் வறுமையும் வாழ்வியல் நோயும் மிகவும் உச்சத்தில் இருக்கின்றது. ஏழ்மையை ஒழித்து வளமையை மேலோங்க செய்ய எண்ணற்ற திட்டங்களை தீட்டிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றார்கள். ஆனால், திட்டங்கள் திட்டங்களோடுதான் இருக்கிறது பிரச்சனைகள் தீர்ந்தபாடில்லை. முட்டுக்கட்டைகான மூல காரணம் எது என்று தெரிந்தும் அதை தீர்ப்பதற்கான வழிமுறைகளை கையால மறுப்பதுதான் வேதனையின் உச்சம்.

  உலகத் தமிழனை மதம் பிரிக்கிறது

  உள்ளூர் தமிழனை சாதி பிரிக்கிறது

  எல்லாத் தமிழனையும் சுயநலம் பிரிக்கிறது...! என்பார் கவிக்கோ அப்துல் ரஹ்மான் அவர்கள். நாம் மொழியால் இனத்தால் வேறுபட்டு கிடைக்கின்றோம் என்பதை உணர்ந்தும் அதை சீர் செய்வதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் இருந்தும் வெளிச்சத்திற்கான வாய்ப்புகளே வரக்கூடாது என்று தடுப்பணைகள் போட்டு தடுத்துக் கொண்டே இருக்கின்றோம். ஒருவரை ஒருவர் சமத்துவ உணர்வோடு வாழ்ந்து விடக் கூடாது என்பதில் மத குருமார்களும் மதிப்புமிகு அரசியல் அதிபர்களும் மிக தெளிவாக உணர்ந்து காய்களை மிக நேர்த்தியாக நகர்த்திக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

   மனிதனின் தோற்றமும் வளர்ச்சியையும் உற்று நோக்கினால் பிற விலங்குகளைப் போல்தான் மனிதனும் உடைகள் இன்றி ஒப்பற்ற பழக்கவழக்கங்கள் இன்றி காடுகள் மலைகளில் ஒளிந்து திரிந்து வாழ்ந்து வந்தான். சக்கரம் கண்டுபிடித்தான்; நெருப்பின் பயனை உணர்ந்தான்; நிலையான வாழ்க்கையை தொடங்க ஆரம்பித்தான். நிலையாக ஓரிடத்தில் வாழ தொடங்கிய மனிதனிடத்தில் உடைகளை பேணுவதிலும் உணவு முறைகளை உற்பத்தி செய்வதிலுமே சிந்தனை மேலோங்கி இருந்தது. அவனிடத்தில் எந்தவிதமான வேறுபாடுகளும் கிடையாது. ஒரு நிலப்பகுதியில் வாழ்ந்த மக்கள் ஒரே இனமாக கூடி வாழ்ந்து மகிழ்ந்தார்கள். வேறு நிலத்திலிருந்து பிழைப்பு தேடி வந்தவர்களை காலம் தாழ்த்தி சேர்த்துக் கொண்டாலும் அவர்களிடத்திலும் அன்பையே செலுத்தினார்கள் என்பதுதான் உண்மை. எதற்காக காலம் தாழ்த்தி சேர்த்துக் கொண்டார்கள் என்றால் வந்தவர்களின் பழக்க வழக்கங்கள் அங்கு பூர்வீகமாக வாழ்ந்தவர்களுக்கு தெரிந்திருக்க வாய்ப்பு இல்லை. அவர்களைப் பற்றிய முழுமையான புரிதலை உணர்ந்து கொண்ட பிறகே தங்களுடைய குழுக்களில் அவர்களை ஏற்றுக் கொண்டார்கள். அவர்களிடத்தில் மொழியின் வளர்ச்சி மட்டுமே மேலோங்கி இருந்தது. ஒருவரை ஒருவர் உணர்வுகளால் பகிர்ந்து கொள்வதற்கு மொழியை வளமை படுத்த முனைந்தார்கள். மொழியை வளமை படுத்த நினைத்த அவர்களிடத்தில் எவ்வித வேறுபாடுகளும் நுழையவில்லை என்பதுதான் உண்மையிலும் உண்மை.

   வேறு கண்டங்களில் இருந்து பிழைப்பு தேடி வந்தவர்களால் இந்த பெரும் நிலப்பரப்பாம் இந்திய துணைக்கண்டத்தில் எண்ணற்ற பிரிவுகள் காலூன்ற தொடங்கியது. அதில் பிழைப்பு தேடி வந்தவர்களின் நயவஞ்சக சூழ்ச்சியால் ஒற்றுமை சிதைந்து பிழைப்பு தேடி வந்தவர்கள் முதன்மையானவர்களாக தங்களை மாற்றிக் கொண்டார்கள். பூர்விகமாக வாழ்ந்த மக்களை சிதைத்து அவர்களுக்குள் பாகுபாட்டை விளைவித்து பிழைப்பு தேடி வந்த நயவஞ்சக கூட்டம் தன்னுடைய வயிறை நிரப்பி கொண்டது. ஏதும் அறியாத அப்பாவிகளாய் வாழ்ந்த மக்கள் இப்போது வரை ஏதோ ஒன்றைப் பிடித்து சுய பெருமை பேசுவதிலும் மற்றவர்களை அடக்கி ஆள்வதிலுமே தன்னை முன்னிலைப்படுத்தி பிழைப்பு தேடி வந்தவர்களுக்கு கொத்தடிமைகளாகவே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். கொத்தடிமை முறை ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்று உலகத் தலைவர்கள் ஆபிரகாம் லிங்கன், இத்தாலியின் தந்தை கரிபாலிட்டி, லெனின், காரல் மார்க்ஸ், அம்பேத்கர், தந்தை பெரியார், ஆப்பிரிக்காவின் அறிவுச் சுடர் நெல்சன் மண்டேலா என சான்றோர் பலரும் போராடினர். ஆனால் இப்போது வரை இந்த சாதிய கொத்தடிமை முறை ஒழிக்கப்படவில்லை என்பது தான் உண்மை.

1916 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவில் சாதிகள் என்கிற உயரிய கட்டுரையை புரட்சியாளர் அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்கள் உலக மக்களுக்கு சமர்ப்பணம் செய்திருக்கின்றார். அதில் இந்தியாவில் நிகழும் சாதிய கொடுமைகளையும் சாதிய முறைகளையும் சாதி ரீதியான அச்சுறுத்தல்களையும் சாதிய வன்கொடுமைகளையும் படம்பிடித்து காட்டியிருப்பார்கள். பெரும்பாலான உலக நாடுகளில் மதத்தை வைத்து சண்டை செய்வார்கள். சில நாடுகளில் மனிதனின் நிறத்தை வைத்து சண்டை செய்வார்கள். சில நாடுகளில் நிலத்தை வைத்து சண்டையிடுவார்கள். ஆனால், இந்தியாவின் சாபக்கேடு சாதியை வைத்து சண்டையிடுவதுதான் அவமானம். வன்கொடுமைகள் மதம், இனம், நிறம் ,நிலம் என எந்த வகையில் தலை தூக்கினாலும் அவை முற்றிலுமாக ஒழிக்கப்பட வேண்டும். இந்தியாவில் சாதிகள் என்கின்ற கட்டுரை இப்போது வரை பெரும் தாக்கத்தையே ஏற்படுத்துகின்றது. அந்த சாதிகளில் இருந்து வெளி வருவதற்கான அனைத்து கதவுகளையும் அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்கள் திறந்தே வைத்திருக்கின்றார்கள்.





  திருமண சடங்குகளில் மாற்றத்தை கொண்டு வருவதில் அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்கள் தீவிரமாக இருந்தார்கள். ஒரே இனத்திற்குள் திருமணம் முறை மாறி பரவலாக்கப்பட வேண்டும் என்பதை தெளிவுபட விளக்குகின்றார். அப்படி விரும்பியவருடன் திருமணம் என்கிற முறை மலருமேயானால் இந்தியாவில் மட்டுமல்ல உலக நாடுகளிலும் சமத்துவம் மேலோங்கும்.‌ சாதி, மதம் ,இனம் நிறம், நிலம் இவற்றை வைத்து வயிறு வளர்க்க வேண்டும் என நினைக்கும் அரசியலில் ஊடுருவியிருக்கும் பிழைப்பு வாதிகள் வன்முறையை தூண்டி வசதியோடு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். தன்னை நம்பி வந்த மக்களை நட்டாற்றில் தள்ளி, எள்ளி நகையாடுகின்றார்கள்.

  கேள்வி கேட்காத சமுதாயம் உருப்படாது என்கின்றார் மனித குல மாமேதை சாக்ரடீஸ்; உழைக்கும் வர்க்கமே ஒன்று கூடுங்கள் என்று உரக்க அறைகூவல் விடுக்கின்றார் காரன் மார்க்ஸ்; நானே சொல்லி இருந்தாலும் உன் அறிவுக்கும் புத்திக்கும் சரி என்று தோன்றுவதை செய் என்கின்றார் தந்தை பெரியார்; அதிகாரம் கைக்கு வந்தால் மட்டுமே தலை நிமிர்ந்து வாழ முடியும் அதற்காக படி படி கல்வியால் மட்டுமே அறிவார்ந்த சமூகத்தை உருவாக்க முடியும் என்கின்றார் அண்ணல் அம்பேத்கர்; கல்விதான் ஒருவனை முழு மனிதனாக மாற்றுகிறது என்கின்றார் புரட்சியாளர் சுவாமி விவேகானந்தர்.

    மதத்தாலும் சாதியாலும் எண்ணற்ற மூட நம்பிக்கைகள் வேரூன்றி நிற்கின்றது. குடி பெருமை பேசியே பல குடும்பங்கள் சீரழிந்து போகின்றது. சில சமூக விரோதிகள் அரசியலில் நுழைந்து அரசியல் ஆதாயத்திற்காக மதத்தையும் சாதியையும் தலையில் தூக்கி வைத்து கொண்டாடுகின்றனர். வருங்கால சந்ததியினர் மதங்களற்றவர்களாகவும் சாதிகள் அற்றவர்களாகவும் மனித நேயத்தையும் மனிதத்தையும் கொண்டவர்களாகவும் வாழ வகை செய்ய வேண்டியது நம்முடைய கடமை. சாதி மறுப்பு திருமணம் செய்தோரின் பெயர் பட்டியல் நீளும். சாதி மறுப்பு திருமணத்தால் சமூக கட்டமைப்பு வளர்ச்சி மாறுகின்றது. மறுமலர்ச்சி மிக்க சமுதாயம் உருவாகுவதற்கு சாதி மறுப்பு திருமணம் மிகவும் துணையாக இருக்கின்றது.

    சாதிகளைத் துறந்து மதங்களை வேரறுத்து மனிதனாக வாழ வேண்டும் என்று பலரும் துணிந்து விட்டனர். ஒரே இனத்திற்குள் மணம் புரிவதை கைவிட்டு மனம் விரும்பும் ஒருவரை மணப்பதற்கு தயாராகி விட்டனர். ஆனால் அவர்களுக்கு பெரும் அச்சுறுத்தல்கள் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருவது சமத்துவத்தை கேலிக்கூத்தாக்குகிறது. 150 கோடியை மக்கள் தொகையில் நெருங்கிக் கொண்டிருக்கின்றோம். இவ்வேளையில் மனிதத்தை இழந்து வெற்று சடலமாக வாழ்வது வீண் என்பதை பலரும் உணர்ந்து விட்டனர். அப்படி வாழ துணிந்தவர்களுக்கு பாதுகாப்பு என்கின்ற மாபெரும் அரண் தேவைப்படுகின்றது.

   இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டம் அனைவரையும் சமம் என்கின்றது. அனைவருக்குமான இட ஒதுக்கீட்டை வலியுறுத்துகின்றது; வகைப்படுத்துகின்றது. அந்த வகையில் மதத்தை துறந்தவர்களை சாதியை துறந்தவர்களை சாதிகள் அற்றவர்களாக அங்கீகரிக்க வேண்டிய பொறுப்பும் கடமையும் மக்களாட்சி நாடாகிய இந்திய ஒன்றியத்திற்கு இருக்கின்றது. சாதியற்றவர்களுக்கான பாதுகாப்பையும் இட ஒதுக்கீட்டையும் மாநில அரசுகள் தாமாக முன்வந்து சட்டமன்றங்களில் சட்டமாக இயற்றி அங்கீகரித்து ஒன்றிய அரசை வலியுறுத்த வேண்டும்.



  அருட்பெருஞ்ஜோதி அருட்பெருஞ்ஜோதி தனிப்பெரும் கருணை அருட்பெருஞ்ஜோதி என்று வையகத்து புகழ் மாணிக்கம் வள்ளலாரின் நெறி மெய்ப்பட வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது. சாதிய வன்கொடுமைகளால் படுகொலை செய்யப்பட்டவர்களின் பட்டியல் இந்தியா முழுவதும் நீண்டு கொண்டே இருக்கின்றது. சாதியற்றவர்களுக்கான இட ஒதுக்கீட்டை அளிப்பதன் மூலம் கல்வி வேலைவாய்ப்பில் முன்னுரிமை கிடைக்க வழிவகை செய்வதால் சுதந்திரம் சமத்துவம் சகோதரத்துவம் உறுதி செய்யப்படும். சாதியற்றவர்கள் பெரும்பான்மை சமூகமாக வலுப்பெறும் பொழுது சாதியையும் மதங்களையும் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டு இருப்பவர்களின் கரங்கள் தானாக விலகிவிடும். மாறுபட்ட மண் மாறுபட்ட கலாச்சாரம் மாறுபட்ட பழக்கவழக்கம் கொண்ட இந்நாட்டில் ஒரே நாடு ஒரே மொழி என்கின்ற நயவஞ்சக சூழ்ச்சியில் மக்களை வீழ்த்த காத்துக் கொண்டிருக்கும் ஒன்றிய அரசுக்கு தக்க பாடத்தை புகட்ட வேண்டும். பிற மாநிலங்களுக்கு முன்மாதிரியாகவும் சமூக நீதியை நிலைநாட்டவும் தமிழ்நாடு அரசு முன்வர வேண்டும். அயோத்திதாச பண்டிதர், தாத்தா இரட்டைமலை சீனிவாசன் போன்றோர் கண்ட கனவுகள் மெய்ப்பட வேண்டும் என்றால் இக்காலத்திலேயே இந்த இட ஒதுக்கீடை சாத்தியமாக்க வேண்டியது அவசியமாகின்றது.

   தந்தை பெரியார், பேரறிஞர் அண்ணா, முத்தமிழறிஞர் கலைஞர் வழியில் 69% விழுக்காடு இட ஒதுக்கீடுகளைச் சத்தியமாக்கிய இத்தமிழ் நாட்டில் சாதி மறுப்பு திருமணம் செய்யும் சாதியற்றோருக்கான இட ஒதுக்கீட்டை ஏற்படுத்தி உலக வரலாற்றில் ஒப்பற்ற இடத்தை பிடிப்போம் என நம்புகின்றோம்.

         ************

மாநாட்டு சிறப்பு மலர் தேவைப்படுவோர் 

தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய அலைபேசி எண்: 

பாசறை முரசு ஆசிரியர் மு.பாலன்

98417 81220

சனி, 23 ஏப்ரல், 2016

சமூக போராளி குத்தூசி குருசாமி அவர்கள்

எழுத்து வேந்தர் தோழர் குத்தூசி குருசாமி
அவர்களின் 111 ஆவது பிறந்தநாள் இன்று..!

சுயமரியாதைச் சுடர், பெரியாரின் போர்வாள்
தோழர் குத்தூசி குருசாமி அவர்களின் ஈகை வரலாறு
'***********************************************************************
தோழர் குத்தூசி அவர்கள் தஞ்சைமாவட்டத்தில், புதுக்கோட்டை வட்டம், குருவிக்கரம்பை கிராமத்தில்
1906 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் திங்கள் 23 ஆம் நாள் பிறந்தார். திருவாரூரில் பள்ளிக் கல்வியை முடித்துத் திருச்சி தேசியக் கல்லூரியில் பி.ஏ. பட்டம் பெற்றார்.

பழுத்த வைதீகராக, கதர் அணியும் தேசிய இளைஞராகக் கல்லூரி மாணவப் பருவத்தைத் தொடங்கிய குருசாமி கல்லூரியை விட்டு வெளியேறும்போது தீவிர புரட்சிக் கருத்துகளை உடையவராகத் திகழ்ந்தார்.

1925 ஆம்ஆண்டு தமிழ் நாட்டில் சுற்றுப் பயணம் செய்து கொண்டிருந்த காந்தியைச் தேசிய கல்லூரிக்கு அழைத்துச் சிறப்பிக்கவும் பண முடிப்பு ஒன்று தரவும் குருசாமி விரும்பி அதற்கான ஏற்பாடுகளையும் செய்து காந்தியாரும் அழைக்கப்பட்டார்.

காந்தியாருக்குக் கல்லூரி நிர்வாகத்தின் சார்பில் வரவேற்பு ஒன்று வாசித்து அளித்தனர். கல்லூரி நிர்வாகம் உயர் சாதி என்று கூறிக்கொள்ளும் பார்ப்பனர்களால் நடத்தப்பட்டதால் வரவேற்புரை சமற்கிருதத்தில் இருந்தது. காந்தியார் உரையாற்றும் போது தனக்குச் சமற்கிருதத்தில் வரவேற்புரை வாசித்ததை வன்மையாகக் கண்டித்தார். அதோடு “எனக்குப் படித்த வரவேற்புரையை உங்களில் எத்தனை பேர் புரிந்து கொண்டீர்கள்? கை தூக்குங்கள் பார்க்கலாம்.'' என்றார். ஒருவர் மட்டுமே கை தூக்கினார். அந்த ஒருவர் அந்த வரவேற்புரையை எழுதி வாசித்த சமற்கிருதப் பண்டிதரே. இதைக்கண்டு காந்தியார் உங்களுக்கு வெட்கம் இல்லையா? உங்கள் தாய்மொழியான தமிழில் ஏன் வரவேற்புரையை அளித்திருக்கக்கூடாதா? என்று கேட்டவுடனேயே அருகில் நின்ற குருசாமி கேளுங்கள், கேளுங்கள் என்று ஆங்கிலத்தில் உரக்கக் கத்தினார். காந்தியார் குருசாமியை முறைத்துப்பார்த்து "இது அதைவிட மோசமானது'' என்றார். குருசாமி தனது தாய்மொழிப் பற்றைத் தயக்கமின்றி வெளிப்படுத்தியதை இதன் மூலம் அறியமுடிகிறது.

கல்லூரிப் படிப்பை முடித்துக் கொண்ட குருசாமி குடிஅரசு பத்திரிகையைத் தொடர்ந்து படித்து வந்தார். சுயமரியாதை கட்சியில் ஈடுபாடுகொண்டு 1927 ஆம் ஆண்டு தந்தை பெரியாரைச் சந்தித்தார். பெரியாரின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க ஈரோட்டிலேயே தங்கி இயக்கப் பணியில் ஈடுபட்டார். படித்துப் பட்டம் பெற்று நல்ல வேலையில் அமர்ந்து கை நிறைய காசு பார்த்து நல்ல வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று கனவு காண்கின்ற இளைஞர்கள் மத்தியில், குருசாமி பெரியாரின் குடிஅரசு பத்திரிகை அலுவலகத்தில் "குடிஅரசு' இதழ் சந்தாதாரர்களுக்கு இதழ்களைத் தபாலில் அனுப்பும் பணியை மேற்கொண்டார் என்பது அவர் சுயமரியாதை இயக்கத்தின் மீது வைத்திருந்த பற்றைக் காட்டுகிறது. நாளடைவில் குடிஅரசு மற்றும் ரிவோல்ட் ஆங்கில இதழ்களில் கட்டுரை மற்றும் தலையங்கங்கள் எழுதினார். பெரியாருடன் சென்று பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்டார்.

“படித்த அழகான கலப்பு மணம் செய்த கொள்ள விரும்பும் பெண் தேவை. விதவையாக இருந்தால் சிறப்பு'' என்று குடிஅரசு இதழில் விளம்பரம் தந்தார். இருப்பினும் பெரியாரின் விருப்பப்படி 1929 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் திங்கள் 8 ஆம் நாள் ஞாயிறு மாலை ஈரோட்டில் பெரியார் மாளிகையில் பெரியார் தலைமையில் தொண்டை மண்டல முதலியார் என்னும் உயர்ந்த குலத்தவர் என்று கருதப்பட்ட குருசாமி அவர்களுக்கும், தாழ்ந்த குலம் என்று கருதப்பட்ட, இசை வேளாளர் வகுப்பில் பிறந்த குஞ்சிதம் அம்மையாருக்கும் கலப்புத் திருமணம் மட்டுமின்றி வைதீகச் சடங்குகள் இல்லாத சீர்த்திருத்தத் திருமணம் நடைபெற்றது. 83 ஆண்டுகளுக்கு முன் தந்தை பெரியார் அவர்கள் தலைமையில் நடைபெற்ற முதல் கலப்புத் திருமணம் இதுவே. இத்திருமணத்திற்குப்பின் பல கலப்புத் திருமணங்கள் தமிழகத்தில் நடைபெறத் தொடங்கின.

அரசியல்வாதிகளில் பெரும்பாலோர் நினைப்பது ஒன்று, சொல்வது ஒன்று, செய்வது ஒன்றாக இருப்பர். ஆனால் குத்தூசி குருசாமி நினைத்ததைச் சொல்வார், சொல்வதை செய்வார், எக்காரணம் கொண்டும் சமரசம் என்பது அவர் வாழ்வில் இல்லை. அவர் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட கட்டுரைகளை ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் எழுதியுள்ளார்.

அவர் எழுதும் கட்டுரைகளுக்குப் பதில் சொல்ல வேண்டிய கட்டாயம் பலருக்கு ஏற்படும். குறிப்பாக காந்தி, நேரு, இராசாசி, சத்தியமூர்த்தி எனச் சிலரைக் குறிப்பிடலாம்.

ஒருமுறை "வருணாசிரமத்தில் நான் நம்பிக்கையுள்ளவன்' என்று காந்தியார் "யங் இந்தியாவில்' எழுதி இருந்ததைக் கண்டித்து குருசாமி 1931 சூலைத் திங்கள் 27 ஆம் நாள் “புதுவைமுரசு' இதழில்

“காந்தியார் கக்கும் நஞ்சு'' என்ற தலைப்பில் கீழ்க்கண்டவாறு எழுதினார்.

“காந்தி சாதி வித்தியாசம் ஒழிய வேண்டுமென்பார்

ஆனால் வருணாசிரமம் இருக்க வேண்டுமென்பார்''

“வருணாசிரமம் என்றால் இப்போது இருக்கும் வருணாசிரமம் அல்ல; என்னுடைய வருணாசிரமம் வேறு என்பார்''

“கலப்பு மணம், சமபந்தி போஜனம் செய்யலாம் என்பார்

ஆனால் ஜாதியை ஒழிப்பதற்கு இரண்டுமே அவசியமில்லை என்பார்''

“ராமாயணம் ஒரு கட்டுக்கதை என்பார்

ஆனால் என்னுடைய ராமன் வேறு என்பார்''

“இந்து முஸ்லிம் ஒற்றுமையாக இருக்க வேண்டுமென்பார்

ஆனால் இரண்டு மதக்காரர்களும் அவரவர் மதத்தை காப்பாற்ற வேண்டுமென்பார்''

என்று எழுதிக் காந்தியின் பித்தலாட்டத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டினார்.

பெரியாருடன் ஏற்பட்ட மனவருத்தத்தால் வெளியேறிய குருசாமி, அமைச்சர் பி.டி.ராசன் அவர்களின் உதவியால் 1931 ஏப்ரல் 20 அன்று செம்பியம் சார் பதிவாளர் அலுவலகத்தில் எழுத்தராகப் பணியில் சேர்ந்தார். மாத ஊதியம் ரூ.35/- அரசுப் பணியில் இருந்தாலும் தனது கட்டுரைகளைக் குடிஅரசு, குத்தூசி, புதுவை முரசு, அறிவுப்பாதை ஆகிய இதழில்களில் வெளியிட்டு வந்தார்.

1932 இல் குடிஅரசு இதழில் சுயமரியாதை இயக்கத்தைக் கடுமையாகப் பேசித் தாக்கிவந்த சத்தியமூர்த்தியைக் கண்டித்து ஒரு கட்டுரை எழுதினார். “அழுகிய முட்டை அரை அணாவுக்கு ஆறு''

“முட்டையால் அடிப்பதால் மனிதன் செத்துவிடமாட்டான். அதற்காக இயக்கத்தவர்கள் எவரையும் முட்டையால் அடித்துப் பார்க்க வேண்டாம். நல்ல முட்கைளை வீணாக்கக் கூடாது. அப்படியானால் அழுகிய முட்டையில் அடிக்கலாம் என்று எண்ணி அடித்து விடாதீர்கள். நான் சொன்னால் நீங்கள் கேட்கவா செய்வீர்கள்? நீங்கள் செய்வீர்களாச்சே? எப்படி இருந்த போதிலும் சத்திய மூர்த்தியை அடித்துவிடாதீர்கள். இயக்க வளர்ச்சியைக் கண்டு பயத்தில் ஏதோ உளறுகிறார்'' என்று எழுதினார்.

அடுத்த இரண்டு நாட்களிலேயே புதுக்கோட்டையில் சத்தியமூர்த்தி பேசும்போது இயக்கத்தவர்கள் அழுகிய முட்டையால் அடித்தேவிட்டார்கள் அய்யரை. செய்தி அறிந்த குருசாமி “அண்ணா முதுகு எப்படி இருக்கிறது?'' என்று மீண்டும் கிண்டலாக ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டார்.

1933 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 17ஆம் நாள் சென்னை செயிண்ட் மேரிஸ் அரங்கில் கத்தோலிக்கர்களின் மாநாடு ஒன்று நடைபெற்றது. சென்னை ஆர்ச் பிசப் தலைமை தாங்கினார். இந்த மாநாடு சுயமரியாதை இயக்கத்தைத் தாக்குவதற்கென்றே கூட்டப்பட்டது. பெரியாரையும் குடிஅரசு பத்திரிகையையும் கடுமையாகத் தாக்கியதோடு மட்டுமல்லாமல் கண்டனத் தீர்மானங்களும் நிறைவேற்றப்பட்டன.

இதனைக் கண்டித்து 1933 ஏப்ரல் 30 ஆம் நாள் குடிஅரசு இதழில் “கத்தோலிக்கர்களின் ஆவேசம்'' என்ற தலைப்பில் ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டார். அதில், சுயமரியாதை இயக்கத்திற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்திடமோ அல்லது ஒரு தனி நபரிடமோ எவ்விதமான விரோதமும் கிடையாது. கத்தோலிக்கர்களிடமும் எவ்விதமான சச்சரவும் கிடையாது. ஆனால் சமீபகாலமாகக் கத்தோலிக்கர்கள் மாத்திரம் எங்கு பார்த்தாலும் ஆவேசம் கொண்டு கிளம்புகிறார்களே! அதற்குக் காரணம் என்னவென்றால் அவர்களுடைய மதத்திலுள்ள ஊழல்கள் வெளிப்பட்டு விடும் என்ற பயம்தான். சரக்கு நல்ல சரக்கா இருந்தால் செட்டியாருக்குக் கோபம் வரக்காரணமில்லை''. என்றும் மேலும் தோழர் பெட்ரண்ட் ரஸ்ஸல் “நான் ஏன் கிருத்துவனல்ல'' என்று ஒரு சிறு புத்தகம் எழுதி இருக்கிறார். நமது கிறித்துவ தோழர்கள் முக்கியமாக கத்தோலிக்க தோழர்கள், தாங்களே மேதாவிகள் என்பதை மறந்து இந்த நூலைச் “சயித்தான்'' என்று அசட்டுத்தனமாகச் சொல்லிவிடாமல் ஒரு தரமாவது புரட்டிப் பார்க்கும்படி விரும்புகிறேன். அதில் ஒரு இடத்தில் அவர் கூறுகிறார்.

“அறிவியலிலாகட்டும், ஒழுக்கத்திலாகட்டும் கிறிஸ்துவைவிட புத்தரும், சாக்ரடீசும் எத்தனையோ மடங்கு மேம்பட்டவர்கள் என்பது என் அபிப்பிராயம். சரித்திர சம்பந்தமாகப் பார்க்கப் போனால், கிறிஸ்து என்ற ஒருவர் இருந்தாரா? என்பது முழுச் சந்தேகமாக இருக்கிறது. உலக முன்னேற்றத்திற்கு முக்கிய தடையாக இருப்பது கிறிஸ்து மதம்தான் என்பதை நிச்சயமாகக் கூறுவேன்'' என குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இன்று நடைமுறையில் இருக்கும் கத்தோலிக்க மதம் எத்தகையது என்று சுருங்கக் கூற வேண்டுமானால்
“இந்து மதத்திலுள்ள ஊழல்களும் கிறித்து மதத்திலுள்ள ஊழல்களும் சேர்த்துத் திரட்டிய பிண்டமே கத்தோலிக்க மதம் என்று சொல்லலாம்'' என்றார்.

மேலும் 1953 ஆம் ஆண்டு சென்னை செயிண்ட் மேரிஸ் அரங்கில் “சாதி ஒழிப்பு மாநாடு'' நடத்திட ஏற்பாடு செய்து, அந்த மாநாட்டில் கலந்து கொள்ளுகிறவர்கள் சாதி ஒழிப்பில் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்று கருதினர். தனது மகளைக் காந்தியார் மகனுக்குக் கலப்பு மணம் செய்து கொடுத்த இராசாசி அவர்களை மாநாட்டுக்குத் தலைமை தாங்கக்கோரிக் கடிதம் எழுதினார். குருசாமியின் அரசியல் சூழ்ச்சியைப் புரிந்து கொண்ட ஆச்சாரியார் “மாநாட்டில் கலந்துகொள்ள இயலவில்லை'' என்று பதில் அனுப்பினார். தோழர் குருசாமி உடனே காமராசர் அவர்களைத் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு மாநாட்டுக்குத் தலைமை தாங்கக் கோரினார். காமராசரும் ஒப்புதல் தந்தார், மாநாட்டைத் தலைமை தாங்கி நடத்தித் தந்தார். அந்த மாநாட்டிற்குப் பிறகு குருசாமி காமராசர் இடையே நட்பு தொடர்ந்ததோடு குருசாமியின் கருத்துக்களைக் காமராசர் முழுக்க முழுக்க ஆதரித்தார். ஆச்சாரியரின் குலக் கல்வித் திட்டத்தைக் காமராசர் எதிர்த்து அதன் மூலம் முதலமைச்சர் ஆனதற்குப் பெரிதும் காரணமாக இருந்தவர் தோழர் குருசாமி அவர்களே.

1963 ஆம்ஆண்டு சூன் 28 ஆம் நாள் மதுரை கோயில் குடமுழுக்கு விழாவில் குடியரசுத்தலைவர் இராதாகிருஷ்ணன் கலந்து கொள்ள இருந்தார். இதனைக் கண்டித்து “குடியரசுத் தலைவர் நாட்டின் முதல் குடிமகன். நாட்டின் அத்தனை கோடி மக்களுக்கும் பொதுவானதொரு பெருந்தலைவர் மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயிலின் குடமுழக்குத் திருப்பணிக்காக வருவதால் இந்து மத நம்பிக்கை இல்லாத முஸ்லிம்கள், கிறித்துவர்கள், பவுத்தர்கள், சமணர்கள், சீக்கியர்கள், பகுத்தறிவாளர்கள், நாத்திகர்கள் போன்ற சரிபாதி மக்கள் மனம் புண்படும்'' என்று சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் ரிட்மனு தாக்கல் செய்தார். அதோடு அதனை மீறிக் குடியரசுத் தலைவர் நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டால் சுயமரியாதை இயக்கம் மறியலில் ஈடுபடும் என்று குடியரசுத் தலைவருக்குக் கடிதம் எழுதினார். இக்கடிதம் கண்டவுடன் குடியரசுத்தலைவர் மதுரைக்கு வருவதை ரத்து செய்தார்.

சமீபத்தில் சென்னை வந்த குடியரசுத் தலைவர் பிரணாப் முகர்ஜி திருப்பதி கோயிலுக்குச் சென்று பூர்ண கும்ப மரியாதை பெற்று வெங்கடேசப் பெருமாளை வணங்கிச் சென்றதை நாம் அறிவோம். மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயிலுக்குக் குடியரசுத் தலைவர் இராதாகிருஷ்ணனை வரவிடாமல் தடுத்திட அன்று ஒரு குத்தூசி குருசாமி நமக்கு இருந்தார். இன்று பிரணாப் முகர்ஜியைத் தடுத்திட நம்மில் ஒரு குருசாமியும் இல்லையே!

இப்படி வாழ்ந்த குருசாமியிடம் அவர் மகன் கவுதமன் “ஏனப்பா! நீங்கள் அதிகப் பணம் பெருக்கும் வழிகளைக் கொள்கை இலட்சியத்திற்காக ஒதுக்கித் தள்ளி விடுகிறீர்களே, இக்காலத்தில் அறிவிலிகள், அக்கிரமக்காரர்கள் எல்லோரும் பணபலத்தால் எல்லா வசதிகளையும் அடைந்து விடுகிறார்களே, நீங்கள் மட்டும் இப்படி இருக்கிறீர்களே?'' என்று கேட்டபோது, “பணம் ஒன்றுதான் வாழ்க்கையின் குறிக்கோள் என்றால் பன்றிக்கும், பகுத்தறிவுமிக்க நமக்கும் என்ன பாகுபாடு? பெரும் பணம் அவசியம் என்றால் நான் இன்று கூடத் திரட்ட எத்தனையோ வழிகள் தெரியும். அதை எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் ஏற்படுத்திக் கொள்ளலாம். ஆனால், அது எனக்குத் தேவையில்லை என்று கருதியே இருக்கிறேன்'' என்றார்.

ஒரு முறை மகள் ரஷியா “ஏனப்பா நீங்கள் ஏன் இப்படி உண்மையைக் கூறி எல்லோரையும் பகைத்துக் கொள்கிறீர்கள். ஏன் நீங்களும் அப்படி நடக்கக்கூடாது'' என்று கேட்டபோது “அப்படி நடப்பதற்குத்தான் பலர் இருக்கிறார்களே, யாரும் வாழ்க்கையில் செய்யத் துணியாத வேலையை நான் செய்கிறேன். உண்மையைக் சொல்வதென்றாலே பகைமை ஏற்படத்தான் செய்யும். அன்றைய சாக்ரடீசிலிருந்து இன்றைய பெரியார் வரையில் பலர் இதற்காகவே பாடுபடவில்லையா?'' என்றார்.

குத்தூசி குருசாமி குஞ்சிதம் இணையர் இப்படியே உண்மை, நீதி, நியாயம் எனக் கடைசி மூச்சு இருக்கும்வரை பேசிப் பேசியே தங்கள் வாழ்க்கையை முடித்துக் கொண்டனர்.

பொதுவாழ்வில் ஈடுபடும் தலைவர்கள் எல்லாம் சொத்து சுகங்களோடு தங்கள் குழந்தைகளின் திருமணம் மட்டுமின்றிப் பேரக் குழந்தைகளின் திருமணங்களையும் முன் நின்று ஆடம்பரமாக நடத்தி அழகு பார்க்கும் இக்காலத்தில் குத்தூசி இணையர் பெற்ற குழந்தைகளின் திருமணத்தைக் கூட நடத்திப் பார்க்க முடியாத ஈகையர்களாக மறைந்தனர்.

நன்றி: கீற்று

periyarkuthoosigurusamy.blogspot.in

(வாட்ஸ்அப்பில் வந்தது. மிக்க நன்றி)

திங்கள், 28 செப்டம்பர், 2015

எங்கே போகுது பயணம்


     வளர்ந்த நாடுகள்; வளரும் நாடுகள் என்று பிரித்து மார்தட்டிக் கொள்கிறோம். வளர்ச்சி என்றால் என்ன? எதன் அடிப்படையில் இப்படிப் பிரிக்கிறோம்? பொருளாதாரம், விஞ்ஞான வளர்ச்சி என்ற பாகுபாட்டில் வகுக்கின்றோம். எப்படி பிரித்தாலும், எப்படி வகுத்தாலும் சுற்றுச்சூழல் என்று பார்க்கின்ற பொழுது நாம் அனைவருமே தலை குனிந்து போகின்றோம்.
     மேலைநாட்டு பொருளாதாரத்தின் மேன்மைகளை எல்லாம் கட்டுரையாக எழுதி தொகுத்த போது அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்களுக்கு 15 வயது. அறிவின் இலக்கணமாக போற்றப்படும் அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்கள் தற்போது இருந்திருந்தால் சுற்றுச்சூழலுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்து ஒவ்வொரு நாடுகளின் அவல நிலையை தொகுத்து வழங்கி இருப்பார்கள். அந்த அவல்நிலையைப் போக்க நாம் ஒவ்வொருவரும் முன்நிற்க வேண்டும்.
     ஒருமனிதனுக்கு சுய மரியாதை எவ்வளவு முக்கியமோ அதே முக்கியத்துவம் சுற்றுச்சூழலுக்கும் இருக்க வேண்டும். சுற்றுச்சூழலை மறந்தோமானால் விரைவில் பூமியின் சுழற்சியே நின்றுவிடும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டு விடுவோம்.
     சில வருடங்களுக்கு முன்னால் உலக சுகாதார நிறுவனம் அதிர்ச்சியான அறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டது. அதில் முக்கியமாக கவனிக்கப்பட வேண்டியது என்னவென்றால் நெற்பயிரின் வேரை அரைத்துக் குடித்தால் விரைவில் இறப்பு உறுதி என்றும் அந்த வேரில் நச்சுத் தன்மை அளவுக்கு அதிகமாய் கலந்து இருப்பதையும் உறுதிப் படுத்தி உள்ளது. வேர் நச்சுத் தன்மையென்றால் அது விளைவிக்கும் உணவு எவ்வளவு கொடிய விஷத்தை தாங்கி இருக்கும் என்பதை உணர முடிகிறது அல்லவா?
     சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் அரிசியை ஊற வைக்காமல் சமைத்தோம். இன்று ஊற வைத்து சமைக்கும் அவல நிலைக்குத் தள்ளப் பட்டுள்ளோம். நாகரிகம் எனற பெயரால் நானிலத்தை நலிவடையச் செய்து விட்டோம். “விட்டு விட்டு போகுது மூச்சு; விட்ட உடனே சுட்டு விடப் போகிறார் சுற்றத்தார்.” என்பார் பைந்தமிழ் போற்றும் பட்டினத்தார் அவர்கள். நாம் வசதியாக வாழ வேண்டும் என்பதற்காக நமக்கு வசதியாக இருந்தவற்ரை அழிக்கத் துணிந்து விட்டோம். நாம் வாழ்ந்தால் போதும்; ஊருக்கு மட்டுமே உபதேசம் என்ற மனநிலையின் விளைவுதான் சுற்றுச் சூழலுக்கு கேடு விளைவிக்கிறது.
                தலைமுறைகள் வாழ வேண்டும் எனபதற்காக நம் முன்னோர் இயற்கை வளங்களை பாதுகாத்து வைத்தனர். நாம் வாழ விட்டு வைத்ததை நாம் விட்டு வைக்கவில்லை என்பதுதான் மிகப்பெரிய வேதனை.
     மனசாட்சியே இல்லாமல் மரங்களை அழித்து மனைகள் உருவாக்கி கற்களையும், கருவை மரங்களையும் விளைவித்தோம். விளைச்சல் தந்த விளைநிலங்களைத் தோண்டி மீத்தேன் இன்னபிற எடுத்து பாலையாக்கினோம். தண்ணீர் வர வேண்டிய வாரிகளை தன்வசப்படுத்தினோம்; தண்ணீர் சேமிக்க வேண்டிய ஏரி, குளங்களை கையகப்படுத்தி இன்று கையாளாகாதவர்களாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறோம்.
     நமது வாழ்க்கைப் பயணமானது புதியன தேடி பயணிக்கிறது. பயணத்தில் புதியன கிடைக்கும் என்பது உறுதி என்றாலும் அவற்றை அனுபவிக்க நாம் இருக்க வேண்டுமல்லவா!
     தூய்மை இந்தியாவை நோக்கிப் பயணம் செய்து கொண்டு இருக்கின்றோம். தூய்மை இந்தியா என்றால் சாலையில் கிடக்கும் காகிதக் குப்பைகளையும் இலைதழைகளையும் அப்புறப்படுத்துவது தானா? அப்படியானால் பாலீத்தீன் குப்பைகளையும் இயந்திர மற்றும் மின்சாதனக் கழிவுகளையும் என்ன செய்வது? தூய்மை என்றால் மண்ணையும் காப்பாற்றுவது தானே. இன்று பக்கத்துத் தெருவில் கழிவுகளைக் கொட்டி விட்டு என் தெரு சுத்தமாக இருக்கிறது என்று மார்தட்டிக் கொள்கிறோம்.
     ஓசோன் படலத்திற்கும் உயிர்களுக்கும் ஆபத்து விளைவிக்காத எரிவாயுவை கண்டுபிடிக்க முன்வர வேண்டும். மக்காத மண்ணுக்கு தீங்கு தரக் கூடிய பொருட்களை உற்பத்தி செய்ய தடை விதிக்கவும் இதுவரை உற்பத்தி செய்யப்பட்டவற்றை மட்டும் மறுசுழற்சி செய்யவும் வழி வகுக்க வேண்டும். ஏரி, குளங்களை தூர்வாரி மண்னைக் காப்பாற்ற வேண்டும். ஒவ்வொருவரும் 10 மரக்கன்றுகளை நட்டு வளர்க்க வேண்டுமென்று கட்டாயச் சட்டம் கொண்டு வர வேண்டும்,
     நமது பயணம் ஏனோ தானோ என்று இருக்குமானால் நமது விஞ்ஞானம் மட்டும் நிலைத்திருக்கும். அந்த விஞ்ஞானத்தோடு விளையாட நாம் இருக்க மாட்டோம். நமது பயணம் நானிலத்தை மலரச் செய்வதற்காகவே அமையட்டும். அப்போது தான் நாம் மலர்வோம்!


குறிப்பு:-
@ "எங்கே போகுது பயணம்" எனும் இக்கட்டுரையானது "வலைப்பதிவர் சந்திப்பு-2015" நடத்தும் மின்னிலக்கியப் போட்டிக்காக எழுதப்பட்டது. வகை: கட்டுரைப் போட்டி- சுற்றுச்சூழல்.( பிரிவு-2)
@ இக்கட்டுரையானது எனது சொந்தப் படைப்பு எனவும், வேறு எந்த இதழ்களிலும் வெளியிட வில்லை யெனவும் உறுதியளிக்கிறேன்.